bara
Breton
Etimologia
- (1499) Del breton mejan bara, sortit del protoceltic barag(en)ā que dona bara en galés, bara en cornic, bairgen en vièlh irlandés, bairghean en gaelic irlandés, bairghin en gaelic escocés (« pan, còca »).
- Pus abans, d'una raiç en indoeuropèu comun bʰars- que dona lo latin far (froment, blat), l’anglés barley(òrdi), l' eslavon брашьно (brašĭno) (repais).
Prononciacion
/ˈbɑːra/
Nom comun
bara masculin
- Pan.
