quite

Occitan

Etimologia

Del latin quietus « tranquil »

Prononciacion

/kiˈte/, /kiˈte/

Sillabas

qui|te

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	quite	quites
	[kiˈte]	[kiˈtis]
Femenin	quítia	quítias
	[kiˈtjo̞]	[kiˈtjo̞s]

Declinason
Dialècte : procençau
	Singular	Plural
Masculin	quite	quites
	[kiˈte]	[kiˈte]
Femenin	quita	quita
	[kiˈtə]	[kiˈtə]

quite

1. La persona o causa meteissa.
   • Lo quite president de desplacèt fins lo lòc de la catàstrofa.
2. Pas un sol, pas una sola, pas Solament.
   • A pas una quita camisa a se metre, lo paure.
   • quite o doble.
3. (prep. que govèrna l'infinitiu) Quite de: part de, levat de, exceptat de.
   • Quite de o donar, o pòdi pas far pagar mens.
4. (prep. que govèrna l'infinitiu) Quite que: part que, levat que, exceptat que.
   • Quite que : part que, levat que, exceptat que.
   • Quite que venga pas, o li cal dire..
   • Quite que venguèsse pas, lo podèm pas mancar.

Variantas dialectalas

• quiti (lengadocian)
• quit

Derivats

• quitament

Traduccions

anglés: catalan:

francés: lui-même (fr) (1) italian:

Forma de vèrb

quite

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de quitar
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de quitar

Anglés

Etimologia

Del anglés mejan quit

Prononciacion

/ˈkwaɪt/, /ˈkwaɪt/

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « quite »

Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « quite »

Sud-Africa : escotar « quite »

Sillabas

quite

Advèrbi

quite

1. Totalament, exactament.
2. Fòrça, en granda quantita, plan.
3. A un cèrt gra, gaireben, puslèu.

Adjectiu

quite

1. Inabitual, excepcional.

Espanhòl

Etimologia

De quitar

Prononciacion

[?]

Sillabas

qui|te

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
quite	quites
[ˈkite]	[ˈkites]

quite

1. Accion de quitar.