murmureti

Esperanto

 Verbo

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	murmuretis	murmuretas	murmuretos
Adjektiva aktiva participo	murmuretinta	murmuretanta	murmuretonta
Adjektiva pasiva participo	murmuretita	murmuretata	murmuretota
Substantiva aktiva participo	murmuretinto	murmuretanto	murmuretonto
Substantiva pasiva participo	murmuretito	murmuretato	murmuretoto
Adverba aktiva participo	murmuretinte	murmuretante	murmuretonte
Adverba pasiva participo	murmuretite	murmuretate	murmuretote
Moduso
Infinitivo	murmureti
Volativo	murmuretu
Kondicionalo	murmuretus

Vorterseparo

murmur + et + i

Signifoj

1. paroli mallaŭte, por ne esti aŭdata; eligi mallaŭtan malklaran sonon

   murmureti al ies orelo la folioj, skuataj de delikata vento, murmuretas

Tradukoj

   

angla: to murmur softly → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).