dönemeç
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: dö‧ne‧meç
Ad
[düzenle]dönemeç (belirtme hâli dönemeci, çoğulu dönemeçler)
- (yollar) Bir yolun yön değiştirdiği yer; bük, büklüm, büküntü, kıvrım, kıvrıntı, viraj
- Saffet Bey ilk dönemeci döner dönmez, yamağın eline cep saatimi tutuşturup şiddetli emir verdim. - Aka Gündüz
- (mecaz) Bir durum, tutum, davranış ve düşüncedeki aşama