André-Pierre Gignac

André-Pierre Gignac
Pełne imię i nazwisko	André-Pierre Christian Gignac
Data i miejsce urodzenia	5 grudnia 1985 ; Martigues
Wzrost	187 cm
Pozycja	napastnik
	Informacje klubowe
Klub	Tigres UANL
Numer w klubie	10
Kariera juniorska
Lata	Klub
1990–1995	Fos-sur-Mer
1995–2002	Martigues
2002–2004	Lorient
Kariera seniorska
Kariera reprezentacyjna
	↑ Aktualne na: 24 listopada 2024. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.; ↑ Aktualne na: 24 listopada 2024.;
Dorobek medalowy
	Mistrzostwa Europy
	Multimedia w Wikimedia Commons

André-Pierre Christian Gignac (wym. [ɑ̃d ʁ e p j ɛ ʁ ʒ i ɲ a k]; ur. 5 grudnia 1985 w Martigues) – francuski piłkarz występujący na pozycji napastnika w meksykańskim klubie Tigres UANL. W latach 2009–2016 reprezentant Francji.

31 maja 2026 roku zakończył karierę piłkarską^[1].

Kariera klubowa

Pochodzi z rodziny romskiej^[2]. Karierę piłkarską zaczynał w juniorach klubu FC Lorient. W 2004 został włączony do kadry pierwszego zespołu i 13 sierpnia zadebiutował w jego barwach w rozgrywkach francuskiej Ligue 2, w wygranym 2:1 domowym meczu z LB Châteauroux. W 78. minucie tego meczu zmienił Luisa Robsona i po kilkudziesięciu sekundach wpisał się na listę strzelców. Do końca sezonu rozegrał jeszcze 12 meczów i zdobył jednego gola. Jednak w sezonie 2005/2006 rozegrał zaledwie jedno spotkanie w drugiej lidze, a następnie został wypożyczony do trzecioligowego Pau FC. W międzyczasie Lorient awansował do pierwszej ligi. W niej zdobył 9 bramek i był najlepszym strzelcem zespołu.

Postawa Gignaca w Lorient zaowocowała latem 2007 transferem do Toulouse FC, do którego przeszedł za 4,5 miliona euro. W nowym zespole po raz pierwszy wystąpił 4 sierpnia w przegranym 1:3 spotkaniu z Valenciennes FC. W całym sezonie zdobył tylko 2 gole i walczył o miejsce w składzie ze Szwedem Johanem Elmanderem i Gwinejczykiem Fodé Mansaré. Po odejściu Elmandera latem 2008 do Boltonu Wanderers stał się liderem ataku drużyny z Tuluzy. W sezonie 2008/2009 strzelił dla Toulouse 24 gole i został królem strzelców francuskiej ligi. Z Toulouse zajął 4. miejsce w Ligue 1.

W sezonie 2010/2011 został zawodnikiem Olympique Marsylia.

W czerwcu 2015 na zasadzie wolnego transferu przeniósł się do meksykańskiego Tigres UANL^[3]. W tym samym roku doszedł z Tigres do finału Copa Libertadores, a w jesiennym sezonie Apertura 2015 zdobył mistrzostwo Meksyku, zostając wybranym w oficjalnym plebiscycie najlepszym piłkarzem ligi^[4].

1 lutego 2026 roku w barwach Tigres UANL otrzymał swoją pierwszą czerwoną kartkę w karierze^[5], ponieważ gwałtownie zaczął protestować przeciwko decyzji sędziego.

Sezon	Klub	Kraj	Rozgrywki	Mecze	Bramki	Rozgrywki kontynentalne	Mecze	Bramki
2004/05	FC Lorient	Francja	Ligue 2	13	2	–	–	–
2005/06	FC Lorient		Ligue 2	1	0
2005/06	Pau FC		National	20	8
2006/07	FC Lorient		Ligue 1	37	9
2007/08	Toulouse FC			28	2	kw. do Ligi Mistrzów Puchar UEFA	2 5	0 1
2008/09				38	24	–	–	–
2009/10				31	8	Liga Europy	5	3
2010/11				1	0	–	–	–
2010/11	Olympique Marsylia			30	8	Liga Mistrzów	5	3
2011/12				21	1	Liga Mistrzów	4	0
2012/13				31	13	Liga Europy	6	3
2013/14				35	16	Liga Mistrzów	5	0
2014/15				38	21	–	–	–
2015/16	Tigres UANL	Meksyk	Liga MX	39	28	Copa Libertadores Liga Mistrzów	4 7	1 4
2016/17				43	25	Liga Mistrzów	6	1
2017/18				40	16	Liga Mistrzów	2	2
2018/19				36	23	Liga Mistrzów	2	1
2019/20				29	20	Liga Mistrzów	6	6
2020/21				35	16	–	–	–
2021/22				32	18	–	–	–
2022/23				40	20	Liga Mistrzów	5	2
2023/24				31	17	Puchar Mistrzów	6	4
2024/25				21	7	–	–	–

Stan na: 31 lipca 2025 r.

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Francji Gignac zadebiutował 30 marca 2009 roku w wygranym 1:0 spotkaniu eliminacji do Mistrzostw Świata 2010 z Litwą. 12 sierpnia zdobył bramkę w wygranym 1:0 meczu z Wyspami Owczymi. W rewanżu rozegranym 10 października w Guingamp strzelił 2 gole, a Francja zwyciężyła 5:0. Jest pierwszym zawodnikiem grającym poza Europą, który został powołany do seniorskiej reprezentacji Francji.

