kadar
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi قدر, Arapça قَدْر (ḳadr).
Söyleniş
[düzenle]Edat
[düzenle]kadar
- Ölçüsünde, derecesinde; kadarınca.
- Zavallının ölümüne, emektar bir kedinin ölümü kadar ehemniyet vermemişlerdi.— Reşat Nuri GÜNTEKİN, 1966, Damga, s. 26, İnkılâp ve Aka Kitabevleri
- Büyüklüğünde, genişliğinde, miktarında.
- O, siyah fistanının göğsünde, daha doğrusu uzun ve kemiksiz boynuna çok yakın bir yerinde, bir kırmızı turp kadar büyük memeleri, güneşten uçları sararmış saçları, yüzünün esmerliğine nazaran fevkalade beyaz, muntazam çıplak ayakları ile bir kış gecesi rüyama girdi.— Sait Faik ABASIYANIK, 1935, “Bohça”, Varlık, 37. sayı
- dek.
"Saat ona kadar sokaklarda gezdi." - Peyami Safa- "İstanbul’a kadar ne zahmet buyurdunuz?" - Falih Rıfkı Atay
- gibi
- "İstanbul'un balıkları kadar balıkçıları da hoştur." - Sait Faik Abasıyanık
- Sana değer verdiğim kadar ona da değer vermek zorundayım.
- Bir şeyin, kıyaslandığı diğer bir şey ölçüsünde, derecesinde veya büyüklüğünde olduğunu anlatan bir söz; denli, derece.
- "Bu merdivenleri yapıldığı günden beri bu kadar telaşla çıkmamışımdır." - Yusuf Ziya Ortaç
- Zaman bildiren kelimelerden sonra süre belirten bir söz.
- "Bu minval üzere yedi ay kadar geçti, geçmedi." - Refik Halit Karay
- “Aşağı yukarı, yaklaşık” anlamında bir niceliğin miktarını tahminî olarak belirten söz.
- "Kantara'nın önünde yüz kadar düşman çadırı kurulmuştu." - Falih Rıfkı Atay
- -mış ekli sıfat-fiillerden sonra geldiğinde “gibi” anlamı taşıyan bir söz.
- Gezmiş kadar oldum.
Belirteç
[düzenle]kadar
- Miktarda, derecede.
- "İçinde biriken hayat bazen taşacak kadar çok oluyor." - Halide Edip Adıvar
Atasözleri
[düzenle]Deyimler
[düzenle]ağzına kadar, avazı çıktığı kadar bağırmak, bacak kadar boyu var türlü türlü huyu var, cehenneme kadar yolu var, gözlerinin içine kadar kızarmak, iliklerine kadar ıslanmak, kazık kadar, olduğu kadar
