Przejdź do zawartości

piernikarski

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

piernikarski (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌpʲjɛrʲɲiˈkarsʲci], AS: [pʹi ̯erʹńikarsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j  ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przest. od piernikarz lub piernikarstwo[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Znał różne, stare piernikarskie tajemnice.
(1.1) Zgłębimy tajniki wiedzy piernikarskiej i samodzielnie upieczemy piernik tak, jak to robili przed 500 laty toruńscy mistrzowie[2].
(1.1) Gospodarzem pokazu jest słynny mistrz piernikarski Bartłomiej, pomagają mu wiedźma korzenna i czeladnicy[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) przemysł piernikarski • zakład/warsztat piernikarski • mistrz piernikarski
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. piernikarstwo n, piernikarz mos, piernikarka ż, piernikarnia ż, piernikarzowa ż, piernikarzówna ż, piernikarczyk mos, piernik mzw/mrz/mos, pierniczek mrz, pierniczysko n, pierniczarz mos, pierniczarka ż, piernikalia nmos
przym. piernikarzowy, piernikowy, pierniczkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „piernikarski” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. IV: P—Prożyszcze, Nakładem prenumeratorów i kasy im. Mianowskiego, Warszawa 1908, s. 155.
  2. ↑ z Internetu
  3. ↑ z Internetu