Chlorargyryt

Chlorargyryt
	Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy	kerargyrt, rogowe srebro
Skład chemiczny	chlorek srebra (AgCl)
Twardość w skali Mohsa	1,5–2
Przełam	nierówny
Łupliwość	brak
Układ krystalograficzny	regularny
Gęstość	5,5–5,6 g/cm³
	Właściwości optyczne
Barwa	bezbarwny, biały; pod wpływem śwatła od fioletowej do czarnej
Rysa	biała
Połysk	diamentowy
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ten artykuł od 2007-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Chlorargyryt (znany jest również pod nazwą kerargyrt i rogowe srebro) – bardzo rzadki minerał z grupy halogenków. Nazwa nawiązuje do składu chemicznego minerału. Po raz pierwszy opisany w 1877 roku w Australii.

Właściwości

Czasami tworzy niewielkie kryształy o pokroju sześcianów, ośmiościanów, 48-ścianów; tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych; w postaci nalotów, naskorupień i impregnacji. Tworzy masy o wyglądzie rogów. Jest izomorficzny z halitem. Chlorargyryt nie jest miękki, ale jest giętki i plastyczny. Jest ciągliwy, strugalny i kowalny. Można pokroić go nożem. Nie rozpuszcza się w wodzie; rozpuszcza się w amoniaku. Jest łatwo topliwy; w płomieniu dmuchawki stapia się na kulkę metalicznego srebra.

Występowanie

Gromadzi się w strefie utleniania (na powierzchni) złóż srebra w klimacie suchym.
Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: limonit, srebro rodzime, argentyt, cerusyt, kalcyt, baryt, akantyt, embolit, bromargyryt.

Miejsca występowania: