🔥 ข่าวด่วน: pay - ประเด็นร้อน

Pochodzenie nazwiska: badanie nazwiska rodowego

Fascynujące nazwisko pochodzenia anglosaskiego, zapisywane również jako Pie, Pye i Peye, to pseudonim dla osoby rzekomo podobnej do pawia, wywodzący się ze średnioangielskiego „pe, pa, po”, starodawnego Angielski przed VII wiekiem oznaczał „groch” i „paw”. Może również wynikać z wczesnośredniowiecznego imienia męskiego Paie. Zapisy nazwisk obejmują Paie filius Wlstanni i Paie Blancheard (1142) Faksymile wczesnych czarterów ze zbiorów Northamptonshire. Nazwisko rodowe sięga końca XIII wieku.

Dodatkowe nagrania obejmują Richarda Pay(e) (1296) The Subsidy Rolls of Sussex i Hugo Paye (1379) The Poll Tax Records of Yorkshire. Margery Pay poślubiła Roberta Carvera 14 grudnia 1579 roku w St. Dunstan's w Stepney, a Anna, córka Rogera i Anny Pay, została ochrzczona 20 kwietnia 1631 roku w kościele St. Peter-le-Poer w Londynie. Inne zapisy obejmują Elizabeth Pies, ochrzczoną 22 września 1602 roku w St. Giles, Cripplegate.

Niejaki William Paye wraz ze swoją żoną Ann, córkami Mary, Katherine, Ann i Emily oraz synami Williamem i Petterem wyemigrowali z powodu głodu, płynąc z Londynu na pokładzie „Charlemagne” 23 lipca 1846 r., związany dla Nowego Jorku. Pierwsza odnotowana pisownia nazwiska rodowego to Elias Paye, datowana na rok 1273, w „Stu rolkach Devonshire” za panowania króla Edwarda I, znanego jako „Młot Szkotów” (1272–1307). Nazwiska stały się konieczne, gdy rządy wprowadziły podatek od osób fizycznych, znany w Anglii jako podatek pogłówny. Na przestrzeni wieków nazwiska ewoluowały we wszystkich krajach, często powodując znaczne różnice w stosunku do oryginalnej pisowni.

Wybitne wzmianki w historii

Alan Pay był świadkiem w śledztwie dotyczącym templariuszy w 1309 r., według Concilii Wilkinsa, podczas gdy William Pa lub Pay służył jako kapelan w Brechin od 1450 do 1458 (RER., I , 182; II, 83, 97). Bardsley, Harrison i Weakley sugerują, że „Zapłata” to pseudonim od pawia.

Według Nazwisk Szkocji George'a Frasera Blacka „Pay” to anglo-łaciński pseudonim i znak wywodzący się od pawia, mający korzenie w średnioangielskim, staroangielskim i łacińskim .

Globalne znaczenie nazwy płatniczej

Patrząc poza Anglię, różne warianty tej samej nazwy (w regionie Baugé w stanie Maine-et-Loire) wydają się reprezentować „płaca” w znaczeniu „chłop”. Termin „płatność” może również odnosić się do wioski w różnych regionach Francji.

We Francji nazwisko „Pay” może być odmianą słowa „Pays”, jak zanotowano w Dictionnaire Étymologique des Noms de Famille et Prénoms de France autorstwa Alberta Dauzata. Podobnie w Belgii Dictionnaire Etymologique des Noms de Famille de Belgique Eugene'a Vroonena również bada korzenie nazwy „Payen”.

Przynależność polityczna i rodzina Payen w Stanach Zjednoczonych

Nazwisko Pay zostało również odnotowane w Stanach Zjednoczonych wraz ze statystykami dotyczącymi jego przynależności politycznej. Zrozumienie globalnego rozprzestrzeniania się i adaptacji nazwiska rodziny Pay rzuca światło na jego bogatą historię i znaczenie w różnych kulturach i regionach.

Źródła:

Czarny, GF (1946). Nazwiska Szkocji.
Harrison, H. (1912). Nazwiska Wielkiej Brytanii.
MacLysaght, E. (1964). Przewodnik po irlandzkich imionach.
Lud normański (1874).
Dauzat, A. (1951). Dictionnaire Étymologique des Noms de Famille et Prénoms de France.
Vroonen, E. (1957). Dictionnaire Etymologique des Noms de Famille de Belgique.