Przejdź do zawartości

wytapiać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wytapiać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wytopić)

(1.1) uzyskiwać coś (np. metal, tłuszcz) z innej substancji poprzez topienie i oddzielanie składników
(1.2) powodować topnienie czegoś, zamieniać w ciecz pod wpływem wysokiej temperatury
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Saukowie wytapiali ołów, wymieniany potem na inne dobra.
(1.1) W tym zakładzie wytapia się rudy chromu i niklu.
(1.2) Blade słońce wytapiało resztki śniegu.
składnia:
(1.1-2) wytapiać + B. (coś)
(1.1) wytapiać + B. (coś) + z + D. (czegoś)
kolokacje:
(1.1) wytapiać metal / miedź / ołów / rudę / smalec / srebro / stal / surówkę / tłuszcz / żelazo
(1.2) wytapiać lód / śnieg
synonimy:
(1.1) topić, uzyskiwać
(1.2) roztapiać, topić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wytapianie n, wytop mrz, topienie n
czas. wytopić dk., topić ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wytopić + -ać < pol. topić
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: