UEFA Champions League
| UEFA Champions League | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Logo UEFA Champions League | ||||
| Regio |  Europa | |||
| Bond | UEFA | |||
| Niveau | 1 | |||
| Opgericht | 1955 als Europacup I (In 1992 hernoemd tot UEFA Champions League) | |||
| Systeem | Groepswedstrijden + Knock-out | |||
| Aantal teams | 36 (hoofdtoernooi) 79 (hoofdtoernooi + voorronden) | |||
| Huidige kampioen |  Paris Saint-Germain (2025/26) | |||
| Recordkampioen |  Real Madrid (15) | |||
| Topscorer |  Cristiano Ronaldo (140) | |||
| Website | Officiële website | |||
| Huidig seizoen | 2026/27 | |||
| ||||
De UEFA Champions League is het belangrijkste internationale voetbaltoernooi voor clubs in en rond Europa. Het toernooi wordt georganiseerd door de Europese voetbalbond UEFA. De naam Champions League bestaat sinds 1992. Voor die tijd stond het toernooi bekend als Europacup I (ook wel UEFA Beker voor landskampioenen). In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, gaat het om een kampioenschap tussen hoog eindigende ploegen in de nationale competities, niet enkel om de kampioenen van elk land.
De winnaar van de UEFA Champions League plaatst zich voor het vierjaarlijkse wereldkampioenschap voetbal voor clubs, de FIFA Intercontinental Cup en voor de UEFA Super Cup. Dat is de wedstrijd tussen de winnaar van de UEFA Champions League en de winnaar van de UEFA Europa League (sinds het seizoen 2009/10, daarvoor die van de Europacup II (UEFA Cup Winners' Cup) en vervolgens die van de UEFA Cup).
Geschiedenis
Europacup I
De Europacup I (de originele naam luidt 'Coupe des Clubs Champions Européens', en staat nog altijd op de beker) was het belangrijkste Europese clubtoernooi waaraan elk seizoen de landskampioenen van alle bij de UEFA aangesloten landen deelnamen. Alleen in de beginjaren waren er enkele uitzonderingen, waaronder het Nederlandse PSV dat in het seizoen 1955/56 deelnam in plaats van de Nederlandse kampioen Willem II. De te winnen beker, die nog steeds wordt uitgereikt aan de winnaar van de Champions League, wordt ook wel de "cup met de grote oren" genoemd. Die "grote oren" zijn afgeleid van de Grieks/Romeinse amfora, waarvan de oren als draaghouvast dienden.
In het toernooi vaardigde elk land één team uit, met daaraan eventueel toegevoegd de winnaar van het seizoen ervoor. De teams speelden een competitie volgens het knock-outsysteem, waarbij per ronde twee wedstrijden werden gespeeld: één thuis- en één uitwedstrijd. De finale, in mei op een vooraf bepaalde neutrale locatie, bestond echter uit één wedstrijd. In 1991 werd die formule gewijzigd: het toernooi begon met twee normale knock-outronden waarna er van de acht overgebleven ploegen twee poules van 4 werden opgemaakt. De winnaars van beide poules speelden de finale. In 1992 werd het toernooi voortgezet als de UEFA Champions League.
Het toernooi werd voor het eerst georganiseerd in het seizoen 1955/56, Real Madrid werd de winnaar van de eerste vijf edities en met de zesde zege in 1966 is deze club recordhouder. Nederlandse clubs wonnen het toernooi in totaal zes keer: Feyenoord in 1970, AFC Ajax in 1971, 1972, 1973 en 1995, en PSV in 1988. In 1963 bereikte Feyenoord als eerste Nederlandse club de halve finale, in 1969 was Ajax de eerste Nederlandse club die de finale bereikte. De beste prestatie van een Belgische club was de verloren finale van Club Brugge in 1978. Tegenstander was Liverpool FC dat met 1–0 won op Wembley.
Champions League
De Champions League ging in 1992 van start als voortzetting van de Europacup I. In dat jaar werd de groepsfase geïntroduceerd. Later zijn er nog meer wijzigingen aangebracht, waarvan de belangrijkste in 1997: vanaf toen werd afgeweken van het concept dat alleen de landskampioenen en titelverdedigers mochten meedoen.
tot en met 2004 plaatste de winnaar van de Europacup I en later Champions League zich voor de tweekamp om de wereldbeker voor clubteams. Van 2005 t/m 2023 nam de winnaar van het voorgaande seizoen deel aan de FIFA Club World Cup, het wereldkampioenschap voor clubteams waarin de zes continentale clubwinnaars en een club namens het organiserende land streden om de clubwereldtitel. Dit toernooi noemt sinds 2024 met precies dezelfde toernooiopzet: FIFA Intercontinental Cup.
