Przejdź do zawartości

Mark Briscoe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mark Briscoe
Mark Briscoe stojący na arenie wrestlingowej
Mark Briscoe w 2026 roku
Imię i nazwisko

Mark Pugh

Data i miejsce urodzenia

17 stycznia 1985
Salisbury, Maryland, Stany Zjednoczone

Dzieci

9

Rodzina

Jay Briscoe(inne języki) (brat)

Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy
ringowe

Mark Briscoe
Keno Murdoch[1]

Wzrost

1,83 m[1]

Masa ciała

104 kg[1]

Trenerzy

Eddie Valentine(inne języki)[1]
Glen Osbourne(inne języki)[1]
Jim Kettner[1]

Debiut

20 maja 2000[1]

Mark Briscoe, właśc. Mark Pugh (ur. 17 stycznia 1985 w Salisbury) – amerykański wrestler, znany przede wszystkim z występów w Ring of Honor (ROH) i All Elite Wrestling (AEW).

Przez większość kariery razem z bratem Jayem Briscoe'em(inne języki) tworzył tag team The Briscoe Brothers(inne języki). Wspólnie 13 razy zdobyli ROH World Tag Team Championship, czyli mistrzostwo drużynowe organizacji Ring of Honor. Zdobyli też IWGP Tag Team Championship w New Japan Pro-Wrestling, TNA World Tag Team Championship w Impact Wrestling i GHC Junior Heavyweight Tag Team Championship(inne języki) w Pro Wrestling Noah. Po śmierci Jaya Briscoe'a w 2023 roku rozwinął karierę solową. W 2024 roku zdobył ROH World Championship, a w 2025 roku AEW TNT Championship, który posiadał do stycznia 2026 roku.

Wczesne lata

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 17 stycznia 1985 roku w Salisbury w stanie Maryland[1] jako Mark Pugh[2]. Jego rodzina prowadziła gospodarstwo zajmujące się hodowlą drobiu w wiejskiej części południowego Delaware[3]. Do pracy na rodzinnej farmie nawiązuje jego przydomek „Chicken” (ang. „kurczak”)[3].

Kariera wrestlerska

[edytuj | edytuj kod]

Briscoe rozpoczął karierę wrestlerską 20 maja 2000 roku. Przez kolejne dwie dekady występował przede wszystkim w duecie ze starszym bratem Jayem Briscoe'em(inne języki) jako The Briscoe Brothers(inne języki)[1][3]. W lipcu 2001 roku zdobyli CZW World Tag Team Championship(inne języki), mistrzostwo drużynowe organizacji Combat Zone Wrestling(inne języki)[4]. W listopadzie 2003 roku po raz pierwszy zdobyli ROH World Tag Team Championship, mistrzostwo drużynowe organizacji Ring of Honor (ROH)[4]. Do końca 2022 roku Mark i Jay zdobyli ten tytuł łącznie 13 razy[4].

Mark Briscoe stojący przy ringu
Mark Briscoe w 2008 roku

Bracia Briscoe(inne języki) odnosili sukcesy również poza ROH[4]. W styczniu 2007 roku zdobyli GHC Junior Heavyweight Tag Team Championship(inne języki), mistrzostwo drużynowe juniorów japońskiej organizacji Pro Wrestling Noah[4]. W 2016 roku wspólnie z japońskim wrestlerem Toru Yano(inne języki) dwukrotnie zdobyli NEVER Openweight 6-Man Tag Team Championship, mistrzostwo drużyn 3-osobowych organizacji New Japan Pro-Wrestling[4]. W czerwcu tego samego roku Mark i Jay zdobyli także IWGP Tag Team Championship[4]. W 2017 roku razem z amerykańskim wrestlerem Bully Rayem zdobyli ROH World Six-Man Tag Team Championship(inne języki), mistrzostwo drużyn 3-osobowych ROH[4].

Jay i Mark Briscoe stoją obok siebie przy ringu
Bracia Briscoe(inne języki) w 2018 roku

W latach 2021–2022 Bracia Briscoe(inne języki) zdobyli także GCW Tag Team Championship(inne języki) w organizacji Game Changer Wrestling(inne języki), House of Glory Tag Team Championship(inne języki) w House of Glory(inne języki) oraz TNA World Tag Team Championship w Impact Wrestling[4]. W marcu 2022 roku wygrali drużynowy turniej Crockett Cup(inne języki) organizowany przez National Wrestling Alliance[5]. 10 grudnia na gali Final Battle(inne języki) pokonali FTR w walce, w której zawodnicy obu drużyn byli połączeni łańcuchami przymocowanymi do obroży, zdobywając po raz 13. ROH World Tag Team Championship[5].

