Ir al contenido

publicar

De Wikcionario, el diccionario libre
publicar
pronunciación (AFI) [puβ̞liˈkaɾ]
silabación pu-bli-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima aɾ

Etimología 1

[editar]

Se documenta por primera vez en 1208.[1] Del latín publicāre ("hacer público").

Verbo transitivo

[editar]
1
Hacer notorio o patente, por medio de voz de pregonero o por otros medios, algo que se quiere hacer llegar a noticia de todos.[2]
  • Ejemplo: 

    «Transcribimos in extenso la crónica que se publica en el periódico “El diario” (22-III-1987) escrita por el periodista Guillermo Zavala Wilson, referente al acto social».Paredes-Candia, Antonio. El banquete, su historia y tradición en Bolivia. Editorial: La Paz: Ediciones Isla. Bolivia, 2001.

  • Sinónimos: divulgar, hacer público.
2
Hacer patente y manifiesto al público algo.[2]
3
Revelar o decir lo que estaba secreto u oculto y se debía callar.[2]
4
Correr las amonestaciones para el matrimonio y las órdenes sagradas.[2]
5
Difundir por medio de la imprenta o de otro procedimiento cualquiera un escrito, estampa, etc.[2]

Conjugación

[editar]
Conjugación de publicar  paradigma: complicar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo publicar haber publicado
Gerundio publicando habiendo publicado
Participio publicado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo publico tú publicas vos publicás él, ella, usted publica nosotros publicamos vosotros publicáis ustedes, ellos publican
Pretérito imperfecto yo publicaba tú publicabas vos publicabas él, ella, usted publicaba nosotros publicábamos vosotros publicabais ustedes, ellos publicaban
Pretérito perfecto yo publiqué tú publicaste vos publicaste él, ella, usted publicó nosotros publicamos vosotros publicasteis ustedes, ellos publicaron
Pretérito pluscuamperfecto yo había publicado tú habías publicado vos habías publicado él, ella, usted había publicado nosotros habíamos publicado vosotros habíais publicado ustedes, ellos habían publicado
Pretérito perfecto compuesto yo he publicado tú has publicado vos has publicado él, ella, usted ha publicado nosotros hemos publicado vosotros habéis publicado ustedes, ellos han publicado
Futuro yo publicaré tú publicarás vos publicarás él, ella, usted publicará nosotros publicaremos vosotros publicaréis ustedes, ellos publicarán
Futuro compuesto yo habré publicado tú habrás publicado vos habrás publicado él, ella, usted habrá publicado nosotros habremos publicado vosotros habréis publicado ustedes, ellos habrán publicado
Pretérito anterior† yo hube publicado tú hubiste publicado vos hubiste publicado él, ella, usted hubo publicado nosotros hubimos publicado vosotros hubisteis publicado ustedes, ellos hubieron publicado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo publicaría tú publicarías vos publicarías él, ella, usted publicaría nosotros publicaríamos vosotros publicaríais ustedes, ellos publicarían
Condicional compuesto yo habría publicado tú habrías publicado vos habrías publicado él, ella, usted habría publicado nosotros habríamos publicado vosotros habríais publicado ustedes, ellos habrían publicado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo publique que tú publiques que vos publiques, publiqués que él, que ella, que usted publique que nosotros publiquemos que vosotros publiquéis que ustedes, que ellos publiquen
Pretérito imperfecto que yo publicara, publicase que tú publicaras, publicases que vos publicaras, publicases que él, que ella, que usted publicara, publicase que nosotros publicáramos, publicásemos que vosotros publicarais, publicaseis que ustedes, que ellos publicaran, publicasen
Pretérito perfecto que yo haya publicado que tú hayas publicado que vos hayas publicado, hayás publicado que él, que ella, que usted haya publicado que nosotros hayamos publicado que vosotros hayáis publicado que ustedes, que ellos hayan publicado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera publicado, hubiese publicado que tú hubieras publicado, hubieses publicado que vos hubieras publicado, hubieses publicado que él, que ella, que usted hubiera publicado, hubiese publicado que nosotros hubiéramos publicado, hubiésemos publicado que vosotros hubierais publicado, hubieseis publicado que ustedes, que ellos hubieran publicado, hubiesen publicado
Futuro† que yo publicare que tú publicares que vos publicares que él, que ella, que usted publicare que nosotros publicáremos que vosotros publicareis que ustedes, que ellos publicaren
Futuro compuesto† que yo hubiere publicado que tú hubieres publicado que vos hubieres publicado que él, que ella, que usted hubiere publicado que nosotros hubiéremos publicado que vosotros hubiereis publicado que ustedes, que ellos hubieren publicado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) publica (vos) publicá (usted) publique (nosotros) publiquemos (vosotros) publicad (ustedes) publiquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Información adicional

