Glipizyd
|
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||
| biały lub prawie biały, krystaliczny proszek[1] | |||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C21H27N5O4S | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
445,54 g/mol | ||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Glipizyd (łac. glipizidum) – organiczny związek chemiczny będący pochodną sulfonylomocznika, stosowany jako lek przeciwcukrzycowy. Lek stymuluje wydzielanie insuliny w wyspecjalizowanych komórkach trzustki, prowadząc tym samym do wzmożonego jej wydzielania.
Farmakokinetyka
[edytuj | edytuj kod]Glipizyd szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu krwi osiąga po ok. 1 godzinie. W 98% wiąże się z białkami osocza. Biologiczny okres półtrwania wynosi około 7 godzin.
Wskazania
[edytuj | edytuj kod]Przeciwwskazania
[edytuj | edytuj kod]- nadwrażliwość na lek
- cukrzyca typu 1
- śpiączka cukrzycowa
- ketonuria
- kwasica cukrzycowa
- ostre choroby zakaźne
- przebyte urazy
- zaburzenia czynności wątroby lub nerek
Działania niepożądane
[edytuj | edytuj kod]- hipoglikemia
- ból brzucha
- nudności
- wymioty
- brak apetytu
- ból głowy
- skórne reakcje alergiczne
- żółtaczka
Preparaty
[edytuj | edytuj kod]Preparaty dopuszczone do obrotu w Polsce (stan na kwiecień 2026)[5]:
- Glibenese GITS
- Glipizide BP.
W przeszłości występował również m.in. pod nazwami handlowymi[6]:
- Mindiab
- Minidiab
- Minodiab.
Dawkowanie
[edytuj | edytuj kod]Doustnie. Dawkę oraz częstotliwość stosowania leku ustala lekarz w zależności od przebiegu choroby. Dawka dobowa wynosi 2,5–20 mg, najczęściej w jednej dawce przed śniadaniem.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Lek nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Podczas leczenia należy kontrolować stężenie glukozy w krwi i w moczu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0.
- 1 2 3 4 Glipizide, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB01067 [dostęp 2026-04-24] (ang.).
- 1 2 3 4 4477. Glipizide, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, Maryadele J. O’Neil (red. nacz.), wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry, 2013, s. 820, ISBN 978-1-84973-670-1, OCLC 825559753 (ang.).
- ↑ Glipizide [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 27 grudnia 2024, numer katalogowy: G117 [dostęp 2026-04-24].
- ↑ Glipizidum, [w:] Rejestr Produktów Lecznicznych [online], Ministerstwo Zdrowia [dostęp 2026-04-24], wynik wyszukiwania po nazwie powszechnie stosowanej.
- ↑ Glipizide, [w:] Jan Kazimierz Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska, Leki współczesnej terapii, wyd. 9, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1990, s. 284, ISBN 83-200-0943-X.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Indeks leków Medycyny Praktycznej, Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, ISBN 83-7430-006-X.