17 stycznia 2023 roku brat Marka, Jay Briscoe(inne języki), zginął w wypadku samochodowym w wieku 38 lat[5]. 25 stycznia Mark po raz pierwszy wystąpił w programie wrestlingowym Dynamite organizacji All Elite Wrestling (AEW), gdzie pokonał Jaya Lethala(inne języki) w walce poświęconej pamięci brata[5]. 15 lutego prezes AEW, Tony Khan, ogłosił podpisanie z Briscoe'em kontraktu i potwierdził, że wrestler będzie nadal występował również w Ring of Honor (ROH)[6].

W lipcu 2023 roku Briscoe doznał kontuzji kolana wymagającej operacji, przez co nie mógł wystąpić w planowanej walce o mistrzostwo ROH World Championship przeciwko Claudiowi Castagnoliemu[5]. Wrócił do walk w październiku i pod koniec roku wystąpił w organizowanym przez AEW turnieju AEW Continental Classic(inne języki), w którym odniósł jedno zwycięstwo[5][3]. Briscoe oceniał później udział w edycjach turnieju z 2023 i 2024 roku jako istotny dla rozwoju jego kariery solowej, wskazując, że regularne walki z czołowymi zawodnikami pozwoliły mu poprawić wyniki w drugim starcie[3].

5 kwietnia 2024 roku na gali Supercard of Honor(inne języki) Briscoe pokonał ówczesnego mistrza Eddiego Kingstona(inne języki) i po raz pierwszy zdobył mistrzostwo ROH World Championship[4][5]. W kolejnych miesiącach obronił tytuł m.in. przeciwko Roderickowi Strongowi, Kyle’owi Fletcherowi(inne języki) i Chrisowi Jericho[5][4]. 23 października przegrał z Jericho w walce typu Ladder match, kończąc panowanie po 201 dniach[5][4].

Latem 2024 roku zaczął regularnie występować u boku Kyle’a O’Reilly’ego i Orange’a Cassidy’ego(inne języki) jako członek grupy The Conglomeration w AEW[5]. W 2025 roku serwis sportowy Yahoo Sports(inne języki) określił go jako najbardziej aktywnego mówcę grupy, a sam Briscoe mówił, że po śmierci brata musiał nauczyć się w większym stopniu samodzielnie odpowiadać za swoje wypowiedzi i postać ekranową[3].

W 2025 roku prowadził rywalizację przeciwko MJF-owi[5]. 20 września na gali All Out pokonał go w walce typu Tables N’ Tacks, w której dozwolone było używanie stołów i pinezek[5]. 18 października na gali WrestleDream(inne języki) bez powodzenia walczył przeciwko Kyle’owi Fletcherowi(inne języki) o mistrzostwo AEW TNT Championship[5]. 22 listopada na gali Full Gear(inne języki) pokonał Fletchera w walce bez dyskwalifikacji i po raz pierwszy zdobył mistrzostwo AEW TNT Championship[4][5].

Briscoe obronił AEW TNT Championship przeciwko Danielowi Garcii(inne języki), Hechicerowi(inne języki) i wrestlerowi występującemu jako El Clon(inne języki)[5]. 31 stycznia 2026 roku Tommaso Ciampa pokonał Briscoe'a w walce o AEW TNT Championship i zdobył tytuł, kończąc jego 70-dniowe panowanie[4][5]. W lutym Briscoe ponownie zmierzył się z Kyle’em Fletcherem(inne języki) w walce typu Ladder match i przegrał[5].

Po marcowej przerwie związanej z leczeniem urazów Briscoe wrócił do programów AEW w maju 2026 roku[5]. W czerwcu pokonał Lio Rusha i PAC-a, po czym rozpoczął rywalizację przeciwko mistrzowi świata AEW MJF-owi[5]. 28 czerwca na gali Forbidden Door(inne języki) drużyna Briscoe'a, w której znaleźli się również Kyle O’Reilly, Roderick Strong, Orange Cassidy(inne języki), Konosuke Takeshita(inne języki) i Darby Allin(inne języki), pokonała w walce w stalowej klatce drużynę MJF-a i Don Callis Family(inne języki)[7]. Zwycięstwo dało Briscoe'owi prawo do walki przeciwko MJF-owi o AEW World Championship[7].