[editar]

Asturiano

[editar]
publicar
pronunciación (AFI) [puβ̞liˈkaɾ]
silabación pu-bli-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del latín publicāre ('hacer público').

Verbo transitivo

[editar]
1
Publicar.[3]

Conjugación

[editar]
Conjugación de publicar  paradigma: complicar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo publicar
Gerundio publicando
Participio publicao
Formas personales
Modo indicativo
yo tu él, vusté nós vós ellos
Presente yo publico tu publiques él, elli, (v)usté publica nosotros publicamos vosotros publicáis (v)ustedes, ellos publiquen
Pretérito imperfecto yo publicaba tu publicabes él, elli, (v)usté publicaba nosotros publicábamos, publicábemos vosotros publicabais, publicabeis (v)ustedes, ellos publicaben
Pretérito perfecto yo publiqué tu publicasti, publiquesti él, elli, (v)usté publicó nosotros publiquemos vosotros publicastis, publiquestis (v)ustedes, ellos publicaron
Pretérito pluscuamperfecto yo publicara, publicare tu publicaras, publicares él, elli, (v)usté publicara, publicare nosotros publicáramos, publicáremos vosotros publicarais, publicareis (v)ustedes, ellos publicaran, publicaren
Modo potencial
yo tu él, vusté nos vos ellos
Futuro yo publicaré tu publicarás él, elli, (v)usté publicará nosotros publicaremos vosotros publicaréis (v)ustedes, ellos publicarán
Condicional simple yo publicaría tu publicaríes él, elli, (v)usté publicaría nosotros publicaríamos, publicaríemos vosotros publicaríais, publicaríeis (v)ustedes, ellos publicaríen
Modo subjuntivo
que yo que tu qu'él, que vusté que nos que vos qu'ellos
Presente que yo publique que tu publicas, publiques que él, que elli, (v)usté publique que nosotros publiquemos que vosotros publiquéis que (v)ustedes, ellos publican, publiquen
Pretérito que yo publicara, publicare que tu publicaras, publicares que él, que elli, (v)usté publicara, publicare que nosotros publicáramos, publicáremos que vosotros publicarais, publicareis que (v)ustedes, ellos publicaran, publicaren
Modo imperativo
― (tu) (vusté) (nosotros) (vosotros) (vustedes)
Presente ― ― (tu) publica ((v)usté) publique (nosotros) publiquemos (vosotros) publicái ((v)ustedes) publican, publiquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

[editar]

Castellano antiguo

[editar]
publicar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín publicāre ('hacer público').

Verbo transitivo

[editar]
1
Publicar.

Descendientes

[editar]
Descendientes de publicar [▲▼]
publicar
central (AFI) [pu.βliˈka] Barcelonaⓘ
valenciano (AFI) [pu.bliˈkaɾ]
baleárico (AFI) [pu.bliˈka]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Etimología

[editar]

Atestiguado desde el siglo XIV.[4] Del latín publicāre ('hacer público').

Verbo transitivo

[editar]
1
Publicar.[4]

