- 7
- 43
- 0
- 0 (0)
‘สามีที่ดี คือสามีใหม่’ นี่คือความเชื่อและค่านิยมของผู้หญิงยุคอินเตอร์เน็ต ในเมื่อสามีเก่ามันเฮงซวย ก็เตะมันให้กระเด็นออกไปแล้วเดินหน้าหาใหม่โลด โนสน โนแคร์
‘สามีที่ดี คือสามีใหม่’ นี่คือความเชื่อและค่านิยมของผู้หญิงยุคอินเตอร์เน็ต ในเมื่อสามีเก่ามันเฮงซวย ก็เตะมันให้กระเด็นออกไปแล้วเดินหน้าหาใหม่โลด โนสน โนแคร์
ทะลุมิติมาเป็นนางมารร้ายงั้นรึ? เปิดฉากมาก็เล่นใหญ่วางยาปลุกกำหนัดพี่ชายแท้ๆ มิหนำซ้ำยังมัดมือชก ลักพาตัวคู่หมั้นของ 'ยมทูตเดินดิน' จับโยนขึ้นเตียงพี่ชายอีกต่างหาก!
เหลือเวลาอีก25วัน ข้าต้องตามหาพระเอกทั้ง7คนให้เจอ ไม่งั้นจะพบกับตอนจบดาร์กนรก แต่ดันส่งข้ามาอยู่กลางดงแฝดหน้าเหมือน30คนเนี่ยนะ แถมมีแต่คนโหดๆ "เจ้าไม่มีวันหนีพวกข้าพ้นหรอกเฟยหนิง... ไม่มีวัน"
ตายเพราะทำงานหนักยังไม่พอ ยังทะลุมิติมาอยู่ในนิยายที่ตัวเองยังไม่ได้อ่าน! หลินอันฟื้นขึ้นมาในร่างคุณหนูตกอับที่กลายเป็นขอทาน ท่ามกลางความสิ้นหวัง กลับมีบุรุษผู้หนึ่งยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ
นางหนีการแต่งงานคลุมถุงชน กลับได้พบชายหนุ่มที่กำลังหนีเจ้าสาวเช่นกัน! ทั้งคู่กลับจับพลัดจับผลูมาเป็นสามีภรรยากำมะลอ ทว่าในใจหลินหลงกลับได้ข้อสรุปตั้งแต่แรกพบ... “เขานี่แหละ คือพ่อของลูก!”
ข้ามภพมาเป็นเด็กหญิงในครอบครัวยากจน ทั้งยังถูกตระกูลทอดทิ้ง นางจึงใช้ความรู้ด้านสมุนไพรและการรักษาพาครอบครัวสร้างตัว แต่ยิ่งชีวิตรุ่งเรือง ความลับเรื่องชาติกำเนิดและรากวิญญาณของนางก็ยิ่งเปิดเผย
ถูกวางยาจนเสียโฉม ซ้ำยังโดนแม่เลี้ยงจับยัดเกี้ยวแต่งกับอ๋องขี้โรคที่รอวันตาย 'เว่ยซูม่าน' ขอหนีไปสร้างตัวจนรวยล้นฟ้า หนี้แค้นจวนโหวข้าจะทวงคืน แต่ใครจะไปคิดว่าข้าจะคลอดเด็กแฝดจ้ำม้ำถึงสองคน
ชาติก่อนบ้านเศรษฐีคือนรก!พอน้องสาวแย่งไป เยว่ซินจึงยิ้มกริ่มชาตินี้เธอจะพาคุณพ่อรูปงามแต่งเข้าบ้านแม่เสือ สร้างครอบครัวใหม่ให้รุ่งเรืองใครรังแกพ่อแม่เสือพร้อมฟาด!มาดูกันว่าชีวิตใครจะรุ่งเรืองกว่ากัน
หมั่นโถวครึ่งลูก ในวันเหน็บหนาว กลายเป็นจุดเริ่มต้น ของครอบครัว ที่ไม่มีสายเลือดเดียวกันเด็กหญิงตัวน้อย เก็บพี่ชาย มาทีละคน ร่วมฝ่าความหิวโหย สร้างบ้านหกชาม และเติบโต จนไม่มีใครกล้าดูแคลนพวกเขาอีก
เพราะอยากเห็นลูกๆ มีอนาคตที่ดี ชาติก่อน ‘อวี้อันหนิง’ จึงกลายเป็นมารดาใจร้าย ทว่า...สิ่งที่ได้รับกลับคืนมา กลับเป็นเพียงความเกลียดชัง เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง นางจึงขอใช้ชีวิตแบบ ‘ปลาเค็ม’
จากองค์หญิงน้อยในตำหนักเย็นผู้ไร้คนเหลียวแล สู่ดวงใจของฮ่องเต้และเหล่าพี่ชาย เมื่อเด็กน้อยผู้มองเห็นเคราะห์ร้าย กำลังเปลี่ยนชะตาของทั้งราชวงศ์ด้วยความน่ารักและหัวใจอันบริสุทธิ์
พวกเขามองว่าเธอเป็นแค่คุณหนูไร้ค่าที่เพิ่งถูกรับกลับมา จึงรวมหัวกันสาดโคลนและเหยียบย่ำ แต่หารู้ไม่ว่าวิญญาณในร่างนี้คือ 'ฮองเฮาวังหลัง' ที่พร้อมจะส่งทุกคนลงนรก!
