er-

er- (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ɛɐ̯]

^ⓘ

znaczenia:

przedrostek

(1.1) (częściowo) u-, wy- + czas. (skutecznie zakończyć wykonywaną czynność)

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

(1.1) erzwingen → wymusić

(1.1) erarbeiten → wypracować, opracować

(1.1) erbitten → wyprosić

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Przedrostek er- należy do prefiksów derywacyjnych tworzących czasowniki nierozdzielnie złożone (np. er-+bauen → erbauen).

(1.1) zobacz też: ab- • an- • auf- • aus- • be- • bei- • dar- • durch- • ein- • ent- • entlang- • er- • ge- • los- • miss- • nach- • ob- • um- • unter- • ur- • über- • ver- • vor- • weg- • wider- • zer- • zu- • zurück-

(1.1) zobacz słowa zaczynające się od „er-”

źródła: