tonto
Apariencia
| tonto | |
| pronunciación (AFI) | [ˈt̪õn̪t̪o] |
| silabación | ton-to |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | on.to |
Etimología 1
[editar]Voz expresiva, de origen incierto.[1]
Adjetivo
[editar]tonto ¦ plural: tontos ¦ femenino: tonta ¦ femenino plural: tontas ¦ superlativo: tontísimo
- 1
- Falto de inteligencia o entendimiento.
- Uso: despectivo, se emplea también como sustantivo.
- 2
- Dicho de una cosa, propia de alguien tonto1.
- Uso: despectivo.
- 3
- Carente de sensatez o razón, u opuesto a lo que se considera lógico o razonable.
- Uso: despectivo.
- Sinónimos: absurdo, desatinado, insensato.
- Antónimos: acertado, sensato.
- 4
- Carente de tacto o gracia mundana.
- 5
- Que, sin serlo, hace el papel de tonto1 en circos, obras teatrales, comedias, y otros contextos.
- Uso: se emplea también como sustantivo.
Locuciones
[editar]Locuciones con «tonto» [▲▼]
- tonto del bote
- tonto del circo: payaso
- tonto del culo
- tonto de remate
- a lo tonto: de manera disimulada o solapada; tratando de no ser notado.
- a tontas y a locas: desbaratadamente, sin orden ni concierto.
- ave tonta
- caja tonta: el televisor
- como tonto en vísperas
- hacer el tonto
- hacerse el tonto
- hora tonta
- no tener ni un pelo de tonto: ser muy sutil y sagaz.
- pájaro tonto
- ponerse tonto: actuar o hablar de manera petulante, terca o autosuficiente.
- rosquilla tonta
- ser más tonto que Abundio o Pichote : ser muy tonto
- risa tonta: cuando no puedes dejar de reír sin ningún motivo
Refranes
[editar]Información adicional
[editar]- Derivados: tonto, tontería, tontera, tontada, tontuna, tontorrón, tontito, tontaina, tontear, tonteo, atontar, atontado, atontamiento, atontecer, atontolinar, atontolinado, tontiloco, tontivano, tontolculo, tontolaba, tontolnabo, tontopollas, tontucio.
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Afrikáans: [1] dom (af).
- Albanés: [1] marrë (sq).
- Alemán: [1] albern (de); dumm (de).
- Árabe: [1] مغفل (ar).
- Bretón: [1] sot (br).
- Búlgaro: [1] глупав (bg).
- Catalán: [1] ximple (ca); ruc (ca).
- Checo: [1] hloupý (cs).
- Coreano: [1] 바보 (ko) “babo”.
- Danés: [1] dum (da).
- Esloveno: [1] bedast (sl).
- Esperanto: [1] stulteta (eo).
- Feroés: [1] fávitskutur (fo).
- Finés: [1] hölmö (fi).
- Francés: [1] sot (fr).
- Frisón: [1] mâl (fy).
- Gaélico escocés: [1] gòrach (gd) (adjetivo); [1] amaideach (gd) (adjetivo); [1] amadan (gd) (sustantivo).
- Galés: [1] cuall (cy).
- Griego: [1] χαζός (el).
- Hawaiano: [1] marrë (haw).
- Hebreo: [1] טפש (he).
- Húngaro: [1] buta (hu).
- Ido: [1] stulta (io).
- Indonesio: [1] tolo (id).
- Inglés: [1-3] dumb (en); [1-3] silly (en); [4] stupid (en).
- Irlandés: [1-3] amaideach (ga) (adjetivo); [1-3] breallánta (ga) (adjetivo); [1,3] amadán (ga) (sustantivo); [1,3] breallán (ga) (sustantivo).
- Italiano: [1-3] stolto (it); [1-3] scemo (it); [4] stupido (it).
- Japonés: [1] あほ (ja) “aho”; 馬鹿 (ja) “ばか”.
- Latín: [1] stultus (la).
- Chino: [1] 愚蠢 (zh) “yúchǔn”; 笨蛋 (zh) “bèndàn”; 傻子 (zh) “shǎzi”.
- Manés: [1] bolvaneagh (gv).
- Neerlandés: [1] dom (nl).
- Noruego bokmål: [1] tåpelig (nb).
- Papiamento: [1] bubè (pap).
- Polaco: [1] głupi (pl).
- Portugués: [1] tolo (pt).
- Rumano: [1] aiurit (ro).
- Ruso: [1] дурацкий (ru).
- Serbocroata: [1] budalast (sh).
- Sueco: [1] dum (sv).
- Tailandés: [1] โง (th).
- Turco: [1] ahmak (tr).
- Turcomano: [1] akmak (tk).
- Ucraniano: [1] дурний (uk).
- Vietnamita: [1] ngu xuẩn (vi).