Long time no see.

Of eigenlijk, long time no written. Ik heb zelfs gedacht dat ik nooit meer zou bloggen. Vanaf februari vorig jaar tot aan de zomervakantie heb ik veel genaaid, maar geen zin gehad om het te bloggen. Zelfs niet eens alles staat op de foto. Na de zomervakantie zijn er veel dingen veranderd. Vooral de tijd om te naaien is er bij ingeschoten. Ik had ook even een tijd weinig zin, een echte naaidip. Een aantal weken geleden begon het echter weer te kriebelen. Mede kwam dat door een nieuw gezinslid (straks meer) waar ik het een en ander voor heb genaaid, maar ook omdat door de langere dagen ik 's avonds weer meer energie krijg.

Ik heb twee mooie foto's van o.a. 2 redenen die mijn naaitijd ernstig inkorten.

Zij, (Jans, haflingermerrie van bijna 19 jaar) is de eerste reden die het meeste van mijn vrije tijd "opslokt". Mijn dochter rijdt alweer ruim anderhalf jaar pony en stak mij aan met het bekende paardenvirus. Op uitnodiging van haar instructrice een proeflesje gedaan, kijken of mijn lichaam (lees bekken) het trok. Ging prima!!! En sinds dien blijven lessen. Nog geen 2 maanden later kreeg ik de kans om haar voor een aantal dagen in de week te leasen. Uitgebreid over nagedacht en toen de kans met beide handen aangegrepen. Een beslissing waar ik nog geen moment spijt van heb gehad. Schijnt dat ik er wel gevoel voor heb, nooit gedaan vroeger overigens, maar bovenal vind ik het heerlijk. Echt genieten en ook lekker buiten!

Daarnaast kwam er gezinsuitbreiding. Gelukkig geen 9 maanden zwangerschap en bevalling. "Slechts" een aantal weken wachten tot dat we hem mochten ophalen.

Meet Django! Een kruising Maltezer x yorkshire x kooikerhondje, inmiddels 17 weken oud, reu en ontzettend schattig, lief, etc. Op de bovenste foto trouwens 10,5 weken oud.

Dus trainen, uitlaten en steeds de vloer leeg houden van speelgoed, schoenen en nog veel meer. Maar wat we er voor terugkrijgen is natuurlijk veel meer. De jongste was bang voor honden, maar nu kroelt hij er mee om. Een wereld van verschil en zo mooi om te zien. De kinderen zijn gek op hem en hij is gek op kinderen. Niet alleen die van mij trouwens. Aan aandacht op het schoolplein nooit te kort. ;-)

Django zorgde er ook weer voor dat ik achter de naaimachine kroop. Kleedjes met wasbare hoes voor in de mand, bench, bench in de auto, kleedje om mee te nemen, etc.

Recentere foto's komen binnenkort wel. Ik ben mijn nieuwe fotocamera nog aan het uitproberen. Ik zal mijn geheugenkaartjes ook eens napluizen naar foto's van wat ik de afgelopen maanden heb gemaakt.

Stoffenspektakel Leeuwarden.

Vanmiddag even op het stoffenspektakel geweest. Het zijn allemaal tricots die ik gescoord heb. Ik had niet veel nodig en kon eigenlijk ook niet veel leuks vinden. Mijn kast zit eigenlijk nog vol genoeg en nu ik meer werk heb ik toch minder tijd om alles te verwerken. Ook heb ik afgelopen weken de kamer van de jongste krummel in een piratenkamer omgetoverd (inclusief het schilderen van een bed) en heb ik de naaimachine niet eens aangeraakt. Hopelijk kan ik deze vakantie er weer eens achter kruipen.

Kleine meisjes worden groot!

Wat gaat dat hard; negen jaar wordt ze alweer vandaag!!

Deze keer geen jurk meer hoewel dat best wilde. Ik vond het tijd voor wat pittigers en heb gekozen voor een rok met een giletje en een lekker hip shirt.

Het shirt, de Pal Blue Sky, komt uit de laatste Ottobre en heeft van die leuke pofmouwen. Ik had maat 134, maar kon wel 6 cm van de zoom afhalen; hij valt dus wel erg lang (maar wel mooi smal overigens).

Het giletje komt uit de Trndz van 2007. Deze valt weer vrij klein, want het is een maat 140. Ik vind toch dat de bovenstukken van BK en Trndz klein vallen en de onderstukken groot. Het rokje komt namelijk uit de BK winter 2007 en is een maat 140 die weer groot uitvalt. Ik heb hem al iets ingenomen, maar evengoed hebben we er maar een bretels ondergedaan. Een rokje op de groei laten we maar zeggen.

Ze straalt echt en looopt de hele ochtend al met een grijns op haar gezicht; ze voelt zich op en top jarig!

Hoes voor laptop en kraamcadeautjes.

Lang stond hij op mijn lijstje en nu ik weer aan het werk ben, heb ik er hard voor gespaard: een laptop. Ik wilde er echter geen hoes van 12 in een dozijn voor, dus ben ik mijn lappenvoorraad ingedoken. De paarse stof is een soort van fleece met een waterbestendige buitenkant. Lekker makkelijk af te nemen dacht ik. De binnenkant en de zak buitenop voor de lader zijn lekker contrasterend qua kleur. Mijn broer vond het helemaal niets; bij een bepaald merk laptop (hij heeft hetzelfde merk) hoort een bepaalde stijl hoes. Nou, niet bij mij!! Ik hou toch al niet van hokjes. ;-)


Verder kregen 2 vriendinnen er weer 1 of 2 kindjes bij. De slabben links met letters zijn voor de tweeling en de slab bovenaan voor een vriendin die na 2 jongens een meisje heeft gekregen. Die heb ik dus zo zoet mogelijk qua stofjes gemaakt. Straks even verpakken en dan kunnen ze op de post.
Op dit moment ben ik met gordijnen bezig. Niet mijn favo-werkje, maar het moet even gebeuren. De grote gordijnen voor in de woonkamer laat ik gelukkig doen.

Fleurig fleecevest.

De tweede week van de vakantie had ik meer rust om wat leuks te maken, geen moetjes meer.
Ik wilde ook een lekker makkelijk project. Deze lap fleece lag nog steeds klaar om nog deze winter verbruikt te worden. Ik heb getwijfeld tussen een vest en een trui en het is dus het eerste geworden. Het komt uit de BK van 2009 en het is een maat 140, maar hij valt klein uit. Dat heb ik eerder met een bovenstuk uit deze BK gehad. Hij is precies pas, maar een vest met korte mouwen kun je gelukkig wat langer doordragen.