canî

 Herwiha binêre: Canı, cani, û cãni

Kurmancî

Rengdêr

canî

1. giyanî, ruhî, rewanî, derûnî
2. psîkolojîk, psîkî^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Farisî
جانdeyn.

Kurmancî
can

Kurmancî
-î

Kurmancî
canî

Ji can + -î.

Werger

Tercimeyên bi zimanên din

• Almanî: Fohlen (de) m, ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} Füllen (de)
• Farisî: جانی (fa), کره اسب, کره اسب
• Îngilîzî: colt (en), filly (en), foal (en), mare (en)
• Tirkî: tay (tr), ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} canım, ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} cicim (tr), ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} nonoş (tr)

Navdêr

canî cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. Guhartoyeke canîk (“Zaroka hespê ya ku nû ji dayik bûye an jî hîn ciwan e.”).

Mane

canî (cureyê rêzimanî?)

1. Guhartoyeke ciwanî (“ne kirêtî”).

Anagram

• Nacî