senfina
Étymologie
[modifier le wikicode]Adjectif
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | senfina \sen.ˈfi.na\ |
senfinaj \sen.ˈfi.naj\ |
| Accusatif | senfinan \sen.ˈfi.nan\ |
senfinajn \sen.ˈfi.najn\ |
senfina \sen.ˈfi.na\
- Infini, interminable, perpétuel, sans fin.
Ili krozis nerimarkite tra mallarĝaj interspacoj kvazaŭ tra senfina, floranta aleo.
— (Władysław Stanisław Reymont, Ave Patria, morituri te salutant…, trad. Leon Zamenhof, éd. Jan Günther, 1909 → lire en ligne)- Ils traversèrent sans se faire remarquer d’étroites ouvertures, comme s’il traversaient une allée fleurie sans fin.
Apparentés étymologiques
[modifier le wikicode]→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine fin 
- fina
- fine
- fini
- fino
- finado
- finaĵo
- finigi
- finiĝi
- finiĝo
- finita
- finulo
- finizi
- alfinigi
- elfini
- ĝisfine
- misfino
- nefinita
- postfinaĵo
- senfina
- senfine
- finatingi
- findecidi
- finofara
- finfari
- finfine
- finkonstrui
- finkonstruiĝi
- finlegi
- finlerni
- finmanĝi
- finpagi
- finveni
- linifino
- mondfino
- semajnfino, semajnofino
- monatfino
- velkofino
Prononciation
[modifier le wikicode]- France (Toulouse) : écouter « senfina [Prononciation ?] »
