Aller au contenu

cridar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire.

cridar \Prononciation ?\

  1. Crier.
  2. Chanter.
  3. Appeler
  4. Proclamer.

Apparentés étymologiques

[modifier le wikicode]

Références

[modifier le wikicode]
Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire.

cridar [kɾiˈða], [kɾiˈðaɾ]

  1. Appeler.
  2. Crier.
  3. Gronder, réprimander.
  4. Publier, proclamer.

Prononciation

[modifier le wikicode]
Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire.

cridar \kɾi.ˈðaː\ intransitif (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison)

  1. Appeler.
  2. Crier.
    • Pòdes cridar, vièlh mauràs ! Pòdes cridar que t’anam sagnar coma un vèrre que siás ! — (Robèrt Martí, Lo Balestrièr de Miramont, 2006 (languedocien)  [1])
      Tu peux crier, vieux porc ! Tu peux crier que nous allons te saigner comme un verrat que tu es !

cridar \kɾi.ˈðaː\ transitif (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison)

  1. Appeler.
    • Agèt pas léser d’acabar la frasa. Venián de cridar la Margarida.
      -Me cridan, Marcelon. I vau..
      — (Sèrgi Gairal, Delà la mar, 2004 (languedocien)  [1])
      Il n’eut pas le temps de terminer la phrase. On venait d’appeler Marguerite.
      -On m'appelle, Marcel. J’y vais.
  2. Crier.
  3. Gronder, réprimander.
    • Se faguèt cridar.
      Il se fit gronder.
  4. Publier, proclamer.
    • Cridar un mariatge.
      Publier les bans d’un mariage.
    • Ardoïn, diguèt la maire, tu siás l’ainat, te cal cridar lo De profundis. — (Jean Boudou, Contes dels Balssàs, 1953 (languedocien)  [1])
      Ardoïn, dit la mère, tu es l’ainé, il te faut réciter le De profundis.

Prononciation

[modifier le wikicode]

Références

[modifier le wikicode]