boy

Bahasa Inggeris

Kata nama

boy (terbilang dan tidak terbilang, jamak boy)

1. Seorang kanak-kanak lelaki.

Etimologi

Daripada Inggeris Pertengahan boy, boye, daripada Inggeris Kuno *bōia, daripada Jermanik Barat Purba *bōjō, daripada Jermanik Purba *bōjô (“adik lelaki, saudara lelaki”), daripada bahasa Jermanik Purba *bō- (“abang”), daripada bahasa Indo-Eropah Purba *bʰā-, *bʰāt- (“bapa, abang”).

Sebutan

• (Received Pronunciation, General American) enPR: boi, AFA^(kekunci): /bɔɪ/

• Audio (GA):

  (file)

• (Inggeris Selatan Amerika) AFA^(kekunci): /bɔːə/
• Rima: -ɔɪ