Eternal Sunshine
| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Ariana Grande | ||||
| Wydany | ||||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
wrzesień–grudzień 2023 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
35:26 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
Ariana Grande, Max Martin, Ilya, Davidior, Aaron Paris, Shintaro Yasuda, Nick Lee, Will Loftis, Luka Kloser, OzGo | |||
| Oceny | ||||
| ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
| Single z albumu Eternal Sunshine | ||||
Eternal Sunshine (zapis stylizowany minuskułą) – siódmy album studyjny amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów Ariany Grande wydany 8 marca 2024 r. nakładem wytwórni Republic Records. Jego nazwa jest nawiązaniem do oryginalnego tytułu filmu Zakochany bez pamięci w reżyserii Michela Gondry'ego z 2004 r., Eternal Sunshine of the Spotless Mind.
Grande stworzyła utrzymany głównie w gatunkach pop i R&B projekt w krótkim przedziale czasowym między wrześniem a grudniem 2023 r. u boku Maxa Martina i Ilyi Salmazandeha, czy też po raz pierwszy w swojej karierze z Oscarem Görresem, szerzej znanym jako OzGo. Jest to również jej pierwszy album nie zawierający gościnnych udziałów od innych artystów muzycznych - na nim pojawiają się wyjątkowo babcia artystki ze strony jej matki Marjorie Grande oraz szkocko-kanadyjska astrolożka Diane Garland, jednakże już jego rozszerzone wersje są wzbogacone o remiksy w których wokalu użyczyli australijski piosenkarz Troye Sivan i amerykańskie wokalistki Mariah Carey, Brandy i Monica.
Pierwsze dwa single promujące Eternal Sunshine - „Yes, And?” i „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” zadebiutowały na szczycie Billboard Hot 100 czyniąc Grande żeńską artystką solową z największą ilością utworów które triumfowały w owym notowaniu już w pierwszym tygodniu po ich zaprezentowaniu i jedyną piosenkarką posiadającą dwa albumy zawierające maksymalnie dwa lub więcej nagrań numer jeden w Stanach Zjednoczonych. Trzeci singel „The Boy Is Mine” objął już w miesiącu wydania albumu pierwszą dwudziestkę Hot 100.
Płycie udało się osiągnąć sukces komercyjny plasując się na miejscu pierwszym Billboard 200 stając się jednocześnie szóstym materiałem Grande osiągającym tenże wynik, a także w trzynastu innych krajach, w tym w Polsce, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Nowej Zelandii, Australii i Danii, otrzymując od Recording Industry Association of America certyfikat podwójnej platyny dokładnie dwa lata po jej wydaniu, będąc piątym najczęściej odtwarzanym albumem na całym świecie w 2024 r. serwisie Spotify i otrzymując nominację w kategorii 'Najlepszy album wokalny pop' podczas nagród Grammy.
W ramach promocji krążka oraz longplayów Positions z 2020 r. i Petal z 2026 r. Grande wyruszy w trasę koncertową pt. The Eternal Sunshine Tour.
Tło
[edytuj | edytuj kod]12 maja 2022 roku, 19 miesięcy po premierze swojego szóstego albumu studyjnego Positions (2020), Ariana Grande wyjaśniła, że nie będzie nagrywać kolejnej płyty, dopóki nie zakończy prac nad filmami Wicked (2024) i Wicked: Na dobre (2025). Jest to dwuczęściowa filmowa adaptacja musicalu o tym samym tytule, w której artystka wciela się w postać Glindy[16]. W październiku 2023 roku po raz pierwszy żartobliwie zasugerowała nadchodzący album, publikując na Instagramie opis „ag7: goat mother”. W zestawie udostępnionych zdjęć znalazła się fotografia z nowojorskiego Jungle City Studios z Maxem Martinem – szwedzkim producentem i jej wieloletnim współpracownikiem[17].
7 i 17 grudnia 2023 roku Grande podzieliła się serią zdjęć oraz nagrań wideo, na których pracuje w studiach nagraniowych i edytuje pliki audio[18]. W przeciwieństwie do poprzednich okresów promocyjnych, wyraźnie zaznaczyła, że nie udostępni żadnych fragmentów utworów przed premierą[19]. 27 grudnia 2023 roku piosenkarka potwierdziła za pośrednictwem mediów społecznościowych, że album ukaże się w 2024 roku[20]. Opublikowała na Instagramie post zawierający m.in. nagranie, na którym płacze w studio, oraz wideo ze swoją matką Joan tańczącą do jej nowej piosenki[21]. Post opatrzyła podpisem „Do zobaczenia w przyszłym roku” i oznaczyła kilka kont, w tym szwedzkiego muzyka Ilyę Salmanzadeha, reżysera teledysków Christiana Breslauera oraz wytwórnię Republic Records[22][23]. Zdjęcie, na którym płacze, oraz inne, przedstawiające ją w tańcu, określiła jako „dwa nastroje albumu”.
