Kuba pego
 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
_male.JPG) Masklo (X. p. percussus)
_female.JPG) Ino (X. p. percussus) | ||||||||||||||
| Biologia klasado | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Xiphidiopicus percussus (Temminck, 1826) | ||||||||||||||
| Konserva statuso | ||||||||||||||
 | ||||||||||||||
Aliaj Vikimediaj projektoj | ||||||||||||||
La Kuba pego[1], Xiphidiopicus percussus, estas karibia pego, tio estas birdo de la familio de Pegedoj kaj la nura specio de la genro Xiphidiopicus,[2][3] kaj estas unu el la du pegoj endemiaj de Kubo, kun la plej verŝajne jam formortinta Kuba eburbeka pego, Campephilus principalis bairdii.[4] Ĝi estas la plej disvastigita kaj ofta pego en Kubo, loĝanta ĉefe en arbaraj terenoj, kaj ankaŭ en sekaj kaj humidaj arbaroj, pinaj arbaroj kaj mangrovejoj.[5][6][7] La populacio de la kuba pego estas stabila, kaj ĝia statuso estas klasifikita kiel "malplej zorgiga".[6]
Aspekto
[redakti | redakti fonton].jpg)
.jpg)
Mezgranda kaj bunta birdo, la Kuba pego similas al la tiel nomataj "sevsuĉuloj" laŭ ĝenerala formo kaj grandeco.[6][7] Ĝi havas olivecverdajn suprajn partojn kaj flavajn, striecajn malsuprajn partojn; kutime ĝi aspektas kvazaŭ kresta, kaj havas brilruĝan supran bruston, krom nigran mentonon, kiu kontrastas kun la blanka vizaĝo kaj superokula strio. Ĉe la maskloj troviĝas ruĝa krono, dum la inoj havas nigrajn kronojn kun blankaj strioj.[5][6][7][8] La areo ĉirkaŭ la kloako, aŭ la subvosta regiono, estas flava kun nigraj transversaj strioj.[6][9]
Ĝia beko estas mallonga kaj rekta, kun koloro, kiu iom post iom malheliĝas de la bazo al la pinto – de malhelblua ĝis nigra.[5][10][8][11] Oni konstatis, ke ili havas brunajn irisojn kaj grizverdajn tarsojn kaj piedfingrojn.[11]
Kubaj pegoj montras iom da seksa dimorfismo; inoj havas pli mallongajn bekojn kaj estas ĝenerale signife pli malgrandaj ol la maskloj. Junuloj montras pli da transversaj kaj longitudaj strioj sur la brusto, kaj al ilia plumaro mankas la kolora intenseco, kiun havas la plenkreskuloj.
Ili tipe longas inter 21 kaj 25 cm kaj pezas proksimume 48 ĝis 97 g.[5][6][11]
Taksonomio
[redakti | redakti fonton]La Kuba pego, kiel specio, estas unika kaj laŭ genetiko kaj laŭ aspekto.[12] Historie, oni supozis, ke la Kuba pego (Xiphidiopicus percussus) kaj la Hispaniola pego (Melanerpes striatus) estas frataj taksonoj; ekzistis ankaŭ konjektoj, ke ĝi havas rilatojn kun la genroj Sphyrapicus kaj Melanerpes. Laŭ esploro farita en 2006, "X. percussus estas frata taksono de la pegoj el la genro Melanerpes, kiuj ŝajne grupiĝas en unu solan, apartan kladon."[12] Oni malkovris ankaŭ, ke Xiphidiopicus percussus ne estas frata taksono de M. striatus, kaj ke la genro Sphyrapicus disiĝis pli frue ol Xiphidiopicus — kiu disiĝis dum la komenco de Mioceno aŭ fino de Plioceno — kaj ke ĝi originis en Mezameriko aŭ Nordameriko.[12]
Koncerne la aspekton, neniu alia kuba specio de pego havas senmarkajn verdajn suprajn partojn. La Flavaventra pego (Sphyrapicus varius) similas laŭ koloraro kaj havas ankaŭ vizaĝan bildon, kiu memorigas tiun de la Kuba pego; tamen, la supraj partoj de la Flavaventra sevsuĉulo estas blankaj kaj nigraj, kaj ĝi havas larĝan nigran strion tra la brusto.