1 lipca w programie Dynamite Briscoe walczył przeciwko ówczesnemu mistrzowi MJF-owi o AEW World Championship. MJF pokonał Briscoe'a i obronił tytuł[8]. W wyemitowanym następnego dnia programie Collision członkowie The Conglomeration poinformowali, że z powodu urazu Briscoe'a nie wiadomo, kiedy wróci do występów[9]. 3 lipca serwis F4WOnline podał, że uraz był rzeczywisty, jednak jego charakter i przewidywana długość przerwy pozostawały nieznane[10].

Styl walki

[edytuj | edytuj kod]
Mark Briscoe wykonuje skok z narożnika ringu na Colina Delaneya
Mark Briscoe wykonujący atak z wyskoku na Colinie Delaney'u(inne języki) w 2013 roku

Briscoe łączy w ringu ofensywę opartą na uderzeniach ze stylem High-flyera, wykorzystującym akrobatyczne i ryzykowne akcje[1]. Do jego charakterystycznych ruchów należą m.in. Cut-Throat Driver, Shooting Star Press i seria ataków określana jako Briscoe Barrage[1]. Jednym z rozpoznawalnych elementów jego stylu jest określane przez niego jako redneck kung-fu połączenie szybkich ciosów wyprowadzanych z różnych kierunków[11]. Briscoe tłumaczył, że chaotyczny ruch, odgłosy i ataki nadchodzące z różnych kierunków mają oddziaływać na przeciwnika zarówno fizycznie, jak i psychologicznie[11].

Briscoe szczególnie ceni walki na specjalnych zasadach i wykorzystanie przedmiotów jako broni[12]. W 2026 roku mówił, że lubi m.in. pojedynki z użyciem stołów, drabin, krzeseł, klatek, drutu kolczastego i pinezek, ponieważ takie walki są charakterystyczne dla wrestlingu i odróżniają go od innych sportów walki[12]. Wieloletnie doświadczenie w tego rodzaju pojedynkach sprawiło, że uważał je za łatwiejsze dla siebie niż długą standardową walkę jeden na jednego[12].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jest ojcem dziewięciorga dzieci[13]. W kwietniu 2024 roku urodził się jego syn Matthew Jamin Pugh, którego drugie imię nadano na cześć zmarłego brata Marka, Jaya Briscoe'a(inne języki), noszącego właściwe imię Jamin Pugh[14].

Mistrzostwa i osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]
Jay i Mark Briscoe stoją obok siebie z pasami mistrzowskimi IWGP Tag Team Champions
Bracia Briscoe(inne języki) z pasem IWGP Tag Team Championship w 2016 roku

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Mark Briscoe [online], Cagematch [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  2. David K. Li, Pro wrestler Jay Briscoe killed in crash on Delaware highway while taking daughters to cheerleading practice [online], NBC News, 19 stycznia 2023 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Cameron Hawkins, Mark Briscoe, singles star? AEW's gamiest 'old head' is finally ready to win the big one [online], Yahoo Sports, 17 października 2025 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 Mark Briscoe – Titles [online], Cagematch [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Mark Briscoe [online], Online World of Wrestling [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  6. Jack Atkins, Mark Briscoe Officially Joins AEW [online], Cultaholic, 16 lutego 2023 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  7. 1 2 Ryan Gaydos, AEW star Andrade El Idolo takes out MJF at Forbidden Door to help Mark Briscoe win cage match, earn title shot [online], Fox News, 29 czerwca 2026 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  8. AEW Dynamite Results: July 1, 2026 – Omega Agrees to MJF’s Championship Demands, Shida Wins TBS Title, Ospreay Joins Death Riders, More [online], All Elite Wrestling, 2 lipca 2026 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  9. AEW Collision Results: July 2, 2026 – Athena and Maya World Victorious, Four-Way Eliminator Headlines, Briscoe Injury Update, More [online], All Elite Wrestling, 2 lipca 2026 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  10. Joseph Currier, Mark Briscoe AEW injury update [online], F4WOnline, 3 lipca 2026 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  11. 1 2 Matthew Wilkinson, AEW's Mark Briscoe On Exactly What Makes Redneck Kung-Fu Effective [online], Wrestling Inc., 3 stycznia 2024 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  12. 1 2 3 Sean Ross Sapp, Skylar Russell, William Thatch, Mark Briscoe Says Gimmick Matches Are ‘An Easy Night Of Work’ For Him [online], Fightful, 27 czerwca 2026 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  13. Sean Rueter, Mark Briscoe is AEW’s secret weapon [online], Cageside Seats, 12 lutego 2026 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  14. Subhojeet Mukherjee, Mark Briscoe Welcomes 8th Child Into The World [online], Ringside News, 24 kwietnia 2024 [dostęp 2026-08-10] (ang.).