dispign
Neuz
Brezhoneg
|
- (Verb) ā Etimologiezh da glokaat (OuzhpennaƱ)
- (Furm verb) Savet diwar dispign-, pennrann ar verb dispign, hep dibenn-ger.
Verb
dispign /Ėdispĩɲ/ verb kreƱv eeun (displegadur)
- Ober gant e arc'hant.
- Ha peogwir e oa arc'hant a-walc'h ganeomp da zispign ... ā (PĆŖr Denez, Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, p. 17.)
- Ne ouie ket Harry da belecāh redek da gentaƱ da zispign e wenneien, bremaƱ pa oa leun e yalcāh. ā (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 83.)
- Ha peadra 'ta da baeaƱ va beaj ac'han da Baris ha pelloc'h, eus Paris betek MoskovĀ ! nag a vadoù da zispign kent tizhout ar pal... ā (Jarl Priel, Va Buhez e Rusia, Al Liamm, 1955, p. 4.)
- (Dre astenn-ster) Implijout e arc'hant hep muzul.
- Nann, na selaouit ket ouzh ho mamm pa damall deoc'h dispign hon arc'hant o lakaat adlivaƱ hor c'hambroù e gwenn, e ruzgwenn hag e gwer-dour. ā (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, eil emb. 1975, p. 20.)
Gerioù heñvelster
Deveradoù
Troidigezhioù
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
|---|---|
| digemm | dispign |
| blotaet | zispign |
| c'hwezhet | digemm |
| kaletaet | tispign |
| amreizh | tispign |
dispign /Ėdispĩɲ/
- Furm ar verb dispign e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
- Furm ar verb dispign en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
Anv-kadarn
dispign /Ėdispĩɲ/Ā ; dispignoù.
- Arc'hant dispignet
- Ober dispignoù bras.