Wat zit er in de oude dokterstas?

 Dokterstas

Onder bovenstaande link kun je teruglezen hoe ik deze oude dokterstas in 2017 kocht in een brocante in Bourgondië en opknapte.

Natuurlijk kan zo'n tas niet leeg blijven. Vooral is hij in gebruik als brei-tas voor verschillende sokkenprojecten.

Kijk als hij opengaat zie je iets van de bekleding die ik er zelf in maakte.

Dat blauw witte garen kocht ik al een hele tijd geleden bij "Blij dat ik brei". Inclusief het patroon: sokken Zoutelande.

Ingebreide sokken, dat leek me wel wat. 

Maar, bijna vergeten na de eerste randen, vond ik het onlangs terug. 

Omdat het inbreien op 4 pennen soms wat rommelige overgangen geeft, besloot ik nu toch maar eens te gaan wennen aan mijn sokkenwonder. Dat is een mini rondbreipen speciaal voor sokken.

Dat was echt wel even wennen, maar het wordt nu netter met het inbreien. Bovendien kan ik nu, net als bij een gewone rondbreipen, het garen zowel met mijn linker als rechterhand invoeren. Elke kleur een hand, dan komt het niet in de knoop en werkt fijn als je er eenmaal aan gewend bent.

Ik schiet nu aardig op naar de hiel, ben benieuwd hoe dat werkt met deze rondbreipen. Ik houd de gewone sokkenbreinaalden nog bij de hand.

Het motiveert enorm als je ziet hoe leuk de sok al wordt.

groetjes, Conny

Joepie! Sneeuw!

Gistermorgen toen we de gordijnen open deden sneeuwde het een beetje hier in Tolbert (Groningen) en zag de achtertuin er zo uit.

Let maar even goed op het tafeltje en wat er op staat....

En dit was het uitzicht voor. Sneeuw! Heerlijk, daar word ik altijd zo blij van!

Heel vlug deden we onze wandelschoenen aan en gingen op pad. Ons favoriete rondje, hier wel vaker besproken, gaat een beetje buitenom langs de boerderij en langs de Tolbertervaart. We zijn met een 300 meter van huis al op dat buitenweggetje.

De knerpende sneeuw onder de voeten roept één van mijn oudste herinneringen op. Als kleuter op de slee en mijn moeder die de slee trekt, de sneeuw knerpt onder haar voeten.

Zij was ook altijd zo dol op sneeuw. Toch ben ik blij dat we vorige week haast een lentedag hadden toen we haar voor t laatst wegbrachten. Gelukkig zijn er nog zoveel mooie herinneringen.

En dus ook dat zij en ik altijd zo blij worden van sneeuw.

Sprookjesachtig!

Ik kan niet meer tellen hoe vaak we tegen elkaar zeiden hoe mooi dit was.

Het bleef stevig doorsneeuwen. Maar wat was dit genieten.

We veranderden in wandelende sneeuwpoppen.

En dit was het uitzicht toen we net terug waren. Het sneeuwde enorm en het was fascinerend om te zien. Het werd uiteindelijk een pak sneeuw van zo'n 20 cm!!!

Kijk maar: herinner je het tafeltje van de eerste foto? 

Toen het eindelijk stopte met met sneeuwen zag het er zo uit.

De plantjes zijn helemaal bedolven.

In de achtertuin zakte ik tot mijn enkels in de sneeuw.

Er moesten ook nog boodschappen komen, auto en fiets waren echt geen optie, dus ik ging op pad naar de supermarkt met de rugzak op mijn rug. Dat was anderhalve kilometer ploeteren door die dikke sneeuw, maar wat was het mooi!

Het wordt zo stil in de sneeuw.

Nu het minder hard sneeuwde kwamen de sneeuwschuivers in actie in ons dorp.

En terug thuis met wat eten voor een paar dagen,  was het lekker uitrusten met mijn breiwerkje.

(En 's avonds bij  het 8 uur journaal zag ik dat ze nabij diezelfde supermarkt opnames hadden gemaakt, omdat er hier zoveel sneeuw is gevallen...Ook mooie drone opname van ons heel oude dorpskerkje)

Groetjes, Conny

 

Af in 2025

Dit jaar wordt er in onze familie een baby verwacht.  Daar was deze aankomende oud tante zo blij mee, dat ik meteen de breipennen heb gegrepen.

De laatste baby truitjes breide ik denk ik zo'n 25 a 30 jaar geleden. Ik breide veel van die leuke vrolijke truien uit de Ariadne.  Nu verwacht het eerste nichtje een kind. 

Op de website van drops design vond ik een stoere Noorse trui voor de eerste winter van de kleine. 

Met al dat grijze weer de laatste tijd was het een heerlijk werkje om mee bezig te zijn. 

 Groetjes, Conny

De Fair Isle sjaal is af!

 ... en mag even poseren tussen het herfstblad op de tuintafel.

