Zianamida
| Zianamida | |
|---|---|
| Formula kimikoa | CH2N2 |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | karbono, Nitrogeno eta hidrogeno |
| Base konjokatua | cyanamide(2-) (en) |
| Mota | Nitrilo |
| Ezaugarriak | |
| Dentsitatea | 1,28 g/cm³ (20 ℃) |
| Azidotasuna (pKa) | 10,3 |
| Disolbagarritasuna | 78 g/100 g (ur, 15 ℃) |
| Momentu dipolarra | 4,27 D |
| Fusio-puntua | 45 ℃ 45 ℃ 44 ℃ |
| Deskonposizio-puntua | 260 ℃ |
| Fusio-entalpia | 4,27 D |
| Masa molekularra | 42,022 Da |
| Arriskuak | |
| NFPA 704 | |
| Denboran ponderatutako esposizio muga | 2 mg/m³ (10 h, baliorik ez) |
| Flash-puntua | 141 ℃ |
| Eragin dezake | cyanamide exposure (en) |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | XZMCDFZZKTWFGF-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 420-04-2 |
| ChemSpider | 9480 |
| PubChem | 9864 |
| Reaxys | 1732569 |
| Gmelin | 16698 |
| ChEBI | 784 |
| ChEMBL | CHEMBL56279 |
| NBE zenbakia | 2811 |
| RTECS zenbakia | GS5950000 |
| ZVG | 16160 |
| DSSTox zenbakia | GS5950000 |
| EC zenbakia | 206-992-3 |
| ECHA | 100.006.358 |
| MeSH | D003484 |
| Human Metabolome Database | HMDB0250603 |
| UNII | 21CP7826LC |
| KEGG | D00123 eta C01566 |
| PDB Ligand | CNN |
Zianamida konposatu organikoa da NH2CN formula duena nitriloen klaseko . Solido kristalino koorgea da. Uretan, etanoletan, dietil eterretan eta disolbatzaile organiko polarretan disolbagarria da. Narritagarria eta toxikoa da[1][2].
Tautomeria
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Molekula beraren barruan gune nukleozale zein elektroizale bana edukita, zianamidak hainbat erreakzio ditu bere buruarekin. Zianamida bi tautomero bezala existitzen da, bata N≡C–NH2 eta bestea HN=C=NH (karboodiimida). N≡C–NH2 forma da nagusi, baina erreakzio gutxi batzuetan (adib. sililazioa) diimidaren forma garrantzitsua dela dirudi.[3]
Sintesia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Zianamida kaltzio zianamidaren hidrolisiaren bidez sintetizatzen da, zein kaltzio karburotik prestatzen den Frank-Caroren prozesuari jarraituz[4].
- CaCN2 + H2O + CO2 → CaCO3 + H2NCN
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Zianamidak erabilera zabala du nekazaritzan. Batetik, udaberrian aplikatzen da kimuen irekiera uniformea, hosto-emate goiztiarra eta loratzea estimulatzeko. Zianamidak modu eraginkorrean konpentsa dezake aurreko udazkenean metatuta ez diren hotz-unitateak, bestela galduko litzatekeen uzta salbatuz. Bereziki eraginkorra da landare zurkaretan, hala nola ahabietan, mahatsondoetan, sagarrondoetan, muxikondoetan eta kiwiondoetan[3].
Zianamidaren % 50eko ur-disoluzioa desinfektatzaie gisa ere erabiltzen da bereziki txerri-hazkuntzan, Salmonella eta Shigella generoko bakterioak eta euliak modu eraginkorrean hiltzen dituelako[5].
Halaber, sintesi organikoan ere erabilpen zabala du intsektizidak, botikak, herbizidak eta fungizidak sintetizatzeko besteak beste[3].
Toxkotasuna
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Zianamida nitrilo organiko guztiak bezala zianuroa sortuaz deskonposatzen da eta ezaguna da zianuroak arnasketa-prozesuak eragozten dituela[6].
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Zianamida. Zientzia eta teknologiaren hiztegi entziklopedikoa. Elhuyar fundazioa.
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «Cyanamide» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2026-04-02).
- 1 2 3 Gunther, T & Mertschenk, B. (2008). Cyanamides, Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. 7th ed. John Wiley & Sons.
- ↑ O'Neil, M.J. (ed.). (2006). The Merck Index - An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals. Merck and Co., Inc., 448 or..
- ↑ (Alemanez) «Alzogur®» Alzchem Group (kontsulta data: 2026-04-02).
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «Hazardous Substances Data Bank (HSDB) : 1550» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2026-04-02).