Conjugación

[editar]
Conjugación de publicar  paradigma: educar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo publicar haver publicat
Gerundio publicant havent publicat
Participio publicat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu ell, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente jo publico, publique, publiqui, public tu publiques ell, ella, vostè publica nosaltres publiquem, publicam vosaltres, vós publiqueu, publicau ells, elles, vostès publiquen
Pretérito imperfecto jo publicava tu publicaves ell, ella, vostè publicava nosaltres publicàvem vosaltres, vós publicàveu ells, elles, vostès publicaven
Pretérito perfecto jo publiquí tu publicares ell, ella, vostè publicà nosaltres publicàrem vosaltres, vós publicàreu ells, elles, vostès publicaren
Pretérito perifrástico jo vaig publicar tu vas publicar, vares publicar ell, ella, vostè va publicar nosaltres vem publicar, vàrem publicar vosaltres, vós vau publicar, vàreu publicar ells, elles, vostès van publicar, varen publicar
Pretérito pluscuamperfecto jo havia publicat tu havies publicat ell, ella, vostè havia publicat nosaltres havíem publicat vosaltres, vós havíeu publicat ells, elles, vostès havien publicat
Pretérito perfecto compuesto jo he publicat tu has publicat ell, ella, vostè ha publicat nosaltres hem publicat, havem publicat vosaltres, vós heu publicat, haveu publicat ells, elles, vostès han publicat
Futuro jo publicaré tu publicaràs ell, ella, vostè publicarà nosaltres publicarem vosaltres, vós publicareu ells, elles, vostès publicaran
Futuro compuesto jo hauré publicat tu hauràs publicat ell, ella, vostè haurà publicat nosaltres haurem publicat vosaltres, vós haureu publicat ells, elles, vostès hauran publicat
Pretérito anterior† jo haguí publicat, vaig haver publicat tu hagueres publicat, vas haver publicat, vares haver publicat ell, ella, vostè hagué publicat, va haver publicat nosaltres haguérem publicat, vem haver publicat, vàrem haver publicat vosaltres, vós haguéreu publicat, vau haver publicat, vàreu haver publicat ells, elles, vostès hagueren publicat, van haver publicat, varen haver publicat
Modo condicional
jo tu ell, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple jo publicaria tu publicaries ell, ella, vostè publicaria nosaltres publicaríem vosaltres, vós publicaríeu ells, elles, vostès publicarien
Condicional compuesto jo hauria publicat, haguera publicat tu hauries publicat, hagueres publicat ell, ella, vostè hauria publicat, haguera publicat nosaltres hauríem publicat, haguérem publicat vosaltres, vós hauríeu publicat, haguéreu publicat ells, elles, vostès haurien publicat, hagueren publicat
Modo subjuntivo
que jo que tu que ell, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que jo publiqui, publique que tu publiquis, publiques que ell, que ella, que vostè publiqui, publique que nosaltres publiquem que vosaltres, que vós publiqueu que ells, que elles, que vostès publiquin, publiquen
Pretérito imperfecto que jo publiqués, publicàs, publicara que tu publiquessis, publiquesses, publicassis, publicasses, publicares que ell, que ella, que vostè publiqués, publicàs, publicara que nosaltres publiquéssim, publiquéssem, publicàssim, publicàssem, publicàrem que vosaltres, que vós publiquéssiu, publiquésseu, publicàssiu, publicàsseu, publicàreu que ells, que elles, que vostès publiquessin, publiquessen, publicassin, publicassen, publicaren
Pretérito perfecto que jo hagi publicat, haja publicat que tu hagis publicat, hages publicat que ell, que ella, que vostè hagi publicat, haja publicat que nosaltres hàgim publicat, hàgem publicat que vosaltres, que vós hàgiu publicat, hàgeu publicat que ells, que elles, que vostès hagin publicat, hagen publicat
Pretérito perifrástico que jo vagi publicar, vaja publicar que tu vagis publicar, vages publicar que ell, que ella, que vostè vagi publicar, vaja publicar que nosaltres vàgim publicar, vàgem publicar que vosaltres, que vós vàgiu publicar, vàgeu publicar que ells, que elles, que vostès vagin publicar, vagen publicar
Pretérito pluscuamperfecto que jo hagués publicat, haguera publicat que tu haguessis publicat, haguesses publicat, hagueres publicat que ell, que ella, que vostè hagués publicat, haguera publicat que nosaltres haguéssim publicat, haguéssem publicat, haguérem publicat que vosaltres, que vós haguéssiu publicat, haguésseu publicat, haguéreu publicat que ells, que elles, que vostès haguessin publicat, haguessen publicat, hagueren publicat
Pretérito anterior† que jo vagi haver publicat, vaja haver publicat que tu vagis haver publicat, vages haver publicat que ell, que ella, que vostè vagi haver publicat, vaja haver publicat que nosaltres vàgim haver publicat, vàgem haver publicat que vosaltres, que vós vàgiu haver publicat, vàgeu haver publicat que ells, que elles, que vostès vagin haver publicat, vagen haver publicat
Modo imperativo
― (tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente ― ― (tu) publica (vostè) publiqui, publique (nosaltres) publiquem (vosaltres) publiqueu, publicau (vostès) publiquin, publiquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

[editar]

Gallego

[editar]
publicar
pronunciación (AFI) [puβ̞liˈkɑɾ]
silabación pu-bli-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del latín publicāre ('hacer público').

