istota

istota (język polski)

wymowa:

IPA: [iˈstɔta], AS: [istota] ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać

(1.2) charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś

(1.3) coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	istota	istoty
dopełniacz	istoty	istot
celownik	istocie	istotom
biernik	istotę	istoty
narzędnik	istotą	istotami
miejscownik	istocie	istotach
wołacz	istoto	istoty

przykłady:

(1.1) Pierwszą żywą istotą w kosmosie pochodzącą z Ziemi była muszka owocowa.

(1.1) Było bardzo przyjemnie tak iść i czuć się małą, bezbronną, poetyczną istotą, która wymaga opieki i tkliwości i która nie potrafi przejść pięciu metrów trotuaru nie podtrzymywana przez silne męskie ramię.

(1.3) Na czym polega istota tego sporu?

(1.3) Na tym polega istota sądownictwa w państwie prawa: wyroki mogą się nie podobać, ale władzy wykonawczej nie wolno ich uchylać.

składnia:

kolokacje:

(1.1) istota żywa • istota ludzka

(1.3) w istocie

synonimy:

(1.1) istnienie, stworzenie

(1.3) esencja, jądro, kwintesencja, meritum, rdzeń, sedno

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) człowiek, persona, zwierzę, stwór

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. zaistnieć, istnieć ndk.

przym. istotny

przysł. istotnie

partyk. istotnie

rzecz. istotność ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.3) zwykle w lp

(1.2-3) por. właściwość • cecha

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) creature; (1.2) essence; (1.3) essence
• arabski: (1.3) ماهية ż, جوهر m
• baskijski: (1.1) izaki
• bułgarski: (1.1) същество n; (1.3) същина ż, същност ż
• duński: (1.1) væsen n
• esperanto: (1.1) estaĵo
• estoński: (1.1) olend, olevus; (1.2) olemus; (1.3) olemus
• farerski: (1.1) ting n
• francuski: (1.1) être m; (1.3) essentiel m
• hindi: (1.1) जीव
• hiszpański: (1.1) criatura ż, ser m
• jidysz: (1.3) עיקר m (iker)
• łaciński: (1.1) creatura
• niderlandzki: (1.1) wezen n, schepsel n; (1.2) wezen n, aard ż; (1.3) wezen n
• niemiecki: (1.1) Wesen n; (1.3) Wesen n
• pali: (1.1) jantu
• rosyjski: (1.1) существо n; (1.2) суть ż, сущность ż; (1.3) существо n
• szwedzki: (1.1) väsen n, varelse w; (1.2) natur w, karaktär w, beskaffenhet w; (1.3) väsen n, essens w, andemening w
• ukraiński: (1.1) істота ż
• włoski: (1.1) creatura, essere

źródła: