blank

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  blank    (hulp, bestand)
• IPA: /blɑŋk/

Woordafbreking

• blank

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	blank	blanker	blankst
verbogen	blanke	blankere	blankste
partitief	blanks	blankers	-

Woordherkomst en -opbouw

• Van Middelnederlands blanc, Protogermaans blanka-. In de betekenis van ‘blinkend, wit’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287.

• erfwoord afkomstig van : Middelnederlands: blanc Germaans: *blanka- “kleurloos” Indo-Europees: -

  Verwant in Germaans: West: Angelsaksisch: blanc “grauw”, Duits: blank “stralend (wit)” (Oudhoogduits: blanch “id.”), Fries: blank (Oudfries: blank) Noord: Deens blak, Nynorsk/Noors: blakk, Zweeds black “vaal, bleek, grauw” (Oudnoords: blakkr “vaal”), IJslands: blakkur

• [2] Leenvertaling uit het Frans blanc “onbeschreven, leeg”.

Bijvoeglijk naamwoord

blank

1. met een lichte huidskleur

   ▸ Van een nieuw verbond tussen blank en zwart was in de praktijk niets te bemerken.

   • In noordelijke gebieden is een blanke huidskleur voordelig want dan kun je meer vitamine D aanmaken maar je bent ook minder goed tegen de zon beschermd. 

2. (van papier) niet beschreven of bedrukt

   • Heb je nog een blank velletje papier voor me? 

   ▸ Als uitsluitend zintuiglijke ervaring de bron van alle kennis is, komt een mens dus ter wereld als een blank en onbeschreven blad (Locke's tabula rasa).

3. kleurloos, transparant

   • ik ga die tafel met blanke lak behandelen 

4. bedekt met water, overspoeld; in deze bet. uitsluitend in de uitdrukking blank staan

   • De hele keuken stond blank. 

   ▸ Terwijl we in mijn salon zaten en buiten het regenwater van de daken stroomde tot de weg blank stond, hoorden we paarden en wagens dichterbij komen.

   ▸ Met name in de Noordoostpolder kwamen straten en stukken landbouwgrond blank te staan.

5. zuiver

Synoniemen

• [1] wit [2]
• [2] blanco

Hyponiemen

• [1] (intensivering)  lelieblank bn 

Afgeleide begrippen

• blanke, blankheid, blankvoorn, blankwerk

Opmerkingen

• Aan het West-Germaans ontleend zijn Middeleeuws Latijn blancus en de andere Romaanse cognaten hiervan.

Vertalingen

    1. met lichte huidskleur   

Duits: weiß (de) Engels: white (en), (VS) caucasian (en) Frans: blanc (fr)

Italiaans: bianco (it) Spaans: blanco (es) Tsjechisch: bělošský (cs)

    2. onbeschreven   

Duits: unbeschrieben (de) Engels: blank (en) Frans: blanc (fr), vierge (fr)

Italiaans: vuoto (it) Spaans: blanco (es)

    4. overspoeld   

Duits: geflutet (de) Engels: awash (en) Frans: inondé (fr)

Italiaans: inondata (it) Spaans: inundado (es)

Gangbaarheid

• Het woord blank staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "blank" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Uitspraak

• Geluid: blank Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /blæŋk/

Woordafbreking

• blank

Woordherkomst en -opbouw

• Middelengels blank, blonc, blaunc, ontleend aan Normandisch Frans blonc, blaunc, (met Parijse spelling) blanc.

stellend	vergrotend	overtreffend
blank	blanker	blankest

Bijvoeglijk naamwoord

blank

1. onbeschreven, leeg
2. oninteressant, saai
3. uitdrukkingsloos
4. nutteloos, vruchteloos
5. bot [2], lomp [1], ongemanierd

enkelvoud	meervoud
blank	blanks

Zelfstandig naamwoord

blank

1. leegte
2. losse flodder (v.e. geweer)
3. (scheikunde) een monster dat behalve de stof die het onderwerp van studie is, alle ingrediënten bevat die aanwezig zijn in de andere monsters

vervoeging
onbepaalde wijs	to  blank
he/she/it	blanks
verleden tijd	blanked
voltooid deelwoord	blanked
onvoltooid deelwoord	blanking
gebiedende wijs	blank

Werkwoord

1. overgankelijk aan het zicht onttrekken, verhullen, verdonkeremanen
2. overgankelijk, (sport) (de tegenstander) het scoren beletten, en zodoende winnen
3. overgankelijk, (techniek) stansen