Przejdź do zawartości

Heinz Brandt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Heinz Brandt
Ilustracja
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia

11 marca 1907
Charlottenburg

Data i miejsce śmierci

22 lipca 1944
Karolewo

Przebieg służby
Lata służby

1925–1944

Siły zbrojne

Reichswehra
Wehrmacht

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
II wojna światowa 

Odznaczenia
Krzyż Żelazny (1939) I Klasy Krzyż Żelazny (1939) II Klasy Czarna odznaka za rany (III Rzesza) Złota odznaka za rany 20 lipca 1944 (III Rzesza) Srebrna odznaka szturmowa piechoty (III Rzesza) Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 Odznaka Honorowa Olimpijska (III Rzesza)[1]
jeździectwo
Data i miejsce urodzenia

11 marca 1907
Charlottenburg

Data śmierci

21 lipca 1944

Dorobek medalowy
Reprezentacja  III Rzesza
Igrzyska olimpijskie
złotoBerlin 1936jeździectwo
(skoki drużynowo)

Heinz Arthur Brandt (ur. 11 marca 1907 w Charlottenburgu, zm. 22 lipca 1944 w Karolewie) – niemiecki oficer w randze pułkownika, zastępca generała Heusingera.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W 1925 roku został żołnierzem Reichswehry. W 1928 wstąpił do kawalerii i został promowany do stopnia podporucznika[2]. W 1936 roku na letnich igrzyskach olimpijskich w Berlinie zdobył złoty medal drużynowo w jeździectwie[2] na koniu Alchemia. Indywidualnie zajął 16. miejsce. Po wybuchu II wojny światowej był kapitanem w Sztabie Generalnym Oberkommando der Wehrmacht (OKW). Po służbie w dywizji piechoty w styczniu 1941 awansował na majora, a w kwietniu 1942 na podpułkownika.

13 marca 1943 generał brygady Henning von Tresckow poprosił Brandta o dostarczenie Condorem, samolotem Hitlera, paczki z butelkami, które według Tresckowa zawierały koniak. Miała to być zapłata dla pułkownika Hellmutha Stieffa. Paczka w rzeczywistości zawierała materiał wybuchowy. W maju 1943 Brandt awansował do stopnia pułkownika. 20 lipca 1944 w Wilczym Szańcu został ciężko ranny w zamachu na Adolfa Hitlera[2]. Zmarł w Karolewie 22 lipca wskutek odniesionych ran. Pośmiertnie awansowany 22 lipca 1944 do stopnia generała majora[2].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Brandt, Heinz (Generalmajor). Traces of War. [dostęp 2026-04-02]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 Heinz Brandt [online], SR/Olimpic Sports [dostęp 2022-05-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-17] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]