Champions League 1992 - 1993
Deelname
Ieder land aangesloten bij de UEFA, met uitzondering van Liechtenstein, mocht zijn kampioen afvaardigen. De Liechtensteinse voetbalbond organiseert alleen een bekertoernooi en geen competitie, alle Liechtensteinse voetbalclubs spelen in de Zwitserse piramide. Namens het ondertussen verbrokkelde Joegoslavië nam het Sloveense Olimpija Ljubljana deel.
Toernooiopzet
Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kwamen er tal van nieuwe landen bij. Daarom werd een kwalificatieronde ingevoerd voor de kampioenen van de 9 slechtst presterende landen in Europa. Omdat Oekraïne, Estland, Letland en Israël jonge leden waren binnen de UEFA, waren ook deze kampioenen tot deze voorronde veroordeeld.
Na de voorronde begon het hoofdtoernooi met 32 teams. Ronde 1 en 2 werkten volgens het knock-outsysteem. De acht clubs die deze twee ronden hadden overleefd, werden onderverdeeld in twee groepen. De winnaars van deze twee groepen (Olympique de Marseille en AC Milan) speelden tegen elkaar de finale in het Olympiastadion in het Duitse München.
Champions League 1993 - 1994
Deelname
Weer mochten alleen de kampioenen deelnemen.
Toernooiopzet
In deze tweede editie van de Champions League waren nog meer landen vertegenwoordigd. Albanië, Moldavië, Georgië, Wales, Kroatië en Wit-Rusland werden voor het eerst vertegenwoordigd. De voorronde werd uitgebreid tot 20 clubs.
De tien winnaars werden bij 22 andere kampioenen gevoegd die vervolgens het hoofdtoernooi speelden. Na twee knock-outronden werden de acht winnaars weer in twee groepen verdeeld. Nieuw was dat nu niet alleen de winnaars van de groep verdergingen, maar ook de clubs die als tweede in de groep eindigden. Zo werd er een halve finale in het leven geroepen.
Champions League 1994 - 1997
Deelname
Alleen kampioenen kwalificeerden zich. Opvallend was dat nu nog maar 16 kampioenen deelnamen aan het hoofdtoernooi van de Champions League in plaats van 32 bij de vorige opzet. Bovendien mochten alleen de kampioenen van de 24 succesvolste landen deelnemen aan de Champions League. Kampioenen van lager gewaardeerde landen waren veroordeeld tot deelname aan de UEFA-cup.
Toernooiopzet
Na de kwalificatieronde (16 clubs streden om de resterende 8 plaatsen in het hoofdtoernooi naast de 8 hoogst gewaardeerde clubs die al rechtstreeks geplaatst waren) werd direct de groepsfase gespeeld. Deze bestond uit 4 groepen van 4 teams.
Na de groepsfase gingen de twee beste teams uit elke groep door naar de knock-outfase die begon bij de kwartfinales.
Champions League 1997 - 1999
Deelname
Niet alleen kampioenen kwalificeerden zich, ook clubs uit landen uit de top 8 die tweede eindigden in de competitie namen deel. De kampioenen van de landen uit de top 8 waren rechtstreeks geplaatst voor de groepsfase, net als de titelhouder.
Na het totale uiteenvallen van de Sovjet-Unie en Joegoslavië namen nu ook de kampioenen uit de Kaukasus en Balkan deel.
| Positie | Champions League (24 plaatsen in HT) | |||
|---|---|---|---|---|
| HT | voorronden | |||
| 2e | 1e | |||
| *) | Titelhouder | 1 | ||
| 1-8 | 1 | 1 | ||
| 9-17 | 1 | |||
| 18-47 | 1 | |||
Toernooiopzet
Door de uitbreiding van het aantal leden was er nood aan een 2ᵉ voorronde.
Na twee voorronden werden 24 ploegen toegelaten tot het hoofdtoernooi. Deze werden onderverdeeld in zes groepen van vier teams.
De zes groepswinnaars en de twee beste nummers twee kwalificeerden zich voor de kwartfinales, het begin van de knock-outfase.
Champions League 1999 - 2003
Deelname
Om het commercieel potentieel van de Champions League volledig uit te buiten, werd gekozen om meer teams uit de grote landen te laten deelnemen. Dit ging uiteindelijk ten koste van landen zonder voetbalcultuur, aangezien de verschillen in budgetten tussen top, sub-top en middenmoot van Europa extra vergroot werden.
| Positie | Champions League (32 plaatsen in HT) | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| HT | voorronden | ||||
| 3e | 2e | 1e | |||
| *) | Titelhouder | 1 | |||
| 1-3 | K N2 | N3 N4 | |||
| 4-6 | K N2 | N3 | |||
| 7-9 | K | N2 | |||
| 10-15 | K | N2 | |||
| 16-22 | K | ||||
| 23-53 | K | ||||
Toernooiopzet
De groepsfase bestond nu uit 32 teams. Doordat er meer teams uit grote landen toegelaten werden, kwam er een 3ᵉ voorronde. Na de knock-outfases van de voorronden, werden de deelnemende clubs volgens sterkte onderverdeeld in acht groepen van 4. De twee beste van iedere poule gingen verder naar de tweede ronde.
De tweede ronde was ook een poulefase, maar dan met maar 4 poules van 4 teams. Ook hier stootten de 2 beste teams van iedere poule door. De acht overgebleven teams belandden in de knock-outfase richting finale. Omdat dit de voetbalkalender overvol maakte en het spektakelvoetbal achterwege bleef (ploegen gingen berekenend spelen), is vanaf 2003 de tweede poulefase weer weggelaten.
Champions League 2003 - 2018
Deelname
Tot seizoen 2008/09 werkte de deelname hetzelfde als in de vorige periode. Vanaf het seizoen 2009/10 zijn een aantal wijzigingen doorgevoerd voor het samenstellen van de eerste ronde. Er zijn 22 in plaats van 16 clubs rechtstreeks geplaatst en er zullen ten minste 17 landskampioenen meedoen in plaats van 10. Omdat in de voorronden de landskampioenen gescheiden worden van de niet-landskampioenen, worden de 22 teams aangevuld met 5 landskampioenen en 5 niet-landskampioenen.
Toernooiopzet
De tweede ronde werd nu enkel een knock-outronde omdat de wedstrijdlast voor Europese ploegen te groot werd.
Primeur aantal deelnemers één land
De Champions League 2015/16 werd de eerste editie van het toernooi waaraan vijf deelnemers uit hetzelfde land deelnamen. FC Barcelona, Real Madrid en Atlético Madrid plaatsten zich door in het voorgaande seizoen eerste, tweede en derde te worden in de Spaanse competitie. Sevilla FC was als winnaar van de Europa League 2014/15 ook direct geplaatst. Valencia CF kwam hier in augustus 2015 als vijfde Spaanse ploeg bij door in de voorronde over twee wedstrijden te winnen van AS Monaco.
Champions League 2018 - 2024
Deelname
Om het commercieel potentieel van de Champions League volledig uit te buiten, besloot de UEFA meer teams uit de beste landen te laten deelnemen in het hoofdtoernooi. Dit gaat uiteindelijk ten koste van landen zonder voetbalcultuur, aangezien de verschillen in budgetten tussen top, sub-top en middenmoot van Europa vergroot worden door deze beslissing.
Uitzonderingen op onderstaande lijst zijn er wanneer de winnaar van de Champions League of Europa League zich via de nationale competitie al plaatst voor Europees voetbal.
- Als de winnaar van de vorige editie van de UEFA Champions League zich via de nationale competitie voor de groepsfase van de Champions League plaatst, neemt de kampioen van associatie 11 de plek van de Champions League-winnaar in. Daarop volgt dat ook de kampioenen van eventuele andere associaties promoveren naar een andere instroompositie.
- Als de winnaar van de vorige editie van de UEFA Europa League zich via de nationale competitie voor de groepsfase van de Champions League plaatst. Dan neemt de nummer drie van associatie 5 de plek van de Europa League-winnaar in. Daarop volgt dat ook de niet-kampioenen van eventuele andere associaties promoveren naar een andere instroompositie.
- Als de winnaar van de vorige editie van de UEFA Champions League of Europa League zich via de nationale competitie voor de kwalificatierondes van de Champions League of de Europa League plaatst. Dan neemt het team van de hoogst geplaatste associatie de plek van de Champions League- of Europa League-winnaar in. Daarop volgt dat ook de kampioenen en de niet-kampioenen van eventuele andere associaties promoveren naar een andere instroompositie.
- Elke associatie mag maximaal vijf teams in de Champions League hebben. Als de winnaar van de Champions League en de Europa League afkomstig zijn uit dezelfde top-vierassociatie, maar deze winnaars eindigen buiten de top vier van hun nationale competitie, moet het als vierde geëindigde team van de nationale competitie in de Europa League spelen.
| Positie | Champions League | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| HT | voorronden | |||||||||
| PO | 3e | 2e | 1e | VR | ||||||
| KR | CR | KR | CR | KR | CR | KR | KR | |||
| Aantal teams | 32 | 8 | 4 | 12 | 8 | 20 | 6 | 34 | 4 | |
| *) | Titelhouder | 1 | ||||||||
| *) | Titelhouder EL | 1 | ||||||||
| 1-4 | K N2 N3 N4 | |||||||||
| 5-6 | K N2 | N3 | ||||||||
| 7-9 | K | N2 | ||||||||
| 10 | K | N2 | ||||||||
| 11-12 | K | N2 | ||||||||
| 13-14 | K | N2 | ||||||||
| 15 | K | N2 | ||||||||
| 16-17 | K | |||||||||
| 18-51 ** | K | |||||||||
| 52-55 | K | |||||||||
KR - Kampioensroute
CR - Competitieroute
** Dit is zonder Liechtenstein.
Toernooiopzet
De toernooiopzet is hetzelfde voor deze periode als in de vorige: De geplaatste teams worden ingedeeld in acht poules van vier clubs. De indeling van deze groepen wordt bepaald door een "geleide" loting, die met behulp van coëfficiënten zou moeten resulteren in groepen die ongeveer gelijk van sterkte zijn. Clubs uit hetzelfde land kunnen elkaar in deze fase niet treffen.
De nummers één en twee van iedere poule gaan door naar de tweede ronde, terwijl de nummer drie doorstroomt naar de zestiende finales van de Europa League. Voor de nummer vier van de groep is het Europees voetbal voor het betreffende seizoen voorbij. Indien meerdere clubs hetzelfde aantal punten halen, wordt gekeken naar het onderlinge resultaat.
De tweede ronde bestaat uit knock-outwedstrijden met een thuis- en uitwedstrijd. De acht groepswinnaars uit de eerste ronde spelen in de achtste finale tegen een nummer twee uit de groep en hebben als voordeel dat ze met een uitwedstrijd beginnen. Daarna is er een vrije loting voor de kwartfinale en de halve finale. De finale is één wedstrijd op een vooraf bepaalde locatie.
Champions League 2024 - heden
Deelname
Net als in voorgaande jaren mogen teams uit landen die aangesloten zijn bij de UEFA deelnemen. Echter, vanaf dit seizoen is het aantal deelnemers uitgebreid naar 36 in plaats van 32. Van de 4 extra plekken worden er 2 toegekend aan de landen die in het voorgaande seizoen Europees het best gepresteerd hebben. 1 Ticket gaat naar de nummer 3 van het land dat vijfde staat op de UEFA-ranglijst. Het laatste ticket wordt via de voorrondes verkregen.
| Positie | HT | 3 voorrondes + play-offronde |
|---|---|---|
| Titelhouder | 1 | |
| Titelhouder EL | 1 | |
| Best presterende landen voorgaand seizoen | 2 | |
| 1-4 | K N2 N3 N4 | |
| 5 | K N2 N3 | N4 |
| 6 | K N2 | N3 |
| 7-10 | K | N2 |
| 11-15 | K N2 | |
| 16-55* | K |
HT - hoofdtoernooi
* exclusief Liechtenstein, dat enkel een bekertoernooi heeft
Toernooiopzet
De belangrijkste verandering is de introductie van het Zwitserse model. In plaats van de traditionele groepsfase, waarin clubs in groepen van vier teams speelden, worden de 36 teams in één grote poule geplaatst. Elk team speelt acht wedstrijden tegen acht verschillende tegenstanders (vier thuis en vier uit), waarbij de tegenstanders worden geselecteerd op basis van de UEFA-clubranglijst: Bij de loting zijn de clubs in vier verschillende potten verdeelt. Iedere club speelt tegen 2 van de 8 beste teams, 2 van het 9 t/m 16ᵉ beste team, en nog 2 teams uit zowel de derde als vierde pot.
Na deze league-fase gaan de beste acht teams direct door naar de knock-outfase. De teams die op plek 9 tot en met 24 eindigen, strijden in een play-offronde voor de resterende acht plaatsen in de achtste finales.
De knock-outfase blijft zoals voorheen, met thuis- en uitwedstrijden in de achtste finales, kwartfinales en halve finales, waarna de finale op neutraal terrein plaatsvindt.
