Xinnungus
.jpg)
Xinnungus[1] (Mandarinice 神農, simpliciter 神农, pinyin Shénnóng, Wade-Giles Shen-nung vel Shen Nung),[2] varie 'deum-agricolam' et 'deum agriculturae' et 'deum rusticum' significans, in religione Sinica est deitas vel heros culturae et opinabilis Sinarum praehistoricarum rector.
Xinnungus, nomen proprium, etiam eius populum attingere potest, qui Xinnungi-si (Mandarinice 神農, pinyin Shénnóngshì 'gens Xingunniana') appellatur.
Homines hodierni Xinnungum venerantur patrem medicinae Sinicae, qui praeterea artem stylostixis introduxisse putatur. Ergo Yàowáng (藥王 'rex medicinae') aliquando appellatur.[3]
Nexus interni
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ Martini Martinii, Sinicae historiae decas prima: res a gentis origine ad Christum natum in extrema Asia, sive magno Sinarum imperio gestas complexa, p. 24.
- ↑ Etiam 炎帝 Yándì 'imperator Yan', Wugushen (五穀神 'deus quinque granorum' et 'deus quinque frumentorum'), et Wuguxiandi (五穀先帝 'prima granorum quinque deitas') appellatus.
- ↑ Yang, An, et Turner 2005: 195.
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Bagley, Robert. 1999. "Shang Archaeology." In The Cambridge History of Ancient China, ed. Michael Loewe et Edward Shaughnessy. Cantabrigiae: Cambridge University Press.
- Christie, Anthony. 1968, 1975. Chinese Mythology. Felthamiae Londinii: Hamlyn Publishing. ISBN 0600006379.
- Forbes, Andrew, et David Henley. 2011. China's Ancient Tea Horse. Cognoscenti.
- Liu, L., et H. Xiu. 2007. "Rethinking Erlitou: legend, history and Chinese archaeology." Antiquity 81 (314): 886–901.
- Unschuld, Paul U. 1986. Medicine in China: A history of Pharmaceutics. Berkeleiae: University of California Press. ISBN 9780520050259.
- Wu, K. C. 1981. The Chinese Heritage. Novi Eboraci: Crown. ISBN 051754475.
- Yang, Lihui, Deming An, et Jessica Anderson Turner. 2005. Handbook of Chinese mythology. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 9780195332636.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere] |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Xinnungum spectant. |
