bageal
Neuz
Brezhoneg
|
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) .
Verb
| Kemmadur | Furm |
|---|---|
| digemm | bageal |
| blotaet | vageal |
| amreizh | vageal |
bageal /ba.ˈɡeː.al/ verb gwan (anv-gwan-verb : bageet) (displegadur)
- Kas ur vag war an dour, beajiñ war vor, war ar stêrioù ; merdeiñ (diwar-benn an dud).
- Kent mont da Vrest alies e tegouezhas din bageal e Plougouskant pe er Porzh Gwenn, hag a-wechoù garv awalc'h e veze ar mor ; [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 87.)
- Bezañ kaset, sturiet war an dour.
- <skouer.>
bageal /ba.ˈɡeː.al/ verb kreñv eeun (displegadur)
- Treuzdougen traezoù, danvezioù dre vor (diwar-benn ar bigi).
- <skouer.>