เมื่อสวรรค์เล่นตลกให้ทั้งคู่ย้อนเวลากลับมาในคืนที่ตระกูลล่มสลาย การ "สลับคู่แต่งงาน" จึงอุบัติขึ้นด้วยความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย!
"ย้อนเวลามา 12 ปี พร้อมเวลาแค่ '9 วัน' ก่อนแม่จะถูกฆ่า ใครที่เคยขโมยชีวิตฉันไป... ชาตินี้เตรียมตัวชดใช้ด้วยความตายทั้งเป็น
เสิ่นอวี้หนิงลืมตาขึ้นมาในร่าง “นางร้าย” วัยสิบสี่ ผู้มีอนาคตรออยู่ 3 อย่าง : ถูกถอนหมั้น เสียชื่อเสียง ตระกูลล้มละลาย นางจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่า ชาตินี้จะไม่วิ่งตามองค์ชาย จะแสวงหาแต่ความร่ำรวย!!
เกิดใหม่ทั้งที... ฟ้าส่งนางมาอยู่ในร่าง 'หลินฮวา' หญิงสาวลำเค็ญแห่งหมู่บ้านหมอกดับ! พ่อแม่หายสาบสูญ ทิ้งหนี้สินทบต้นทบดอกและความรังเกียจไว้ให้ดูต่างหน้า เบื้องหน้าคือหมอกมรณะที่พร้อมฉีกร่างมนุษย์
ในนิยายเรื่องหนึ่ง มีตัวประกอบที่น่าสงสาร ทั้งๆ ที่มีตระกูลทรงอำนาจ เป็นเด็กน้อยน่ารักผู้ดีแสนดี กลับต้องจบชีวิตลงเพียงเพราะนางตกหลุมรักรัชทายาทผู้ที่ไม่แม้แต่จะแลนางเลย..อ่านไปก็แค้นไป ถ้าเป็นข้านะ!!
💰เพราะหนี้ห้าพันตำลึงเงิน ซูหว่านถิงจึงยอมแต่งงานในนามสองปี เป็นหมากบังหน้าให้โจวเยี่ยนเฉิน 💎 จากลูกหนี้สู้ชีวิตที่จ้องจะหย่า ไหงกลายมาเป็น... 🏮 “ฮูหยินในนามผู้นี้... ไม่หย่าให้หรอกนะนายท่าน!”
ชาติก่อน... นางถูกใส่ร้าย ถูกทอดทิ้ง แต่สวรรค์มีตา เมตตาให้นางได้ย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง ชาตินี้ ‘ซูหว่านหนิง’ ลบคำว่าอ่อนแอทิ้งไป นางมิขอเป็นเพียง ‘เจ้าสาวผู้ไร้ค่า’ ที่ยอมให้ผู้อื่นรังแกอีกต่อไป
ข้าเป็นท่านหญิงเหอซั่วกงจู่ ไม่ได้สูงส่งจริงนั่นแหละ...ก็แค่บุรุษทั้งต้าเซิ่ง ไม่อาจแต่งกับข้าได้
‘หากชาติหน้ามีจริงและสวรรค์เมตตา ข้าไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับบุรุษและสตรีคู่นี้ ไม่ต้องมาพบเจอกันเลยยิ่งดี วาสนาที่ผู้คนมองว่าดี ข้าผู้นี้รับไม่ไหว’ ฉินหลิงภาวนาในใจ แล้วค่อยๆหลับตาลง
คนหล่อแบบนั้นจะให้ข้าทรมานเขาน่าสงสารแย่เลย ไม่จับเขาทรมานได้ไหม ระบบใจร้าย
ในตอนที่นางปลอมตัวเป็นบุรุษ แอบขโมยภาพของท่านปู่ออกไปขาย ก็ได้พบเจอกับฉู่หยางโหว แม่ทัพในข่าวลือผู้นั้นเป็นครั้งแรก ออร่าความร่ำรวยของเขาทำให้นางอดถามออกไปไม่ได้ว่า "ท่านโหว...อยากรับข้าไปเลี้ยงดูไหม"