Do fanów wysłano paczki z pomadką R.E.M. Beauty w odcieniu „Attention”, zawierające nieostre zbliżenie czerwonych ust Grande oraz podpis z postu, który artystka opublikowała kilka dni później[24]. 17 stycznia 2024 roku Grande oficjalnie ogłosiła w swoich mediach społecznościowych tytuł albumu – Eternal Sunshine – oraz datę jego premiery[20].
Muzyka i tekst
[edytuj | edytuj kod]Eternal Sunshine to album z gatunku pop i R&B[25], który zawiera elementy muzyki tanecznej, zwłaszcza synth-popu i house[26][27]. Helen Brown z dziennika The Independent określiła go jako płytę z gatunku „slow-fizz pop”, składającą się z syntezatorów o średnim tempie, instrumentów smyczkowych i przytłumionych dźwięków gitary[28]. Jem Aswad z Variety uznał, że Martin i Salmanzadeh nadali utworom „bardzo szwedzki klimat i strukturę” inspirowaną klasycznym popem – stylem nietypowym dla muzyków angloamerykańskich[29]. Pod względem tekstowym album stanowi połączenie motywów „skrajnej pewności siebie i całkowitej autodeprecjacji”, inspirowanych osobistymi relacjami Grande[30]. Billboard opisał go jako płytę introspektywną – taką, na której artystka dokonuje autorefleksji u progu trzydziestych urodzin[27].
Wydanie i promocja
[edytuj | edytuj kod]Wytwórnia Republic Records wydała Eternal Sunshine 8 marca 2024 roku[31]. Album ukazał się w serwisach streamingowych, w formacie cyfrowym, a także na pięciu wariantach płyt CD i sześciu edycjach winylowych[32]. Przedsprzedaż rozpoczęła się 17 stycznia, w dniu ogłoszenia tytułu płyty[33]. 10 marca w sklepie internetowym Grande niespodziewanie pojawiła się rozszerzona edycja cyfrowa zatytułowana Slightly Deluxe. Zawiera ona cztery dodatkowe utwory, w tym remiks „Supernatural” z udziałem Troye’a Sivana oraz wydany wcześniej remiks „Yes, And?” z Mariah Carey[34][35]. Dzień później wersja Slightly Deluxe trafiła do serwisów streamingowych[36]. 1 października 2024 roku Grande zaskoczyła fanów kolejnym rozszerzonym wydaniem cyfrowym o nazwie Slightly Deluxe and Also Live. Składa się ono ze standardowych trzynastu utworów, remiksów z edycji Slightly Deluxe, wydanego wcześniej remiksu „The Boy Is Mine” z udziałem Brandy i Moniki oraz wersji koncertowych siedmiu piosenek[37].
Reedycja Brighter Days Ahead
[edytuj | edytuj kod]Rozszerzona reedycja albumu z podtytułem Brighter Days Ahead ukazała się 28 marca 2025 roku w streamingu, formie cyfrowej oraz na dwóch wariantach płyt CD i dwóch edycjach winylowych[38]. Wersja cyfrowa zawiera standardowe 13 utworów oraz sześć piosenek dodatkowych, natomiast wydanie fizyczne wzbogacono także o opublikowane wcześniej remiksy „Yes, And?”, „Supernatural” i „The Boy Is Mine” z udziałem innych artystów[39]. 1 kwietnia w sklepie internetowym Grande oraz w serwisach streamingowych pojawiły się trzy ekskluzywne warianty cyfrowe reedycji: edycja instrumentalna, wersja a cappella oraz wydanie z alternatywną okładką[40].
