Przejdź do zawartości

Chris Guccione

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chris Guccione
Ilustracja
Państwo

 Australia

Data i miejsce urodzenia

30 lipca 1985
Melbourne

Wzrost

201 cm

Gra

leworęczny, jednoręczny bekhend

Status profesjonalny

2003

Zakończenie kariery

aktywny

Trener

Anthony Lane

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

67 (7 kwietnia 2008)

Australian Open

2R (2004, 2009)

Roland Garros

2R (2005)

Wimbledon

2R (2007)

US Open

2R (2008)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

5

Najwyżej w rankingu

38 (3 listopada 2014)

Australian Open

QF (2017)

Roland Garros

3R (2016)

Wimbledon

3R (2010, 2012, 2014)

US Open

QF (2009, 2016)

Chris Guccione (ur. 30 lipca 1985 w Melbourne) – australijski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Pekinu (2008) i Rio de Janeiro (2016).

Guccione ma włosko-australijskie korzenie. Jego ojciec Santo jest Włochem, natomiast matka Diana – Australijką.

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

Karierę zawodową rozpoczął w 2003 roku.

Australijczyk jest znany z silnego serwisu. Podczas meczu kwalifikacyjnego do turnieju na trawiastych kortach Wimbledonu w 2005 roku, zaserwował 50 asów. Preferuje styl gry serw–wolej.

Guccione swój pierwszy start w cyklu ATP World Tour zanotował w styczniu 2004 roku, podczas turnieju Sydney. Pokonał wtedy Hiszpana Juana Carlosa Ferrero. W grze pojedynczej pierwszy finał turniejów rangi ATP World Tour Australijczyk osiągnął w 2007 roku, podczas rozgrywek w Adelaide. Pojedynek finałowy przegrał z Novakiem Đokoviciem. Drugi finał rozegrał rok później w Sydney. Pokonał po drodze m.in. byłego lidera rankingu światowego Lleytona Hewitta, natomiast przegrał decydujący mecz z Dmitrijem Tursunowem.

W grze podwójnej Guccione jest mistrzem 5 turniejów ATP World Tour oraz uczestnikiem 7 finałów.

Od roku 2005 Guccione reprezentuje Australię w Pucharze Davisa. Do kwietnia 2016 roku rozegrał dla zespołu 26 meczów, wygrywając w singlu i w deblu po 9 pojedynków.

W 2008 roku reprezentował Australię na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Z rozgrywek singlowych odpadł w 1 rundzie po porażce z Jamesem Blakiem, natomiast w deblu osiągnął 3 rundę w parze z Lleytonem Hewittem. Australijski debel został wyeliminowany przez Boba i Mike'a Bryanów. W 2016 wystartował w turnieju deblowym igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro wspólnie z Johnem Peersem ponosząc porażkę w 1 rundzie.

W rankingu gry pojedynczej Guccione najwyżej był na 67. miejscu (7 kwietnia 2008), a w klasyfikacji gry podwójnej na 38. pozycji (3 listopada 2014).

Finały w turniejach ATP World Tour

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (0–2)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalista 1. 7 stycznia 2007 Adelaide Twarda Serbia Novak Đoković 3:6, 7:6(6), 4:6
Finalista 2. 12 stycznia 2008 Sydney Twarda Rosja Dmitrij Tursunow 6:7(3), 6:7(4)

Gra podwójna (5–7)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 5 stycznia 2008 Adelaide Twarda Australia Robert Smeets Argentyna Martín García
Brazylia Marcelo Melo
3:6, 6:3, 7–10
Zwycięzca 1. 11 lipca 2010 Newport Trawiasta Australia Carsten Ball Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Travis Rettenmaier
6:3, 6:4
Zwycięzca 2. 13 lipca 2014 Newport Trawiasta Australia Lleyton Hewitt Izrael Jonatan Erlich
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
7:5, 6:4
Zwycięzca 3. 20 lipca 2014 Bogota Twarda Australia Sam Groth Kolumbia Nicolás Barrientos
Kolumbia Juan Sebastián Cabal
7:6(5), 6:7(3), 11–9
Finalista 2. 28 września 2014 Shenzhen Twarda Australia Sam Groth Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
4:6, 6:7(4)
Finalista 3. 19 października 2014 Moskwa Twarda (hala) Australia Sam Groth Czechy František Čermák
Czechy Jiří Veselý
6:7(2), 5:7
Zwycięzca 4. 27 czerwca 2015 Nottingham Trawiasta Brazylia André Sá Urugwaj Pablo Cuevas
Hiszpania David Marrero
6:2, 7:5
Finalista 4. 4 października 2015 Shenzhen Twarda Brazylia André Sá Izrael Jonatan Erlich
Wielka Brytania Colin Fleming
1:6, 7:6(3), 6–10
Finalista 5. 10 stycznia 2016 Brisbane Twarda Australia James Duckworth Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
6:7(4), 1:6
Finalista 6. 25 kwietnia 2016 Bukareszt Ceglana Brazylia André Sá Rumunia Florin Mergea
Rumunia Horia Tecău
5:7, 4:6
Finalista 7. 19 czerwca 2016 Londyn (Queen's) Trawiasta Brazylia André Sá Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
3:6, 6:7(5)
Zwycięzca 5. 17 lipca 2016 Newport Trawiasta Australia Sam Groth Wielka Brytania Jonathan Marray
Kanada Adil Shamasdin
6:4, 6:3

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)

[edytuj | edytuj kod]
Turniej200420052006200720082009201020112012
Australian Open 2R 1R 1R 1R 1R 2R – 1Q 1Q
French Open – 2R – 1R 1R – 1Q 1Q –
Wimbledon – – – 2R 1R – 1Q 3Q –
US Open – – – 1R 2R 1R 1Q 1Q –

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-21] (ang.).
  • Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-21] (ang.).
  • Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-21] (ang.).