Actuele toernooiopzet (sinds 2024)
Een club kan zich voor het hoofdtoernooi plaatsen door het voorgaande seizoen een hoge eindpositie in de nationale competitie te halen. Hoe hoger het land op de UEFA-coëfficiëntenranglijst staat, hoe meer clubs het mag afvaardigen. Dit kan oplopen tot 7 clubs, hoewel 5 clubs gewoonlijk het hoogste aantal is.[1] Sinds de zomer van 2024 zijn 29 clubs zijn rechtstreeks geplaatst voor de league-fase, terwijl sinds 1992 de overige plaatsen bepaald worden door clubs die de play-offronde winnen. Deze voorronden zijn altijd via een knock-outfase geweest, maar de precieze invulling verandert meermaals.
Voorronden
In drie voorronden, volgens het knock-outsysteem met een thuis- en een uitwedstrijd, worden de teams bepaald die zich in de eerste ronde bij de rechtstreeks geplaatste clubs mogen voegen. In de eerste voorronden spelen clubs van de zwakkere landen tegen elkaar. In de tweede en derde voorronden stromen clubs van sterkere landen in.[2]
De verliezers van de derde voorronde uit het kampioenenpad schuiven door naar de Play-off ronde van de UEFA Europa League, de winnaars gaan door naar de Play-offronde van de CL. De verliezers van deze ronde plaatsen zich voor de competitiefase van de Europa League. De verliezers van de derde voorronde uit het niet-kampioenenpad schuiven door naar de groepsfase van de UEFA Europa League
Eerste ronde, Leage Phase (NL: competitiefase)
De 36 geplaatste teams worden in één grote poule geplaatst. In plaats van een volledige competitie worden enkel de eerste acht speelrondes gespeeld. Om te bepalen wie elkaar treft, worden de clubs in vier potten van acht teams verdeeld op basis van de UEFA-clubranglijst. In pot 1 zitten de 8 teams die van de 36 gekwalificeerde clubs de afgelopen 5 jaar de meeste coëfficiëntpunten verzameld hebben.
Iedere club speelt tegen 2 van de 8 beste teams, 2 van pot 2 (9 t/m 16ᵉ beste team), 2 teams uit pot 3 (17ᵉ t/m 24ᵉ beste team) en tegen 2 van de acht clubs met de minste coëfficiëntpunten.
Tweede ronde, knock-outfase
De tweede ronde bestaat uit knock-outwedstrijden met een thuis- en uitwedstrijd. De acht beste teams uit de eerste ronde zijn geplaatst voor de achtste finale en hebben als voordeel dat ze met hun thuiswedstrijd eindigen. De nummers 9 t/m 24 moeten een tussenronde spelen, waarbij de nummer 9 en 10 het opneemt tegen nummer 23 of 24, nummer 11 en 12 tegen nummer 21 of 22, enzoverder. Vanaf deze tussenronde kunnen clubs uit hetzelfde land elkaar treffen. De knock-outfase zit zo in elkaar dat het als eerste geëindigde team van de eerste ronde pas in de halve finale tegen de nummer 4 kan spelen, en de als eerste en tweede geëindigde teams kunnen elkaar pas in de finale treffen.
De finale is één wedstrijd op een vooraf bepaalde locatie en is de allerlaatste officiële wedstrijd van het Europese voetbalseizoen.
