fontaƱ
Neuz
Brezhoneg
- Savet diwar an anv-kadarn font hag al lostger -aƱ.
Verb 1
fontaƱ /ĖfÉĢntĆ£/ verb kreƱv eeun (anv-gwan-verbĀ : fontet) (displegadur)
Troidigezhioù
Verb 2
fontaƱ /ĖfÉĢntĆ£/ verb gwan ha verb kreƱv eeun (anv-gwan-verbĀ : fontet) (displegadur)
I. verb gwan
- SankaƱ don pe donoc'h en dour pe en douar
- C'hoant o dije bet da fontan ive dindan an douar gant o zi hag o zraou, mes Herve, gant galloud burzudus e vaz, a harze oute da finval. ā (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 122.)
- TeuziƱ
- N'eo ket fontet an amann c'hoaz. ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 163.)
- (A-wechoù) Disec'hañ (diwar-benn ar plant)
- Kouezhañ en e boull (diwar-benn ar savadurioù)
Troioù-lavar
Troidigezhioù
- gallegĀ : ĆŖtre englouti (fr)
- gallegĀ : fondre (fr)
- gallegĀ : s'enfoncer (fr)
- gallegĀ : s'effondrer (fr)
II. verb kreƱv eeun
- DistrujaƱ, dispenn
- Dizober
- Foranañ, dispign penn-da-benn (diwar-benn ar madoù)
- Oh ober lorhajou evel-se he-deus fontet he zraou. ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 163.)
- TreizhaƱ