gwiskaƱ
Brezhoneg
Gerdarzh
- Kavet en henvrezhoneg (uuiskyd).(DaveoĆ¹ a vank)
- Meneget er C'hatholicon (1499): guiÅæquaff.[1]
- Savet diwar ar ger gwisk hag al lostger -aƱ.
- Da geƱveriaƱ gant ar verboĆ¹ gwisgo en kembraeg, gwysca en kerneveureg.
Verb
| Kemmadur | Furm |
|---|---|
| digemm | gwiskaƱ |
| blotaet | wiskaƱ |
| c'hwezhet | digemm |
| kaletaet | kwiskaƱ |
| amreizh | wiskaƱ |
gwiskaƱ /ĖÉ”wis.kĆ£/ verb kreƱv eeun (displegadur)
- GoleiƱ e gorf gant dilhad pe ur pezh dilhad.
- GwiskaƱ ur roched, ur bragoĆ¹, ur sae.
- GwiskaƱ lunedoĆ¹, ur c'hleze.
- Lakaat e zilhad da unan bennak.
- <skouer>.
- PaeaƱ dilhad da unan bennak.
- ā Ā«Ā Penaos, a gav d'eoc'h, e c'hellfemp-ni beva Laouig er skol, hag e wiskaĀ ? [...].Ā Ā» ā (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker eun danvez beleg, Moulerez straed ar C'hastell, Brest, 1929, p. 44.)
- ā Ā«Ā [...]. Me va unan, daoust ha n'oun ket pinvidik, a zikouro ivez gwella ma c'hellin da veva ha da wiska ar paotr. ā (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker eun danvez beleg, Moulerez straed ar C'hastell, Brest, 1929, p. 45.)
- GwiskaƱ sin ar groaz: ober sin ar groaz.
- GwiskaƱ an oferenn.
- en em wiskaƱ verb emober
Stumm all
DeveradoĆ¹
TroioĆ¹-lavar
TroidigezhioĆ¹
DaveoĆ¹
- ā Jehan Lagadeuc, GuiÅæquaff, Le catholicon en troys langaiges scavoir est breton franczoys et latin, 1499, war lec'hienn ar BibliothĆØque nationale de France.