Życie prywatne

Gignac jest kuzynem byłego obróncy Jacques’a Abardonado, ale również Yohana Mollo, który występuje na pozycji pomocnika^[6].

Przypisy

↑ MSN [online], www.msn.com [dostęp 2026-06-01] .
↑ Michael Walker, Beware the Bull: France ready to unleash Gypsy king Andre-Pierre Gignac on Irish defence, „Daily Mail”, www.dailymail.co.uk, 13 listopada 2009 [dostęp 11 czerwca 2010].
↑ Gignac será Tigre. deportes.televisa.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-18)]., Televisa Deportes, www.deportes.televisa.com, 17 czerwca 2015 [dostęp 24 grudnia 2015].
↑ Mark Rodden, France’s Andre-Pierre Gignac named Liga MX MVP, ESPN, www.espnfc.com, 17 grudnia 2015 [dostęp 24 grudnia 2015].
↑ André-Pierre Gignac expulsé pour la première fois de sa carrière à 40 ans [online], L'Équipe [dostęp 2026-02-01] (fr.).
↑ Mollo parle du „cousin Gignac”. maxifoot, 2009-03-12. [dostęp 2009-03-12]. (hiszp.).

Bibliografia

A. Gignac, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-01] .
André-Pierre Gignac, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-18] .
André-Pierre Gignac w bazie National Football Teams (ang.)

[1] Aktualne na: 24 listopada 2024. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

[2] Aktualne na: 24 listopada 2024.

[3] MSN [online], www.msn.com [dostęp 2026-06-01] .

[4] Michael Walker, Beware the Bull: France ready to unleash Gypsy king Andre-Pierre Gignac on Irish defence, „Daily Mail”, www.dailymail.co.uk, 13 listopada 2009 [dostęp 11 czerwca 2010].

[5] Gignac será Tigre. deportes.televisa.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-18)]., Televisa Deportes, www.deportes.televisa.com, 17 czerwca 2015 [dostęp 24 grudnia 2015].

[6] Mark Rodden, France’s Andre-Pierre Gignac named Liga MX MVP, ESPN, www.espnfc.com, 17 grudnia 2015 [dostęp 24 grudnia 2015].

[7] André-Pierre Gignac expulsé pour la première fois de sa carrière à 40 ans [online], L'Équipe [dostęp 2026-02-01] (fr.).

[8] Mollo parle du „cousin Gignac”. maxifoot, 2009-03-12. [dostęp 2009-03-12]. (hiszp.).

[a]

[b]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

1933–1939	1933: Kaiser / Mercier (15) 1934: Lukács (28) 1935: Abegglen (30) 1936: Courtois (34) 1937: Rohr (30) 1938: Nicolas (26) 1939: Courtois / Koranyi (27)
1946–1950	1946: Bihel (28) 1947: Sinibaldi (33) 1948: Baratte (31) 1949: Baratte / Humpál (26) 1950: Grumellon (25)
1951–1960	1951: Piantoni (28) 1952: Andersson (31) 1953: Andersson (35) 1954: Kargu (27) 1955: Bliard (30) 1956: Cisowski (31) 1957: Cisowski (33) 1958: Fontaine (34) 1959: Cisowski (30) 1960: Fontaine (28)
1961–1970	1961: Piantoni (28) 1962: Touré (25) 1963: Masnaghetti (35) 1964: Oudjani (30) 1965: Simon (24) 1966: Gondet (36) 1967: Revelli (31) 1968: Sansonetti (26) 1969: Guy (25) 1970: Revelli (28)
1971–1980	1971: Skoblar (44) 1972: Skoblar (30) 1973: Skoblar (26) 1974: Bianchi (30) 1975: Onnis (30) 1976: Bianchi (34) 1977: Bianchi (28) 1978: Bianchi (37) 1979: Bianchi (27) 1980: Kostedde / Onnis (21)
1981–1990	1981: Onnis (24) 1982: Onnis (29) 1983: Halilhodžić (27) 1984: Garande / Onnis (21) 1985: Halilhodžić (28) 1986: Bocandé (23) 1987: Zénier (18) 1988: Papin (19) 1989: Papin (22) 1990: Papin (30)
1991–2000	1991: Papin (23) 1992: Papin (27) 1993: Bokšić (22) 1994: Boli / Djorkaeff / Ouédec (20) 1995: Loko (22) 1996: Anderson (21) 1997: Guivarc’h (21) 1998: Guivarc’h (21) 1999: Wiltord (22) 2000: Anderson (23)
2001–2010	2001: Anderson (22) 2002: Cissé / Pauleta (22) 2003: Nonda (26) 2004: Cissé (26) 2005: Frei (20) 2006: Pauleta (21) 2007: Pauleta (15) 2008: Benzema (20) 2009: Gignac (24) 2010: Niang (18)
2011–2020	2011: Sow (25) 2012: Giroud / Nenê (21) 2013: Ibrahimović (30) 2014: Ibrahimović (26) 2015: Lacazette (27) 2016: Ibrahimović (38) 2017: Cavani (35) 2018: Cavani (28) 2019: Mbappé (33) 2020: Ben Yedder / Mbappé (18)
od 2021	2021: Mbappé (27) 2022: Mbappé (28) 2023: Mbappé (29) 2024: Mbappé (27) 2025: Dembélé / Greenwood (21) 2026: Lepaul (21)