Finales
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
In 1991/92 en 1992/93 werden de halve finales in poulewedstrijden gespeeld. De genoemde clubs eindigden tweede in de poule na de latere winnaar*, respectievelijk na de latere runner-up**[3]
Records en statistieken
Winnaars, runners-up en halvefinalisten
(*) Deze clubs wonnen de drie UEFA-hoofdcompetities (combinatie UEFA Champions League, UEFA Cup Winners' Cup, UEFA Europa League of combinatie UEFA Champions League, UEFA Europa League, UEFA Conference League)
Winnaars per land
| Land | Aantal bekers | Aantal winnende club(s) | Aantal verliezende finalisten | Aantal verliezende clubs | Totaal in de finale |
|---|---|---|---|---|---|
| Spanje | 20 | 2 | 11 | 4 | 31 |
 Engeland | 15 | 6 | 11 | 7 | 26 |
 Italië | 12 | 3 | 18 | 6 | 30 |
 (West-)Duitsland | 8 | 3 | 11 | 6 | 19 |
 Nederland | 6 | 3 | 2 | 1 | 8 |
| Portugal | 4 | 2 | 5 | 2 | 9 |
| Frankrijk | 3 | 2 | 6 | 4 | 9 |
 Schotland | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 |
 Roemenië | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 |
.svg){kind=small} Joegoslavië | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 |
 Griekenland |
0 | 0 | 1 | 1 | 1 |
.svg){kind=small} België |
0 | 0 | 1 | 1 | 1 |
 Zweden |
0 | 0 | 1 | 1 | 1 |
Belgische en Nederlandse winnaars
Hieronder een lijst met alle Belgen en Nederlanders die ooit de Europacup I/UEFA Champions League wonnen. Tot en met 1992 alleen zij die in de finale meegespeeld hebben, vanaf 1993 ook zij die bij de selectie hoorden.[4]
Spelers
Nederlanders
- Rinus Israël (1970)
- Theo van Duivenbode (1970)
- Wim Jansen (1970)
- Willem van Hanegem (1970)
- Henk Wery (1970)
- Coen Moulijn (1970)
- Guus Haak (1970)
- Eddy Pieters Graafland (1970)
- Piet Romeijn (1970)
- Theo Laseroms (1970)
- Nico Rijnders (1971)
- Dick van Dijk (1971)
- Heinz Stuy (1971, 1972, 1973)
- Johan Neeskens (1971, 1972, 1973)
- Barry Hulshoff (1971, 1972, 1973)
- Wim Suurbier (1971, 1972, 1973)
- Johan Cruijff (1971, 1972, 1973)
- Arnold Mühren (1971, 1972, 1973)
- Gerrie Mühren (1971, 1972, 1973)
- Arie Haan (1971, 1972, 1973)
- Piet Keizer (1971, 1972, 1973)
- Sjaak Swart (1971, 1972)
- Ruud Krol (1972, 1973)
- Johnny Rep (1973)
- Ronald Koeman (1988, 1992)
- Hans van Breukelen (1988)
- Berry van Aerle (1988)
- Gerald Vanenburg (1988)
- Edward Linskens (1988)
- Wim Kieft (1988)
- Hans Gillhaus (1988)
- Anton Janssen (1988)
- Frank Rijkaard (1989, 1990, 1995)
- Marco van Basten (1989, 1990)
- Ruud Gullit (1989, 1990)
- Clarence Seedorf (1995, 1998, 2003, 2007)
- Edwin van der Sar (1995, 2008)
- Michael Reiziger (1995)
- Frank de Boer (1995)
- Winston Bogarde (1995)*
- Danny Blind (1995)
- Ronald de Boer (1995)
- Patrick Kluivert (1995)
- Edgar Davids (1995)
- Marc Overmars (1995)
- Michel Kreek (1995)*
- Peter van Vossen (1995)*
- Tarik Oulida (1995)*
- Jaap Stam (1999)
- Jordi Cruijff (1999)*
- Raimond van der Gouw (1999)**
- Mark van Bommel (2006)
- Giovanni van Bronckhorst (2006)
- Wesley Sneijder (2010)
- Ibrahim Afellay (2011)
- Arjen Robben (2013)
- Virgil van Dijk (2019)
- Georginio Wijnaldum (2019)
- Joshua Zirkzee (2020)
- Nathan Aké (2023)
* Niet in de finale, wel in een eerdere wedstrijd.
** Reservekeeper, geen seconde gespeeld.
*** Geen seconde gespeeld, wel lid van de selectie.
Belgen
- Eric Gerets (1988)
- Daniel Van Buyten (2013)
- Thomas Vermaelen (2015)***
- Divock Origi (2019)
- Simon Mignolet (2019)**
- Thibaut Courtois (2022, 2024)
- Eden Hazard (2022)***
- Kevin De Bruyne (2023)
Trainers
Nederlanders
- Rinus Michels (1971)
- Guus Hiddink (1988)
- Johan Cruijff (1992)
- Louis van Gaal (1995)
- Frank Rijkaard (2006)
Belgen
- Raymond Goethals (1993)
Spelers met de meeste overwinningen
Hieronder een lijst met de spelers die het vaakst het toernooi wonnen.