Subspecioj
[redakti | redakti fonton]
Estas nuntempe jenaj du agnoskitaj subspecioj:[6]
- X. p. insulaepinorum - en Cantiles, Isla de la Juventud kaj insularo Jardines de la Reina (Cayo Caballones)[13]
- X. p. percussus - en insularoj de Sabana kaj Camagüey[14]
Subspecioj nun ne agnoskitaj estas jenaj:
- X. p. cocoensis (sinonima kun X. p. percussus)
- X. p. gloriae (sinonima kun X. p. insulaepinorum)
- X. p. marthae (sinonima kun X. p. insulaepinorum)
- X. p. monticola (sinonima kun X. p. percussus)
Habitato kaj distribuado
[redakti | redakti fonton].jpg)
La Kuba pego troviĝas nur en Kubo, sed estas ege ofta sur la insulo. Ĝiaj naturaj vivejoj estas humidaj kaj sekaj arbaroj, mangrovejoj, malfermaj arbaraj areoj kun palmoj, pinarbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj, kaj forte degraditaj iamaj arbaroj.[5][6][15]
Kutimaro
[redakti | redakti fonton]La Kuba pego troviĝas plej ofte en paroj, kaj malpli ofte en malgrandaj grupoj.[5][6] Ĝi kapablas resti tute senmova dum longaj periodoj kaj serĉas mortintajn insektojn sur mortintaj branĉoj je ajna alteco ene de sia vivejo.[6] Tiuj birdoj estas tre teritoriemaj, precipe dum la reprodukta sezono; ili uzas aktivajn voĉajn signalojn — inkluzive de tamburado kaj voĉaj sonoj — kaj aktivan persekutadon (sekvante minacojn dum ili skuas la flugilojn) por forpeli entrudulojn de siaj nestoj; tia entrudulo estas kutime la Nigrabrova pego (Melanerpes superciliaris).[5][6]
Simile al ĉiuj aliaj pegoj, ĝia flugo estas ondiĝanta.[5]
Manĝado
[redakti | redakti fonton].jpg)
La Kuba pego estas ĉefe insektomanĝanto, kiu koncentriĝas pri grandaj insektoj, sed ĝi foje konsumas ankaŭ fruktojn kaj malgrandajn ranojn.[6][5][8][13] Oni dokumentis ankaŭ, ke ĝi manĝas ovojn de aliaj birdoj, ekzemple de ardeoj, kiuj nestas en mangrovoj.[5][6] Krome, ĝi nutras sin per flora nektaro, precipe de Cordia sebestena.[16][6] Surplante aŭ sur proksima branĉo por atingi la florojn, ĝi enigas sian bekon en la floran tubon por trinki la nektaron dum kelkaj sekundoj; tiel farante, ĝia beko tuŝas la anterojn kaj la stigmon ene de la flora tubo, kio igas la birdon agi kiel poleniganto.[16] Maskloj kaj femaloj uzas malsamajn metodojn por ekspluati nutrofontojn, ĉar la masklo estas pli granda ol la femalo.[5]
Reproduktado
[redakti | redakti fonton]_(12793061613).jpg)
Tre malmulte estas konata pri la amindumado de la Kuba pego. Kutime, pegoj plenumas aeran montradon per flugilbatado, kiu inkluzivas glitflugon per flugiloj tenataj alte super la dorso, akompanatan de vokoj.[5][17] Verŝajne okazas ankaŭ nutrado de la ino fare de la masklo kadre de la amindumado.[5] Ili estas verŝajne monogamaj.[5]
Kubaj pegoj nestas en kavaĵoj de arboj – ĉu vivantaj, ĉu mortaj – ofte 4–5 metrojn super la grundo.[6][5] La masklo kutime plenumas la plej grandan parton de la elfosado por la nestokavaĵo, kaj aktive partoprenas en la nestaj taskoj.[5] La reprodukta sezono okazas inter februaro kaj aŭgusto, kun pinto en majo–junio, verŝajne ligita al la pluvsezono.[18][6][5] La ino demetas 3–4 blankajn ovojn; ambaŭ gepatroj partoprenas en la kovado – kiu daŭras verŝajne inter 9 kaj 14 tagoj, kvankam mankas precizaj informoj – kaj nutras la idojn, ĉe kio la inoj nutras ilin pli ofte.[5][18][6] La idoj eloviĝas tute senplumaj kaj restas en la nesto dum proksimume 3–4 semajnoj.[18] Ili atingas seksan maturecon jam en sia unua vivojaro.[18]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Ornitologia taksonomio
- ↑ Birds of Cuba – An Internet Field Guide to Rare Cuban Birds (en-US). Alirita 2021-11-16 .