Równocześnie z premierą reedycji, 28 marca, na kanale Grande w serwisie YouTube zadebiutował film krótkometrażowy zatytułowany również Brighter Days Ahead[41]. Scenariusz do niego napisali, a następnie go wyreżyserowali, Breslauer i Grande[42][43]. Akcja filmu rozgrywa się 70 lat po wydarzeniach z teledysku do utworu „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)”, a Grande wciela się w postać Peaches – fikcyjną bohaterkę wprowadzoną w tamtym klipie[41]. W filmie wykorzystano trzy piosenki ze standardowej wersji albumu oraz trzy utwory dodatkowe z reedycji[44]. Film został wyprodukowany wspólnie przez London Alley, the Lucky Bastards, Republic Records oraz samą Grande[42]. 30 marca w Boca Raton, Chicago, Los Angeles i Nowym Jorku odbyły się specjalne pokazy kinowe Brighter Days Ahead dla fanów[45].
Występy na żywo
[edytuj | edytuj kod]Grande wystąpiła jako gość muzyczny w odcinku Saturday Night Live wyemitowanym 9 marca 2024 roku. Był to jej trzeci występ w tym programie i pierwszy od 2016 roku[46]. Wykonała wówczas utwory „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” oraz „Imperfect for You”[47]. 6 maja 2024 roku artystka wzięła udział w Met Gali w Nowym Jorku, gdzie była niespodzianką wieczoru. Zaśpiewała trzy pierwsze single z albumu, a także „Into You”, „7 Rings”, utwór „Once Upon a Dream” z filmu Śpiąca królewna (1959) oraz zaśpiewany w duecie z Cynthią Erivo cover utworu „When You Believe” – singla Whitney Houston i Mariah Carey z 1998 roku[48]. 6 czerwca 2024 roku Grande była gościem muzycznym w programie The Tonight Show Starring Jimmy Fallon, gdzie zaprezentowała „The Boy Is Mine”[49]. Od 1 do 7 października na jej kanale Vevo w serwisie YouTube publikowano występy do siedmiu piosenek (tych samych, które trafiły na wersję Slightly Deluxe and Also Live), nagrane z udziałem dziesięcioosobowego zespołu[37][50].
W lipcu 2024 roku Grande wspomniała w podcaście Shut Up Evan, że planuje „skromną serię koncertów” promujących album, dodając, że „cudownym pomysłem byłoby zorganizowanie kilku występów pomiędzy premierami obu części Wicked”[51]. Gdy w grudniu 2024 roku pojawiły się spekulacje o nadchodzącym ogłoszeniu trasy na rok 2025, wytwórnia Republic Records zdementowała plotki, twierdząc, że „nie ma planów” koncertowych[52]. Jeszcze w tym samym miesiącu Grande powiedziała w wywiadzie dla Variety, że choć „muzyka i bycie na scenie zawsze będą częścią jej życia”, nie wyruszy w trasę „w najbliższym czasie”, priorytetowo traktując aktorstwo przez „najbliższe kilka lat”[53]. W lipcu 2025 roku artystka opublikowała na Instagramie fragment swojego występu z Met Gali, kończąc opis informacją, że „pracuje nad planem, by zaśpiewać dla was wszystkich w przyszłym roku. Nawet jeśli tylko przez chwilę”[54].
Trasa
[edytuj | edytuj kod]Trasa koncertowa promująca album, zatytułowana The Eternal Sunshine Tour, została ogłoszona 28 sierpnia 2025 roku. Harmonogram obejmuje 41 koncertów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Wielkiej Brytanii, które mają odbyć się między czerwcem a wrześniem 2026 roku[55][56]. Trasa będzie promować także album Positions[57].
