Friday, October 27, 2006
CYBER-IA
Και ξαφνικά, στα καλά των καθουμένων
Ντριιιιιιιιιιιιιν
Χτύπησε το κουδούνι
Όχι σε μένα μόνο
Πολλά κουδούνια χτύπησαν ταυτόχρονα σε πολλών τα σπίτια

Ε, άνοιξα κι εγώ λοιπόν
και είδα εκεί, μπροστά μου,
στο κατώφλι του σπιτιού μου,
μια εφιαλτική μορφή:

η

Cyber-ia

αυτοπροσώπως...

"Surprise!" μου λέει

"Still here? We 're going CYBER!"
"Pardon...?!" (εγώ)

"THERE IS A WAR OUT THERE!"

Και σε μια σουρεάλ αποθέωση του home delivery
μου παραδίδει ένα χαρτί


ψηφιακής


στρατολόγησης


(Οι γυναίκες τελικά δε το γλιτώνουν...)


"Η ώρα έφτασε! Η πατρίδα (????!!!) σε καλεί!"
μού ανακοίνωσε με επίσημο ύφος


ενώ αμέσως μετά βάλθηκε να τραγουδά
χαζοχαρούμενα
με μια απαίσια ηλεκτρονική φωνή:



We all live in a yellow cyb-marine
Α yellow cyb-marine
A yellow cyb-marine

.........................



Labels: ,

 
posted by Serenity at 22:33 | Permalink | 19 comments
Wednesday, October 25, 2006
Backstage αναμετάδοση από το τσίρκο (και ένα ευχάριστο μουσικό διάλειμμα)

Μα είναι κατα-πληκτικό ότι περιφερόμαστε στο ίδιο πάντα τσίρκο!
Day after day after day after day
Στα ίδια νούμερα τα a propos χιλιοπαιγμένα
Αλλά όχι! Γράψε λάθος!
Αυτά τα νούμερα δεν ‘παίζονται’
Δια – δ ρ α μ α – τίζονται
Ενώπιον ενός κόσμου σε διπλό ταμπλό: οι ίδιοι θεατές και ακροβάτες
Φέρνοντας κύκλους σε αόρατα κλουβιά
Ως άλλα άγρια θηρία
Με πιπίλες και με μάσκες για μόνιμα accessoires
Και μ' ένα βίτσιο εξίσου μόνιμο – μάτια κι αυτιά ερμητικά κλειστά -

«Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες!»
Αναφωνεί ο κόσμος ενθουσιασμένος
Περήφανα υψώνοντας γροθιές στον αέρα

(Ναι, ε; Και’ γω πώς στην ευχή νόμιζα ότι λεβέντες είν’ οι ΔΡΑΠΕΤΕΣ;)

Labels: ,

 
posted by Serenity at 22:18 | Permalink | 7 comments
Wednesday, August 30, 2006
Die another day (said the dream)
«Είναι ακόμα εδώ... ύστερα από τόσα χρόνια! ... Δεν έχει πεθάνει!» σκέφτηκε, ανοίγοντας τα μάτια του. «Δεν έχει πεθάνει!» επανέλαβε μονολογώντας, φωναχτά αυτή τη φορά, σε ένα ξέσπασμα που απευθυνόταν στην υστερικά διαμαρτυρόμενη φωνή της γκρίζας λογικής του. Ψυχή δεν υπήρχε γύρω. «"Privé" κατάσταση»: αυτός και το όνειρό του. Το καρφωμένο στο σταυρό. «Ήρθε η ώρα της αποκαθήλωσης» είπε πάλι φωναχτά, αφαιρώντας ένα ένα τα καρφιά. Λες και προσπαθούσε μ’ αυτό τον τρόπο να αποστομώσει τον εσωτερικό του δαίμονα, που τού τριβέλιζε το νου... Το όνειρό του ξαναζωντάνεψε μεμιάς μπροστά του. «Γεια σου» τού είπε εκείνος χαμογελώντας. «Είμαι ο λαθρεπιβάτης σου...»


Labels: , ,

 
posted by Serenity at 22:57 | Permalink | 15 comments
Thursday, July 06, 2006
Unleashed
***MAYDAY***
***MAYDAY***
***MAYDAY***
Αναβόσβηνε σαν τρελή η φωτεινή επιγραφή ύστερα απ' την έκρηξη στο διαστημικό σταθμό Babylon_28 ενώ οι σειρήνες του κόκκινου συναγερμού ούρλιαζαν δαιμονισμένα, λες και αγωνίζονταν να σπάσουν το φράγμα του ήχου. Ο κωδικός ασφαλείας της μονάδας κρυογονικής είχε παραβιαστεί. "Πώς; Από ποιον; Ποιος θα είχε συμφέρον να τις ελευθερώσει;" μόλις που πρόλαβε να σκεφτεί ο αρχηγός του πληρώματος, την ίδια στιγμή που ένα θραύσμα απ’την έκρηξη πέρασε σχεδόν ξυστά δίπλα του μ’ απίστευτη ταχύτητα για να καρφωθεί στην οθόνη του προσωπικού του υπολογιστή. Ο λόγος για τις εδώ και χρόνια απαγορευμένες επιθυμίες, που το επιστημονικό προσωπικό του σταθμού επόπτευε σαν κόρη οφθαλμού στις υψηλής ασφαλείας κυψέλες της μονάδας κρυογονικής. Ακίνητος και σαστισμένος έμεινε να παρακολουθεί την επανάσταση των απωθημένων επιθυμιών, που εκτοξεύονταν με απίστευτη ταχύτητα μες στο διαστημικό σταθμό, σκορπώντας τον πανικό. Αναπάντεχα, η απάντηση αναδύθηκε από μέσα του μαζί με την ερώτηση. Οι επιθυμίες έχουν δική τους ενέργεια, δική τους βούληση. Όλα γύρω του, ξάφνου, μπήκαν σε slow motion. Τα θραύσματα στον αέρα τώρα έμοιαζαν με σταγόνες, που ταξίδευαν ελεύθερες σε αργή κίνηση...


Labels:

 
posted by Serenity at 13:23 | Permalink | 18 comments