Dornum

Dornum^[1] (Theodisce et Sagterlandice Dornum; Saxonice Dornm) est commune circuli Auriaci ad Mare Germanicum et in Frisia Orientali Saxonia Inferiore situm. Ad Dornum etiam vici Astragroda^[2] (Theodisce Dornumergrode), Dornumersiel^[1] (Theodisce Dornumersiel), Nesse^[3] (Theodisce Nesse), Westdorfium^[4] (Theodisce Westdorf) cum Ostdorfio^[4] (Theodisce Ostdorf), Westerbur^[3] (Theodisce Westerbur) cum Middelsburi^[5] (Theodisce Middelsbur), Westeraccum^[6] (Theodisce Westeraccum), Roggenstede^[1] (Theodisce Roggenstede), Nessmersiel^[5] (Theodisce Neßmersiel) et Swidersum^[5] (Theodisce Schwittersum) pertinent.

Historia

Dorni ecclesia anno 1270 aedificata est. Postea pars Frisiae Orientalis ducatus fuit, tum annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit. Deinde ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Dornum Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Dornum pars novi Circuli Nordensis factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis in hanc regionem venerunt: Numerus incolarum a 833 ad 1.253 crevit. Anno 1972 vici Roggenstede^[1] , Swidersum^[5] et Westeraccum^[6] cum Dorno consociati sunt. Anno 1977 Dornum pars circuli Auriaci factum, postquam Nordensis circulus dissolutus est. Anno 2001 et vici Nesse^[3] et Dornumersiel^[1] novae partes Dorni facti sunt.

Notae

1 2 3 4 5 Egger, C. (1977). Lexicon Nominum Locorum (Officium Libri Catholici). Libreria Editrice Vaticana.
↑ Remmers, A. (2019). Mittelalterliche Flurnamen in Ostfriesland (Ostfriesische Landschaft). Bibliothek der Ostfriesischen Landschaft.
1 2 3 Niemeyer, M. (Ed.) (2012). Deutsches Ortsnamenbuch. De Gruyte
1 2 Germanica toponyma cum suffixo -dorf plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-dorfium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ensdorfium, Burgdorfium, Altdorfium, Oberndorfium, Rebdorfium, Schenckendorfium, Wilhelmersdorfium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 3 4 Friedländer, E. (Ed.) (1878). Ostfriesisches Urkundenbuch (Band 1: 787-1470). W. Haynel.
1 2 Hennes, J. H. (Ed.) (1861). Codex Diplomaticus Ordinis Sanctae Mariae Theutonicorum: Urkundenbuch des Deutschen Ordens. DuMont-Schauberg.

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Dornum spectant.

www.gemeinde-dornum.de

[Egger_1977-1] 1 2 3 4 5 Egger, C. (1977). Lexicon Nominum Locorum (Officium Libri Catholici). Libreria Editrice Vaticana.

[Rem-2] Remmers, A. (2019). Mittelalterliche Flurnamen in Ostfriesland (Ostfriesische Landschaft). Bibliothek der Ostfriesischen Landschaft.

[Nie-3] 1 2 3 Niemeyer, M. (Ed.) (2012). Deutsches Ortsnamenbuch. De Gruyte

[-dorf-4] 1 2 Germanica toponyma cum suffixo -dorf plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-dorfium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ensdorfium, Burgdorfium, Altdorfium, Oberndorfium, Rebdorfium, Schenckendorfium, Wilhelmersdorfium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Frie_1878-5] 1 2 3 4 Friedländer, E. (Ed.) (1878). Ostfriesisches Urkundenbuch (Band 1: 787-1470). W. Haynel.

[Hen-6] 1 2 Hennes, J. H. (Ed.) (1861). Codex Diplomaticus Ordinis Sanctae Mariae Theutonicorum: Urkundenbuch des Deutschen Ordens. DuMont-Schauberg.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]