singular
singular (język angielski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) gram. liczba pojedyncza
przymiotnik
- (2.1) pojedynczy
- (2.2) gram. w liczbie pojedynczej
- (2.3) niezwykły, wyjątkowy, dziwny, osobliwy
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. singularly
- rzecz. singularity
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
singular (język baskijski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) gram. pojedynczy[1]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) plural
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „singular” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016.
singular (język hiszpański)
[edytuj]- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) jedyny, jedyny w swoim rodzaju, unikatowy, wyjątkowy, pojedynczy
- (1.2) przen. szczególny, niezwykły, niesamowity, nadzwyczajny
- (1.3) przen. osobliwy, dziwny, dziwaczny, kuriozalny
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) gram. liczba pojedyncza
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) número singular → gram. liczba pojedyncza
- (1.3) punto singular → mat. punkt osobliwy
- synonimy:
- (1.1) único, solo, particular, característico
- (1.2) insólito, impresionante, notable, inusual, extraordinario, excepcional, chocante, excelente
- (1.3) peculiar, curioso, extraño, raro, especial
- (2.1) número singular
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. singularizar, singularizarse
- przysł. singularmente
- rzecz. singularidad ż
- związki frazeologiczne:
- en singular → szczególnie
- etymologia:
- łac. singulāris
- uwagi:
- (2.1) por. plural → liczba mnoga
- (2.1) zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne
- źródła:
singular (język kataloński)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gram. liczba pojedyncza
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. singularis[1]
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „singular” w: Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Gran Enciclopèdia Catalana.
singular (język portugalski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gram. liczba pojedyncza[1]
przymiotnik
- (2.1) jedyny (w swoim rodzaju)[1]
- (2.2) pojedynczy[1]
- (2.3) osobliwy, szczególny[1]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 4 Dorota Bogutyn, Bożenna Papis, Powszechny słownik portugalsko-polski, polsko-portugalski, Wiedza Powszechna, Warszawa 2015, ISBN 978-83-63556-82-2, s. 234.
singular (język romansz)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gram. liczba pojedyncza[1]
przymiotnik
- (2.1) specjalny, szczególny[1]
- (2.2) osobliwy, dziwny, dziwaczny, charakterystyczny, cudaczny[1]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 Praca zbiorowa, Dicziunari Explorer Rumantsch, Langenscheidt / Meds d'instrucziun dal Grischun / Lia Rumantscha, Chur 2012, ISBN 978-3-468-13145-5 / 978-3-905824-47-6 / 978-3-03900-095-1, s. 1020.