Na een badje in eucalan is hij heerlijk zacht en super warm natuurlijk,  want echte wol.  Ik ben er heel blij mee. 

Haken en breien.

Met deze donkere dagen is het heerlijk om weer te haken en breien 

Zo nu en dan een kleurig blokje aan de regenboogdeken. Het begint al een echte deken te worden. 

En,  wat heel fijn is,  na jaren veel pijn in mijn schouders bij t breien lukt dat nu weer.  En eindelijk kan ik verder met mijn fair island sjaal. 

Ooit als internet patroon verschenen bij Wieke van Keulen.  Ik was er al een heel eind mee. Natuurlijk wissel ik ook af met patroontjes uit mijn fair island randjes boek.

Steeds weer kleurtjes kiezen uit mijn voorraad shetlandgaren. Echte wol, dun garen op pennen 3.

Nog even dan is de sjaal lang genoeg. 

Fijn weekend gewenst!

Ik brei nog even door. 

Groetjes Conny

 

Broek breien

Al weer een hele tijd geleden breiden mijn vriendin en ik samen Jacobus de aap (patroon van: zij maakt het) Zij maakte er twee, ik één.

Vorige week begonnen we aan de kleding: een broekje.

De eerste broekspijp is af.

Natuurlijk is er ruimte voor de staart.

Gezellig om samen mee bezig te zijn, want het is soms best een ingewikkeld patroon. 

Binnenkort breien we weer verder.

Oudste zoon werd maandag 33! en zondag togen we naar zijn woonplaats in de randstad.

 Na de lunch reden we naar Leiden en bezochten daar museum Naturalis.

Prachtig om de enorme dinosaurusskeletten te zien. Er was nog veel meer moois, maar daar heb ik geen foto's van.

Ik vond het vreselijk onwennig om in zo'n druk museum te lopen, probeerde toch nog maar wat afstand te houden als dat kon.

Laat in de avond waren we weer thuis, een flinke rit vanuit het Groningse, maar heel gezellig.

Daarna volgden intensieve klusdagen. De hele kamer gingen we samen schilderen, muren , kozijnen en deuren.

Alles moet dan van de kant, dus we knipten het op in delen zodat we ergens konden zitten naderhand. Nu is alles klaar en mooi roomwit, lekker fris weer.

Morgen kan ik eindelijk weer verder met de cursus kleur bij HAWAR in Oldeberkoop. 

In samenwerking met het Quiltersgilde geven zij deze cursus. Les 1 was op 3 oktober 2020.

Toen gooide corona roet in het eten, morgen, een ruim jaar later, hebben we eindelijk les 2.

Heel fijn was dat we elke 6 - 8 weken een huiswerkopdracht kregen.

Ik heb er veel zin in om morgen verder te gaan.

Nieuwe inspiratie opdoen, nieuwe dingen leren, heerlijk!

Lente! Twee projecten af!

Op 8 maart schreef ik over mijn oude trui, waar ik een vest van ging maken.

Dat was nog een hele klus, 1 toer breien duurde ongeveer een half uur en in totaal waren er ruim 50 toeren met het dunne garen. Dus reken maar uit, ruim 25 uur breien voor de bies!

Hier zie je mooi het kleurverloop, de kleuren zijn vrijwel identiek aan het originele garen van ruim 30 jaar geleden. Wat een gelukje dat ik die had!

Zo, hier even genieten dat het breien gedaan is.

Ik maakte het patroon van de al bestaande bies langs de onderzijde van het pand na.

Dan een paar bruine toeren, 1 averechte toer (dan vouwt het gemakkelijker om)  en dan door met de bies voor aan de binnenzijde, waar ik de kleuren in de lengte laat lopen.

Als het af is de bies omvouwen, vastspelden en vastnaaien.

Hier zie je dat de bies over de rafels van het opengeknipte pand valt.

En dan is het af, een mooie sluitspeld erbij gezocht. 

Heerlijk vest voor koude avonden, tuinklussen enzo, in huis is het al gauw erg warm.

Het tweede leven van mijn oude trui!

Met het vest nam ik afscheid van de winter. 

Het is nu lente! 

Toen ik 5 jaar geleden mijn eerste nieuwe knie kreeg (half maart) maakte ik deze kippenquilt tijdens mijn revalidatie.

Door pijnlijke schouders/armen/handen schoot het doorquilten er bij in.

Ik heb de stoute schoenen maar aangetrokken en in een paar sessies heb ik met de naaimachine de kippen doorgestikt.

Bies er om en afwerken, nog een pittige klus voor mijn handen, maar gelukt!

Handquilten vind ik mooier, maar dat lukt haast niet meer, dus dan maar zo, en ik ben best tevreden met het uiteindelijke resultaat.

Daar hangt íe dan: "de Normandische kippen". 

(want die stofjes kocht ik ooit in het heerlijk Normandisch stoffenwinkeltje)

Kom nu maar op met de zon! 

Ik heb zin om in de tuin aan de slag te gaan. groetjes, Conny