Lista utworów
[edytuj | edytuj kod]| Nr | Tytuł | Tekst | Producent | Długość |
|---|---|---|---|---|
| 1. | „Intro (End of the World)” | Ariana Grande | Grande, Shintaro Yasuda, Nick Lee, Aaron Paris | 1:32 |
| 2. | „Bye” | Grande, Max Martin | Grande, Martin, Ilya Salmanzadeh | 2:44 |
| 3. | „Don't Wanna Break Up Again” | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 2:54 |
| 4. | „Saturn Returns Interlude” | Diana Garland, Grande | Grande, Martin, Ilya, Will Loftis | 0:42 |
| 5. | „Eternal Sunshine” | Grande | Grande, Martin, Ilya, Yasuda, Davidior | 3:30 |
| 6. | „Supernatural” | Grande | Grande, Martin, Oscar Görres | 2:43 |
| 7. | „True Story” | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 2:43 |
| 8. | „The Boy Is Mine” | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya, Yasuda, Davidior | 2:53 |
| 9. | „Yes, And?” | Grande | Grande, Martin, Ilya | 3:34 |
| 10. | „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” | Grande | Grande, Martin, Ilya | 3:48 |
| 11. | „I Wish I Hated You” | Grande | Grande, Ilya | 2:33 |
| 12. | „Imperfect for You” | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 3:02 |
| 13. | „Ordinary Things” (featuring Nonna) | Grande, Marjorie Grande | Grande, Lee, Martin, Luka Kloser | 2:48 |
| Całkowita długość: | 35:26 | |||
| Nr | Tytuł | Tekst | Producent | Długość |
|---|---|---|---|---|
| 14. | „Supernatural” (remiks; z Troye Sivanem) | Grande, Sivan, Brett McLaughlin | Grande, Martin, Görres | 2:43 |
| 15. | „Imperfect for You” (acoustic) | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 3:02 |
| 16. | „True Story” (a cappella) | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 2:43 |
| 17. | „Yes, And?” (remiks; z Mariah Carey) | Grande, Carey | Grande, Martin, Ilya | 3:35 |
| Całkowita długość: | 47:23 | |||
- „Saturn Returns Interlude” zawiera fragment wypowiedzi astrolog Diany Garland.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ariana Grande: eternal sunshine. AnyDecentMusic?. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Eternal Sunshine by Ariana Grande [online], Metacritic [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Neil Z. Yeung, Ariana Grande – Eternal Sunshine [online], AllMusic [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Moses Jeanfrancois: Album Review: Ariana Grande – Eternal Sunshine. Beats Per Minute. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Emma Harrison: Ariana Grande – Eternal Sunshine. Clash. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Ariana Grande, Eternal Sunshine review: Clues and confessions bubble up from the slow-fizz pop. The Independent. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Nick Levine: Ariana Grande – ‘Eternal Sunshine’ review: a compelling mood piece. NME. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Michael Cragg: Ariana Grande: Eternal Sunshine review – a clearing of the emotional decks. The Observer. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Harry Tafoya, eternal sunshine: Ariana Grande [online], Pitchfork [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Jeffrey Davies: Ariana Grande’s ‘Eternal Sunshine’ Is Her Most Cohesive Work. PopMatters. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Brittany Spanos: Ariana Grande Is Gorgeously Exposed on ‘Eternal Sunshine’. Rolling Stone. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Sal Cinquemani: Ariana Grande Eternal Sunshine Review: Well-Sung Woes. Slant Magazine. (ang.).
- ↑ Laura Snapes: Ariana Grande: Eternal Sunshine review – perceptive post-divorce album is nearly spotless. The Guardian. (ang.).
- ↑ El Hunt: Ariana Grande - eternal sunshine album review: no rest for the Wicked. The Standard. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Poppie Platt: Ariana Grande, Eternal Sunshine, review: pop at its sexiest. The Telegraph. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande Says She’s Not Making a New Album Until She’s Done With ‘Wicked’: ‘My Hands Are Quite Full’ [online], Billboard, 13 maja 2022 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Everything to know about Ariana Grande's 7th album 'Eternal Sunshine' [online], KISS [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande Shares Photos From the Studio Teasing Mystery Project [online], Billboard, 7 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Jennifer Zhan, No Thoughts, Just Eternal Sunshine [online], Vulture, 12 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- 1 2 Thania Garcia, Jem Aswad, Ariana Grande’s New Album, ‘Eternal Sunshine,’ Arriving in March [online], Variety, 17 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Joey Nolfi, Ariana Grande teases new album in tearful preview: 'I'm so tired' [online], Entertainment Weekly, 27 grudnia 2023 (ang.).
- ↑ Tomás Mier, Ariana Grande Finally Teases New Music Era: 'See You Next Year' [online], Rolling Stone, 27 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Jem Aswad, Ariana Grande’s New Single, ‘Yes, And?,’ Arriving on Friday [online], Variety, 7 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Emma Wilkes, Ariana Grande teases new music with package and note sent to fans [online], NME, 27 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Nick Levine, Ariana Grande - 'Eternal Sunshine' review: a compelling mood piece [online], NME, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Brittany Spanos, Ariana Grande Is Gorgeously Exposed on 'Eternal Sunshine' [online], Rolling Stone, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- 1 2 Kyle Denis, Ariana Grande’s ‘Eternal Sunshine’: All 13 Tracks Ranked [online], Billboard, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Clues and confessions abound on Ariana Grande’s Eternal Sunshine – review [online], The Independent, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Jem Aswad, Ariana Grande Returns, Older and Wiser, With the Sparkling, Sarcastically Titled ‘Eternal Sunshine’: Album Review [online], Variety, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Mary Siroky, Ariana Grande Gets Lost in the Stars on eternal sunshine: Review [online], Consequence, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Tomás Mier, Ariana Grande Releases 'Eternal Sunshine,' First Album in Over 3 Years [online], Rolling Stone, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Ariana Grande’s New Album Is Finally Here [online], ELLE, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Anagricel Duran, Ariana Grande announces release date of new album 'Eternal Sunshine' [online], NME, 17 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Ariana Grande Sings Eternal Sunshine Songs And Billie Eilish On SNL, Drops Surprise Bonus Tracks [online], stereogum.com, 10 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Josiah Eleazar Antonio, Troye Sivan reunites with Ariana Grande for 'supernatural' [online], 10 marca 2024 (ang.).
