Letting go

"Sometimes you have to let go to see if there was anything worth holding on to."

*****

Under the canopy of the azure sky along life’s leeway,

We meet different people every other day.

Some of them readily go, some stay for a time,

And become a comrade til the end of the line.

I intensely dislike seeing you go,

Not knowing if some other time I may leer at you.

I know we can’t stay here for too long.

When the dusk comes, just listen to our favorite song.

I am not certain for the reason why

My heart seems to drown every time I think of saying GOODBYE.

Of all the words I have to say

It seems the easiest but the darkest in the way.

I may soon walk in a road not taken,

With my dreams of course not forsaken.

May we soon see each other and smile a thousand much nicer

But for now, you’ll have to say goodbye but not forever

Boys don't cry

bawal ang sugapa

walang pakyawan!

1 per beki per household lang

Parang gusto kong maligo kasma nila

pero pansinin niyo sila... may na aamoy ba kayo?

malansa?

sabi nga sa "patayin sa shokot si Remington"

"na aamoy na kita.. malapit ka na" LOL!

charot!

bet ko yung nag gi-gitara, sana ako na lang yung gitara.

tsaka yung naka black nung sa may mahabang pila

tsaka yung ginagawang microphone yung kamay ng isa pang hombre

tsaka yung may tatoo shoulders

ay! sensya na.. ako pala yung sugapa. LOL! 

Sinong bet mo?

Cradle

"it is not the strongest of the species that survive, nor the most intelligent

but the one most responsive to change" - Charles Darwin

*****

Man is but a faltering voice, a shadow following its owner, a captive of life's treacherous acts. In his search for a way out, he breaks free from the bonds of destiny, taking a path he has never taken before. He knows he'll get lost, he knows it would take a long time to get somewhere, yet he firmly believes that, somehow he'll arrive at a town, hear familiar voices, see familiar faces.

Barriers will crumble yet walls shall resurface. Such is the irony of man and his existence.

Cradle (n.) Crib, Support, Frame, cot

               (v.) Embrace, hold

The crib is old. It has fallen apart. It is now your turn to figure a way to put it back together.

The baby is crying. He had a bad dream. He has to be assured that everything is alright. How will you pick him up and cradle him back to sleep?

*****

Matagal akong natulog. Matagal na nahimlay sa kawalan. gusto kong manumbalik. gusto ko uli magsulat.

DB challenged me twice. gusto niya gumawa ako ng mga malalalim na entries ganoon din ang sabi ni bunso.
sabi ni DB magbasa-basa daw ako ng libro, magpunta kung saan saan. noong una, hindi ko siya maintindihan kung bakit kailangan pang magbasa at magpalaboy laboy.


Bago ka magsulat kailangan may laman ang utak mo. Bago ka may maisulat kailangan sapian ka muna ng pagiging artist mo. pero bago yon' you have to feed your mind and free your soul. saka ko lang naintindihan kung anu ang gustong sabihin ni DB sa akin.


ito na ang simula ng pagbabago ng aking pagba-blog. hindi man ako nakakasigurong consistent na may laman ang ihahain ko sa inyo, tandaan niyo na lang sinubukan kong magluto. at gagawin ko ang lahat masarapan lang kayo sa aking ihahain.


sasamahan mo ba ako sa pagbabago?

I'm offering another chapter of a story that will never end as long as people exist in a place called life.

Bunso, This one is for you. na inspire ako sa usapan natin kanina.

Skyscraper

"you can take everything i have

you can break everything i am,

like i'm made of glass

like i'm made of paper

go on and try to tear me down

i'll be rising from the ground like a skyscraper, like a skyscraper"

*******

sinusubukan na naman ako ng panahon.

sana kayanin ko

sana lang..

Sanctuary

Nahihiya na ako sa inyo kasi lagi na lang ma-drama ang mga previous entries ko, kaya heto

Hindi muna ako mag da-drama.  Hindi ko alam pero bigla na lang ako nakaramdam ng nginig sa katawan. Yung pakiramdam na gusto kong kumawala at magwala. Yung tipo na parang lasing na lasing ka at wala kang pakielam sa ginagawa mo basta ikaw nag e-enjoy ka. Kaya heto ako, dali-daling nag text sa mga beckys at nag aya lumabas.

Me: “ alis tayo this saaaaaaaaaaaaaaaaat. Cge na pleeeeeeaaaaaaase!”

Kerbi: “go ako”

Me: “yey!”

Ronnie: “go kami ni kerbi ayain ko yung mga puta”

Me: “yey!”

Hindi talaga ako makapakali. Tuwang tuwa ako para akong batang sabik na sabik magpunta sa Manila zoo. Pinaghandaan ko talaga ang lakad na yon kaya bumili ako ng sapatos tsaka damit na gagamitin. Impulsive lang. pasensya na baka hindi niyo ko naiintindihan. It’s been 8 months na simula nung magpunta ako doon. Lagi akong inaaya ng mga friends ko doon pero ako na din ang tumatanggi. Feeling ko kasi wala namang mangyayari sa akin doon sayang lang ang ibabayad ko. Pero ngayon uhaw na uhaw ako sa pagwa-wala kebs na sa pagkamahal mahal na entrance fee.

Basta ang alam ko babalik ako sa playground natin.

Sa mundo natin, sa Sancturay natin... 

kung saan malaya tayong nakakagalaw.

Sa lugar kung saan tanggap tayo anu at kung sino ka man.

Ang ating home land.

Back to bed na naman ako.

Kita kits tayo sa bed mamayang gabi ah!

yan ang mga kinalolokohan kong kanta ngayon.

nakaka hype!

nakaka taas ng energy!

yan lang ang mga pinapakinggan ko sa office buong araw habang nagta-trabaho

nakaktanggal ng stress!

box of chocolate

"mama always said, life was like a box of chocolates. you never know what you're gonna get."

Down ang system sa office kaya lahat kami naka tunganga sa mga monitor naming.

Naghahanap ng kung anu mang pwedeng kaaliwan. Yung iba nag ku-kwentuhan, yung may access sa fb nag fb na lang yung iba naman natulog na lang or nag youtube.

Ako?

Gusto ko sanang gamiting yung opportunity para makapag post ako ng bagong entry. Ang problema, wala naman akong ma isip na i-blog. Wala talaga akong mapiga sa isip ko na i-blog kaya nag back read na lang ako sa sarili kong blog. Inumpisahan ko ang pagbabasa para sa unang buwan ng taong ito—January.

forecast for 2011

naisip ko..

nagawa ko ba yung mga balak kong gawin this 2011?

Let’s see…

Una sa forecast ko

1.       Mag resign

Nag resign ako sa dati kong work noong February nakahanap ako agad ng malilipatan ng march. So far, hindi ko naman pinagsisisihan ang paglipat ko ng company. Alam kong hindi ako nagkamali sa desisyon ko yun nga lang, kung meron man akong dapat pagsisihan yun yong iwan ko ang mga kaibigan ko sa dati kong work. Na mi-miss ko na sila sobra! Iba pa rin talaga sila compared sa mga bago kong friends dito.

2.       Manuod ng sine mag-isa

              Hindi ko pa rin nasusubukang manuod ng sine mag-isa. Hindi ko alam simula ng lumipat ako ng

                Work parang lagi na lang akong kulang sa oras. Lagi na lang akong maraming ginagawa. Lagi na

                Lang akong busy tsaka parang natatakot pa din ako manuod mag isa baka sabihin ng mga tao

                Ang weird ko.

3.       Mangibang isla.

Hindi ko pa din nagagawang mag punta sa ibang isla. Pag sinabi kong mangibang isla yun yung lalabas ako ng Luzon maaring magpunta ako sa visayas or Mindanao. Hindi ko pa siya nagagawa dahil nag exceed na ang credit limit ko sa credit card at ayokong makipagsapalaran. Control freak ako eh.

4.       Gym

Wahahaha! No comment. Maybe kayak o di pa siya nagagawa dahil I wanna do it for the wrong reasons. Kung babasahin niyo ang sabi ko gusto ko mag gym para magkaroon ng pak na boyfriend ayan tuloy na pak tuloy ang plano ko.

5.       Passbook at magtipid.

Ito na ata ang never kong magagawa at pinaka malaking challenge para sa akin.

Paano ka makakapag ipon kung ikaw ay isang impulsive buyer?

6.       No more drama

Nagawa ko naman siya mga ilang months din. Naging Masaya ako kahit single ako. Naging Masaya ako kahit alam kong wala akong special someone. Pero kahit anung gawin ko hindi talaga mawawala ang drama sa buhay. Kaya ko naman maging Masaya kahit single ako kaya lang at the end of the day after going to a wild party you still wish na sana may nag iintay sayo sa oag uwi mo. I guess hindi talaga mawawala ang drama sa buhay ng tao kasi nga tao tayo.

“yeah you bleed just to know you’re alive”

Isa lang ang na realize ko, mas challenging kung spontaneous ka sa buhay. Yung walang plano, yung go with the flow lang, yung care free lang, yung ine-enjoy mo lang yung life’s surprises kasi life is full of mysteries.