Verbo transitivo

[editar]
1
Publicar, difundir.[5]

Conjugación

[editar]
Conjugación de publicar  paradigma: complicar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo publicar ter publicado
Gerundio publicando tendo publicado
Participio publicado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu publicar por . ti publicares por . ele, por . ela, por . vostede publicar por . nós publicarmos por . vós publicardes por . vostedes, por . eles, por . elas publicaren
Infinitivo compuesto por . eu ter publicado por . ti teres publicado por . ele, por . ela, por . vostede ter publicado por . nós termos publicado por . vós terdes publicado por . vostedes, por . eles, por . elas teren publicado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu publico ti publicas el, el, vostede publica nós publicamos vós publicades vostedes, eles, elas publican
Pretérito imperfecto eu publicaba ti publicabas el, el, vostede publicaba nós publicabamos vós publicabades vostedes, eles, elas publicaban
Pretérito perfecto eu publiquei ti publicaches el, el, vostede publicou nós publicamos vós publicastes vostedes, eles, elas publicaron
Pretérito pluscuamperfecto eu publicara ti publicaras el, el, vostede publicara nós publicaramos vós publicarades vostedes, eles, elas publicaran
Pretérito perfecto compuesto eu teño publicado ti tes publicado el, el, vostede ten publicado nós temos publicado vós tendes publicado vostedes, eles, elas teñen publicado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña publicado ti tiñas publicado el, el, vostede tiña publicado nós tiñamos publicado vós tiñades publicado vostedes, eles, elas tiñan publicado
Futuro eu publicarei ti publicarás el, el, vostede publicará nós publicaremos vós publicaredes vostedes, eles, elas publicarán
Futuro compuesto eu terei publicado ti terás publicado el, el, vostede terá publicado nós teremos publicado vós teredes publicado vostedes, eles, elas terán publicado
Pretérito anterior† eu tiven publicado ti tiveches publicado el, el, vostede tivo publicado nós tivemos publicado vós tivestes publicado vostedes, eles, elas tiveron publicado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu publicaría ti publicarías el, el, vostede publicaría nós publicariamos vós publicariades vostedes, eles, elas publicarían
Condicional compuesto eu tería publicado ti terías publicado el, el, vostede tería publicado nós teriamos publicado vós teriades publicado vostedes, eles, elas terían publicado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu publique que ti publiques que ele, que ela, que vostede publique que nós publiquemos que vós publiquedes que vostedes, que eles, que elas publiquen
Pretérito imperfecto que eu publicase que ti publicases que ele, que ela, que vostede publicase que nós publicásemos que vós publicásedes que vostedes, que eles, que elas publicasen
Pretérito perfecto que eu teña publicado que ti teñas publicado que ele, que ela, que vostede teña publicado que nós teñamos publicado que vós teñades publicado que vostedes, que eles, que elas teñan publicado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese publicado que ti tiveses publicado que ele, que ela, que vostede tivese publicado que nós tivésemos publicado que vós tivésedes publicado que vostedes, que eles, que elas tivesen publicado
Futuro† que eu publicar que ti publicares que ele, que ela, que vostede publicar que nós publicarmos que vós publicardes que vostedes, que eles, que elas publicaren
Futuro compuesto† que eu tiver publicado que ti tiveres publicado que ele, que ela, que vostede tiver publicado que nós tivermos publicado que vós tiverdes publicado que vostedes, que eles, que elas tiveren publicado
Modo imperativo
― (tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) publica (vostede) publique (nós) publiquemos (vós) publicade (vostedes) publiquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

[editar]

Interlingua

[editar]
publicar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo transitivo

[editar]
1
Publicar, difundir.

Occitano

[editar]
publicar
pronunciación (AFI) [py.bliˈka] Bearneⓘ
silabación pu-bli-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima a

Etimología

[editar]

Del latín publicāre ('hacer público').