| Rank | Speler | Nationaliteit | Overwinningen | Club(s) | Jaren |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Francisco Gento | .svg){kind=small} Spanje | 6 | Real Madrid | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1966 |
| Daniel Carvajal | Spanje | 6 | Real Madrid | 2014, 2016, 2017, 2018, 2022, 2024 | |
| Toni Kroos | Duitsland | 6 | Bayern München, Real Madrid | 2013, 2016, 2017, 2018, 2022, 2024 | |
| Luka Modrić |  Kroatië | 6 | Real Madrid | 2014, 2016, 2017, 2018, 2022, 2024 | |
| Nacho Fernandez | Spanje | 6 | Real Madrid | 2014, 2016, 2017, 2018, 2022, 2024 | |
| 2 | Alfredo Di Stéfano | Spanje | 5 | Real Madrid | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 |
| José María Zárraga | Spanje | 5 | Real Madrid | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 | |
| Héctor Rial | Spanje | 5 | Real Madrid | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 | |
| Marcos Alonso Imaz | Spanje | 5 | Real Madrid | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 | |
| Rafael Lesmes | Spanje | 5 | Real Madrid | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 | |
| Juan Alonso | Spanje | 5 | Real Madrid | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 | |
| Juan Santisteban | Spanje | 5 | Real Madrid | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 | |
| Paolo Maldini | Italië | 5 | AC Milan | 1989, 1990, 1994, 2003, 2007 | |
| Alessandro Costacurta | Italië | 5 | AC Milan | 1989, 1990, 1994, 2003, 2007 | |
| Cristiano Ronaldo | Portugal | 5 | Manchester United, Real Madrid | 2008, 2014, 2016, 2017, 2018 | |
| Karim Benzema | Frankrijk | 5 | Real Madrid | 2014, 2016, 2017, 2018, 2022 | |
| Marcelo |  Brazilië | 5 | Real Madrid | 2014, 2016, 2017, 2018, 2022 | |
| Isco | Spanje | 5 | Real Madrid | 2014, 2016, 2017, 2018, 2022 | |
| Casemiro | Brazilië | 5 | Real Madrid | 2014, 2016, 2017, 2018, 2022 | |
| Gareth Bale |  Wales | 5 | Real Madrid | 2014, 2016, 2017, 2018, 2022 | |
| Lucas Vázquez | Spanje | 5 | Real Madrid | 2016, 2017, 2018, 2022, 2024 | |
Winnaars als speler en als trainer
Hieronder een overzicht met de personen die het toernooi eerst wonnen als speler en later ook als trainer.
| Speler | Nationaliteit | Aantal | Overwinning als speler | Overwinning als trainer | |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Carlo Ancelotti | Italië | 7 | 1989, 1990 (AC Milan) | 2003, 2007 (AC Milan), 2014, 2022, 2024 (Real Madrid) |
| 2 | Miguel Muñoz | Spanje | 5 | 1956, 1957, 1958 (Real Madrid) | 1960, 1966 (Real Madrid) |
| 3 | Johan Cruijff | Nederland | 4 | 1971, 1972, 1973 (Ajax) | 1992 (FC Barcelona) |
| Frank Rijkaard | Nederland | 4 | 1989, 1990 (AC Milan), 1995 (Ajax) | 2006 (FC Barcelona) | |
| Pep Guardiola | Spanje | 4 | 1992 (FC Barcelona) | 2009, 2011 (FC Barcelona), 2023 (Manchester City) | |
| Zinédine Zidane | Frankrijk | 4 | 2002 (Real Madrid) | 2016, 2017, 2018 (Real Madrid) | |
| 7 | Giovanni Trapattoni | Italië | 3 | 1963, 1969 (AC Milan) | 1985 (Juventus) |
Meeste wedstrijden
| Speler | Nationaliteit | Wedstrijden | Club (aantal wedstrijden) | |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Cristiano Ronaldo | Portugal | 183 | Manchester United (59), Real Madrid (101), Juventus (23) |
| 2 | Iker Casillas | Spanje | 177 | Real Madrid (150), FC Porto (27) |
| 3 | Lionel Messi |  Argentinië | 163 | FC Barcelona (149), Paris Saint-Germain (14) |
| Thomas Müller | Duitsland | Bayern München | ||
| 5 | Manuel Neuer | Duitsland | 157 | Schalke 04 (22), Bayern München (121) |
| 6 | Karim Benzema | Frankrijk | 152 | Olympique Lyonnais (19), Real Madrid (133) |
| 7 | Toni Kroos | Duitsland | 151 | Bayern München (41), Real Madrid (110) |
| Xavi Hernández | Spanje | FC Barcelona | ||
| 9 | Raúl | Spanje |
142 | Real Madrid (130), Schalke 04 (12) |
| Sergio Ramos | Spanje | Real Madrid (129), Paris Saint-Germain (8), Sevilla (5) | ||
| Luka Modrić | Kroatië |
Real Madrid (134), Tottenham Hotspur (8) | ||
Vetgedrukt = Nog actief in Europa
Bijgewerkt tot en met 28 januari 2026.[5][6]
Topscorers aller tijden
| Rank | Speler | Nationaliteit | Goals | Club (aantal doelpunten) |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Cristiano Ronaldo | Portugal | 140 | Manchester United (21), Real Madrid (105), Juventus (14) |
| 2 | Lionel Messi | Argentinië | 129 | FC Barcelona (120), Paris Saint-Germain (9) |
| 3 | Robert Lewandowski |  Polen | 107 | Borussia Dortmund (17), FC Bayern München (69), FC Barcelona (21) |
| 4 | Karim Benzema | Frankrijk | 90 | Olympique Lyonnais (12), Real Madrid (78) |
| 5 | Raúl | Spanje | 71 | Real Madrid (66), Schalke 04 (5) |
| 6 | Kylian Mbappé | Frankrijk |
68 | AS Monaco (6), Paris Saint-Germain (42), Real Madrid (4) |
| 7 | Thomas Müller | Duitsland | 57 | Bayern München |
| 8 | Erling Haaland |  Noorwegen |
56 | Red Bull Salzburg (8), Borussia Dortmund (15), Manchester City (26) |
| Ruud van Nistelrooij | Nederland | 56 | PSV (8), Manchester United (35), Real Madrid (13) | |
| 10 | Thierry Henry | Frankrijk |
52 | AS Monaco (7), Arsenal (35), FC Barcelona (8) |
Vetgedrukt = Dit seizoen nog actief
Bijgewerkt tot en met 28 januari 2026.
