Balvi
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Powiat | |||||
| Powierzchnia |
5,1 km² | ||||
| Wysokość |
115 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2016) |
| ||||
| • liczba ludności |
7109[1] | ||||
| • gęstość |
1399,4 os./km² | ||||
| Kod pocztowy |
LV-4501 | ||||
Położenie na mapie Łotwy | |||||
| Strona internetowa | |||||
Balvi (niem. Bolwen, ros. Боловск, pol. Bołowsk) – miasto na Łotwie, leżące w historycznej krainie Łatgalia, centrum administracyjne novadsu Balvi położone 226 km od Rygi. 8063 mieszkańców (2006).
W XVIII wieku w mieście zaczęli się osiedlać Żydzi. Gmina żydowska powstała dopiero na początku XX wieku. W 1913 roku mieszkało tu 30 – 40 rodzin żydowskich. W 1920 roku 54% mieszkańców Bołowska to Żydzi (441 osób). W wojnie o niepodległość Łotwy walczyło 26 bołowskich Żydów.
W 1925 roku w mieście było 487 mieszkańców wyznania mojżeszowego[2]. W 12 osobowej radzie miejskiej społeczność żydowska miała 5 przedstawicieli, a Jakow Naglia pełnił funkcję wiceburmistrza Bołowska. Gmina posiadała synagogę i cmentarz, a także szkołę hebrajską, w latach 20. uważaną za najlepszą tego typu na Łotwie; oraz bibliotekę żydowską[3].
W lipcu 1941 roku miejscowość zajęły wojska niemieckie. Wszyscy żydowscy mieszkańcy miasta zgrupowani zostali w okolicach synagogi. 9 lub 10 sierpnia 1941 roku pod pretekstem przesiedlenia do Palestyny zostali wywiezieni 5 km od miasta, i tam nad uprzednio wykopanymi dołami zamordowani. Sprawcami zbrodni byli Łotysze z tzw. komando Arajsa oraz miejscowej „samoobrony”. Liczba ofiar wynosiła od ok. 300 do 900[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ «Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās pagastu dalījumā»
- ↑ Ellen Renck, BALVI: Latgalia | Latvia | International Jewish Cemetery Project [online], IAJGS Cemetery Project [dostęp 2022-06-18] (ang.).
- 1 2 Historia społeczności | Wirtualny Sztetl [online], sztetl.org.pl [dostęp 2022-06-18].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Bołowsk, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 304.