Verbo transitivo

[editar]
1
Publicar, difundir.
publicar
brasilero (AFI) /pu.bliˈkaʁ/
europeo (AFI) /pu.bliˈkaɾ/
silabación pu-bli-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rimas aɾ, aʁ

Etimología

[editar]

Del latín publicāre ('hacer público').

Verbo transitivo

[editar]
1
Publicar, difundir.[6]

Conjugación

[editar]
Conjugación de publicar  paradigma: complicar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo publicar ter publicado
Gerundio publicando tendo publicado
Participio publicado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por eu publicar por tu publicares por ele, por ela, por você publicar por nós publicarmos por vós publicardes por vocês, por eles, por elas publicarem
Infinitivo compuesto por eu ter publicado por tu teres publicado por ele, por ela, por você ter publicado por nós termos publicado por vós terdes publicado por vocês, por eles, por elas terem publicado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eu publico tu publicas ele, ela, você publica nós publicamos vós publicais vocês, eles, elas publicam
Pretérito imperfecto eu publicava tu publicavas ele, ela, você publicava nós publicávamos vós publicáveis vocês, eles, elas publicavam
Pretérito perfecto eu publiquei tu publicaste ele, ela, você publicou nós publicamosBR, publicámosPT vós publicastes vocês, eles, elas publicaram
Pretérito pluscuamperfecto eu publicara tu publicaras ele, ela, você publicara nós publicáramos vós publicáreis vocês, eles, elas publicaram
Pretérito perfecto compuesto eu tenho publicado tu tens publicado ele, ela, você tem publicado nós temos publicado vós tendes publicado vocês, eles, elas têm publicado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tinha publicado tu tinhas publicado ele, ela, você tinha publicado nós tínhamos publicado vós tínheis publicado vocês, eles, elas tinham publicado
Futuro eu publicarei tu publicarás ele, ela, você publicará nós publicaremos vós publicareis vocês, eles, elas publicarão
Futuro compuesto eu terei publicado tu terás publicado ele, ela, você terá publicado nós teremos publicado vós tereis publicado vocês, eles, elas terão publicado
Pretérito anterior† eu tive publicado tu tiveste publicado ele, ela, você teve publicado nós tivemos publicado vós tivestes publicado vocês, eles, elas tiveram publicado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eu publicaria tu publicarias ele, ela, você publicaria nós publicaríamos vós publicaríeis vocês, eles, elas publicariam
Condicional compuesto eu teria publicado tu terias publicado ele, ela, você teria publicado nós teríamos publicado vós teríeis publicado vocês, eles, elas teriam publicado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eu publique que tu publiques que ele, que ela, que você publique que nós publiquemos que vós publiqueis que vocês, que eles, que elas publiquem
Pretérito imperfecto que eu publicasse que tu publicasses que ele, que ela, que você publicasse que nós publicássemos que vós publicásseis que vocês, que eles, que elas publicassem
Pretérito perfecto que eu tenha publicado que tu tenhas publicado que ele, que ela, que você tenha publicado que nós tenhamos publicado que vós tenhais publicado que vocês, que eles, que elas tenham publicado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivesse publicado que tu tivesses publicado que ele, que ela, que você tivesse publicado que nós tivéssemos publicado que vós tivésseis publicado que vocês, que eles, que elas tivessem publicado
Futuro que eu publicar que tu publicares que ele, que ela, que você publicar que nós publicarmos que vós publicardes que vocês, que eles, que elas publicarem
Futuro compuesto que eu tiver publicado que tu tiveres publicado que ele, que ela, que você tiver publicado que nós tivermos publicado que vós tiverdes publicado que vocês, que eles, que elas tiverem publicado
Modo imperativo
― (tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente ― ― (tu) publica (você) publique (nós) publiquemos (vós) publicai (vocês) publiquem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

[editar]

Referencias y notas

[editar]
  1. ↑ «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
  2. 1 2 3 4 5 «publicar» en Diccionario de la lengua española. Página 998. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
  3. ↑ «publicar» en Diccionariu de l’Academia de la Llingua Asturiana. Editorial: Academia de la Llingua Asturiana. Oviedo. ISBN: 9788481682083.
  4. 1 2 «publicar» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  5. ↑ «publicar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
  6. ↑ «publicar» en Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.