Meeste goals in een enkel seizoen
| Rank | Speler | Nationaliteit | Doelpunten | Club | Seizoen |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Cristiano Ronaldo | Portugal | 17 | Real Madrid | UEFA Champions League 2013/14 |
| 2 | Cristiano Ronaldo | Portugal | 16 | Real Madrid | UEFA Champions League 2015/16 |
| 3 | Cristiano Ronaldo | Portugal | 15 | Real Madrid | UEFA Champions League 2017/18 |
| Robert Lewandowski | Polen | Bayern München | UEFA Champions League 2019/20 | ||
| Karim Benzema | Frankrijk | Real Madrid | UEFA Champions League 2021/22 |
Bijgewerkt tot en met 23 oktober 2024.[5]
Vetgedrukt = Dit seizoen nog actief
Snelste doelpunten
| Rank | Speler | Nationaliteit | Sec | Datum | Wedstrijd | Stadion, stad |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Roy Makaay | Nederland | 10,12 | 7 maart 2007 | Bayern München - Real Madrid (2-1) | Allianz Arena, München |
| 2 | Jonas | Brazilië | 10,96 | 1 november 2011 | Valencia (3-1) - Bayer Leverkusen | Estadio Mestalla, Valencia |
| 3 | Gilberto Silva | Brazilië | 20,07 | 25 september 2002 | PSV - Arsenal (0-4) | Philips Stadion, Eindhoven |
| 4 | Alessandro Del Piero | Italië | 20,12 | 1 oktober 1997 | Manchester United - Juventus (3-2) | Old Trafford, Manchester |
| 5 | Clarence Seedorf | Nederland | 21,06 | 28 september 2005 | Schalke 04 - AC Milan (2-2) | Arena AufSchalke, Gelsenkirchen |
Bijgewerkt tot en met 23 oktober 2024.[5]
Deelnemende clubs 1992-heden
In de onderstaande statistieken zijn de deelnames van alle clubs samengevoegd.
Trivia
De originele beker die Feyenoord als eerste Nederlandse club in 1970 won, staat in het Ajax-museum. De reden is, dat de wisseltrofee behouden mocht worden als een club drie jaar achterelkaar de Europacup won en Ajax dat dus deed in 1971, 1972 en 1973.
Externe links
- ↑ Anno 2026 is het nog nooit voorgekomen dat zowel de Europa League- als Champions League-kampioen zich niet kunnen plaatsen via de nationale competitie én uit hetzelfde land komen.
- ↑ (en) Kassies, Bert, UEFA European Cup Football. kassiesa.net. Geraadpleegd op 19 augustus 2026.
- ↑ UEFA Champions League Statistics Handbook 2013/14 (UEFA)
- ↑ European Champions Cup/UEFA Champions League Winning Squads. www.rsssf.org. Geraadpleegd op 19 augustus 2026.
- 1 2 3 (en) UEFA Champions League Statistics Handbook 2019/20. UEFA. Gearchiveerd op 20 september 2019. Geraadpleegd op 28 november 2019.
- ↑ (en) Champions League wedstrijden. Worldfootball. Gearchiveerd op 8 december 2019. Geraadpleegd op 28 november 2019.
· 
· 
· · 
