deductum

Discretiva

deductum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
dēductum	—	—	—	supinum­	accusativo	dēdūcō (dēdūcere)

Forma	Modus flexurae	originis
dēductum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii dēductus
dēductum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii dēductus
dēductum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii dēductus
dēductum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii dēductus
dēductum	casus accusativus singularis	substantivi dēductus

Appellatio pronuntiatusque

API: /deːˈduktum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dē·duc·tum — morphologica: de-duct-um