- ↑ Gil Kaufman, Ariana Grande Releases ‘Slightly Deluxe’ Edition of ‘Eternal Sunshine’ With Mariah Carey, Troye Sivan Features [online], Billboard, 11 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- 1 2 Hannah Dailey, Ariana Grande Surprise Drops ‘Eternal Sunshine’ Deluxe Featuring 7 Live Performances & Videos [online], Billboard, 1 października 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Gabriel Saulog, Ariana Grande Announces 'eternal sunshine deluxe' Release [online], billboardphilippines.com, 11 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ All the details of Ariana Grande’s brighter days ahead [online], The FADER [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Glitter Magazine | Ariana Grande Releases New 'Brighter Days Ahead' Versions [online], glittermagazine.co, 2 kwietnia 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- 1 2 Angie Martoccio, An Elderly Ariana Grande Relives Memories in 'Brighter Days Ahead' Short Film [online], Rolling Stone, 28 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- 1 2 Ashley Iasimone, Ariana Grande Announces ‘Brighter Days Ahead’ Short Film Screenings in Select Cities [online], Billboard, 24 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Alert: Ariana Grande Dropped New Track Titles for ‘Eternal Sunshine’ Deluxe Album [online], Cosmopolitan, 17 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande ‘Closes the Door’ on ‘Eternal Sunshine’ Era With ‘Brighter Days Ahead’ Short Film [online], Billboard, 28 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Ariana Grande Unveils Host Cities For ‘Brighter Days Ahead’ Screenings [online], UPROXX, 23 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Katie Atkinson, Ariana Grande & Kacey Musgraves Announced as Next ‘Saturday Night Live’ Music Guests [online], Billboard, 20 lutego 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ William Vaillancourt, 'SNL': Watch Ariana Grande Perform Two New Tracks from 'Eternal Sunshine' [online], Rolling Stone, 10 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Vogue, Ariana Grande and Cynthia Erivo Closed Out the 2024 Met Gala With an Epic Performance [online], Vogue, 7 maja 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Charisma Madarang, Ariana Grande Declares 'The Boy Is Mine' on 'Fallon,' Confirms Penn Badgley Will Star in Video [online], Rolling Stone, 7 czerwca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Larisha Paul, Ariana Grande Launches 'Eternal Sunshine' Live Performance Series With 'Intro (End of the World)' [online], Rolling Stone, 1 października 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Ariana Grande Hopes to Squeeze in 'Mini' Tour Between Her ‘Wicked’ Films: A 'Sampling of Shows', „People.com” [dostęp 2026-04-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-28] (ang.).
- ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande’s Label Shuts Down Rumors: Pop Star Has ‘No Plans’ to Tour in 2025 [online], Billboard, 16 grudnia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Marc Malkin, Ariana Grande on Why She Won’t Be Touring ‘Anytime Soon’ and How Long She’s Known the ‘Wicked 2’ Official Title [online], Variety, 18 grudnia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ TBBy Tom Breihan, Ariana Grande Joins Dr. Seuss Movie, Teases 2026 Shows [online], stereogum.com, 16 lipca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Jazz Monroe, Ariana Grande to Return to the Stage With 2026 Tour [online], Pitchfork, 28 sierpnia 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande Announces ‘Eternal Sunshine’ Tour Dates for 2026: ‘See You Next Year’ [online], Billboard, 28 sierpnia 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Emily Zemler, Ariana Grande Teases Upcoming 'Eternal Sunshine' Tour: 'It's in a Good Place' [online], Rolling Stone, 5 stycznia 2026 [dostęp 2026-04-28] (ang.).