rutba

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

rut-ba

Etimologiyasi

arab. – daraja, unvon, obroʻ; lavozim; yaxshi xislat;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

esk. Unvon, daraja, martaba. ◆ Husayn Murodbek yuksak rutbani egallab tursa-da, bir qadar insofli, raiyatga koʻpda zugʻum qilavermasdi. S. Siyoyev, „Avaz.“ ◆ Oʻltirishda har kim oʻz rutbasiga munosib oʻrinni ishgʻol etdi. Oybek, „Navoiy.“ ◆ Barcha talabalik rutbasiga erishganlar qatori men ham bu davrning shodu-shodon lahzalarini aslo unutolmayman. Gazetadan.

Antonimlari

РУТБА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

rutba
уст. книжн. звание; ранг, сан, чин.