JC

*toot toot*

i picked up my phone to see kung sino ang nang istorbo sa panunuod ko ng avatar.

JC:  HAPPY LONG WEEKEND!

ME: Oi! Kamusta? Bigla kang nagparamdam? Tagal mo nawala ah.. pati mga tawag ko di mo

Sinagot.. anung meron?

JC: BGLA LANG AKO NATAKOT TSAKA NGNG TOXIC SA STUDIO ARAW2

ME: Natakot san? Kala ko nakalimutan mu na ako! I thot I’d lost you..

JC: HINDI NMN CGURO KINALIMUTAN. INIWASAN LNG. PASENSYA NA RIN SA HINDI KO

PAGSAGOT SA TAWAG MO KUYA, AYOKO NG CALLS AS MUCH AS POSSIBLE

ME: Bakit ba kasi hindi mo sinagot mga tawag ko? Bakit ka bigla na lang nawala?

JC: WAIT. HINDI MO NMN KC KAILANGAN TUMAWAG NG GNUN EH… WE’RE GOOD FRIENDS

ME: Eh bakit nga?

JC: ANG HRAP I-EXPLAIN. BSTA NAICP KONG ITEXT KA PARA MAG SORRY SA PAG IWAS

ME: I don’t understand. Pls paki explain!

JC: SADYANG AYAW KO NG GANUNG ATENSYON : l

ME: U don’t know what ive been through sobrang na depress ako nung bigla kang nawala. Itanong mo pa kay lor at erika!

JC: WAG NMN GNON. HNDI NMN AKO WORTHY NA MAGING CAUSE NG DEPRESSION MO

ME: Bakit hindi? Sobrang close natin. Ok naman tayo all of a sudden bigla ka na lang hindi nagparamdam.

What are you thinking?

JC: SORRY KUYA I JUST FELT NA ITS RIGHT TO BE SELFISH THIS TIME. PINILI KONG UNAHIN IBUILD YUNG CAREER KO

ME: Di naman kita pinapili ah! Masaya ako sa naging decision mo na mag resign at Masaya din ako kung san ka man lumipat para sayo ang hindi ko lang maintindihan kung bakit ka umiwas.

JC: HONESTLY, HINDI KO ALAM KNG PNO MAG REACT SA MGA NANGYAYARI

ME: That’s it! yun lang? that’s unacceptable!

JC: TAMA NGA CGURO NA BE CAREFUL WITH WHAT YOU WISH FOR. I AKSED GOD FOR SOMEONE.

GUESS HE GAVE ME YOU. AYOKONG HUMINDI PERO SANA BNGYAN NYA PA AKO NG TIME PARA  MAGMATURE.

ME: ??

JC: ANO BA AKO SAYO?

ME: U’ve always been special to me.. close to my heart!

JC: ANO BA NAKITA MO SA AKIN AT NARAMDAMAN MO KAAGAD YUN?

ME: Wala! I just felt it! sometimes loving someone doesn’t need a reason.

JC: SERYOSO?

HINDI KO RIN NAMAN MAITATAGONG NATUTUWA AKO SA PINAKITA MO, PERO AYOKO MUNANG MANIWALA. SANA HAYAAN NATING YUNG TIME MAGSABI PARA TAYO SA ISAT ISA

ME: I really don’t understand.

JC: I CAN BE BORING, NUMB, MAARTE AND MASUNGIT.

ME: I will be your pain receptor, ur personal clown and shock absorber.

JC: HINDI KO DIN ALAM.

KAMUSTA WORK?

ME: Stressful.. I shud warn you!

JC:FOR WHAT?

ME: That if you come any closer, im not letting you go!

JC: WAAAHHH. I SHUD WARN YOU TOO.

ME: What?

JC: IF I GET TOO THREATENED I MIGHT LEAVE. BKIT KC MAY GANON PA?

JC:CGE.OK LNG SKIN… FOR NOW

HHHMM. PWEDE BNG GANITO? WHEN DECEMBER COMES AT PAREHO PA RIN TAYONG SINGLE, CAN WE START ALL OVER AGAIN?

ME: I think it wud be better if u just leave me.. ayoko ng umasa and ur idea to wait till December? Nah!

Kng papayag pa ako sa gusto mo 2 beses mu na akong sasaktan! Gusto kita pero mahal ko sarili ko :’c

*si jc ay dati kong ka officemate. napag desisyunan niyang mag resign nung nagkaroon siya ng mas malaking offer sa isang sikat na tv network.