- ↑ (November 2017) “Tapping the woodpecker tree for evolutionary insight”, Molecular Phylogenetics and Evolution (en) 116, p. 182–191. doi:10.1016/j.ympev.2017.09.005.
- ↑ (March 1995) “Status of the Ivory-billed Woodpecker Campephilus principalis in Cuba: almost certainly extinct”, Bird Conservation International 5 (1), p. 53–59. doi:10.1017/S095927090000294X.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Cuban Green Woodpecker. Alirita 2021-11-09 .
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 (2020-03-04) “Cuban Green Woodpecker (Xiphidiopicus percussus)”, Birds of the World (en).
- 1 2 3 Xiphidiopicus percussus (Cuban Green Woodpecker) - Avibase. Alirita 2021-11-16 .
- 1 2 3 (1992–2013) Handbook of the birds of the world, Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal, José. Cabot, Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 978-84-87334-10-8. OCLC 861071869.
- ↑ (June 2012) “Ornithological Literature”, The Wilson Journal of Ornithology 124 (2), p. 420–427. doi:10.1676/1559-4491-124.2.420. 198153671.
- ↑ (1998) Birds of the West Indies, Herbert A. Raffaele, Tracy Pedersen, Kristin Williams, London: C. Helm. ISBN 0-7136-4905-4. OCLC 44579236.
- 1 2 3 (July 1996) “Woodpeckers: An Identification Guide to the Woodpeckers of the World Hans Winkler David A. Christie David Nurney”, The Auk 113 (3), p. 726–727. doi:10.2307/4089007.
- 1 2 3 (November 2006) “Molecular phylogenetic relationships of Xiphidiopicus percussus, Melanerpes, and Sphyrapicus (Aves: Picidae) based on cytochrome b sequence”, Molecular Phylogenetics and Evolution 41 (2), p. 288–294. doi:10.1016/j.ympev.2006.05.014.
- 1 2 (July 1905) “Bangs and Zappey's 'Birds of the Isle of Pines' Birds of the Isle of Pines Outram Bangs”, The Auk 22 (3), p. 329. doi:10.2307/4070184.
- ↑ (2017-08-01) “Predation by a Cuban Racer, Cubophis cantherigerus pepei (Squamata: Dipsadidae) on an endemic Cuban Green Woodpecker, Xiphidiopicus percussus percussus (Piciformes: Picidae)”, Reptiles & Amphibians 24 (2), p. 120–123. doi:10.17161/randa.v24i2.14164.
- ↑ Nuttall Ornithological Club.. (1943) Memoirs of the Nuttall Ornithological Club. Cambridge, Mass.: The Club.
- 1 2 Dalsgaard, B. (2011). Nectar-feeding and pollination by the Cuban Green Woodpecker (Xiphidiopicus percussus) in the West Indies. Ornitología Neotropical, 22, 447–451.
- ↑ (June 2003) “Pair Bond Maintenance in Pileated Woodpeckers at Roost Sites During Autumn”, The Wilson Bulletin 115 (2), p. 186–192. doi:10.1676/02-098. 86215324.
- 1 2 3 4 Kirkconnell, A. (2000). Variación morfológica del Carpintero Verde Xiphidiopicus percussus en Cuba. Cotinga. 14: 94–98.http://www.neotropicalbirdclub.org/wp-content/uploads/2016/05/Cotinga-14-2000-94-98.pdf
- Howell, Steve N. G.. (1995) A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America. Oxford University Press. ISBN 0-19-854012-4.
- Gorman, Gerard. (2014) Woodpeckers of the World: A Photographic Guide. Firefly Books, p. 294–295. ISBN 978-1-77085-309-6.
Bibliografio
[redakti | redakti fonton]- Hans Winkler, David Christie, David Nurney: Woodpeckers. A Guide to Woodpeckers, Piculets and Wrynecks of the World. Robertsbridge, 1995, ISBN 0395720435.
- Gorman, Gerard. (2014) Woodpeckers of the World: The Complete Guide. A & C Black. ISBN 978-1-4081-4717-7.
- Winkler, Hans. (2015) Developments in Woodpecker Biology. Linz: Biologiezentrum des Oberösterreichischen Landesmuseums. ISBN 978-3-85474-317-0.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]
| ||||||||||||||||||
