De Wikcionario, el diccionario libre
| armo |
| pronunciación (AFI) |
[ˈaɾmo]
|
| silabación |
ar-mo |
| acentuación |
llana |
| longitud silábica |
bisílaba |
| rima |
aɾ.mo |
Conjugación de armō, armāre, armāvī, armātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) |
| Infinitivo activo |
armāre, armāvisse |
| Infinitivo pasivo |
armārī |
| Participio activo |
armāns, armātūrus |
| Participio pasivo |
armandus, armātus |
| Gerundio |
armandī, armandō, armandum |
| Supino |
armātum, armātū |
| Formas personales |
| Modo indicativo |
|
ego |
tū |
is, ea, id |
nōs |
vōs |
eī, eae, ea |
| Presente |
ego armō |
tū armās |
is, ea, id armat |
nōs armāmus |
vōs armātis |
eī, eae, ea armant |
| Pretérito imperfecto |
ego armābam |
tū armābās |
is, ea, id armābat |
nōs armābāmus |
vōs armābātis |
eī, eae, ea armābant |
| Futuro |
ego armābō |
tū armābis |
is, ea, id armābit |
nōs armābimus |
vōs armābitis |
eī, eae, ea armābunt |
| Pretérito perfecto |
ego armāvī |
tū armāvistī |
is, ea, id armāvit |
nōs armāvimus |
vōs armāvistis |
eī, eae, ea armāvērunt, armāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ego armāveram |
tū armāverās |
is, ea, id armāverat |
nōs armāverāmus |
vōs armāverātis |
eī, eae, ea armāverant |
| Futuro perfecto |
ego armāverō |
tū armāveris |
is, ea, id armāverit |
nōs armāverimus |
vōs armāveritis |
eī, eae, ea armāverint |
| Presente pasivo |
ego armor |
tū armāris, armāre |
is, ea, id armātur |
nōs armāmur |
vōs armāminī |
eī, eae, ea armantur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ego armābar |
tū armābāris, armābāre |
is, ea, id armābātur |
nōs armābāmur |
vōs armābāminī |
eī, eae, ea armābantur |
| Futuro pasivo |
ego armābor |
tū armāberis, armābere |
is, ea, id armābitur |
nōs armābimur |
vōs armābiminī |
eī, eae, ea armābuntur |
| Modo subjuntivo |
|
ut ego |
ut tū |
ut is, ut ea, ut id |
ut nōs |
ut vōs |
ut eī, ut eae, ut ea |
| Presente |
ut ego armem |
ut tū armēs |
ut is, ut ea, ut id armet |
ut nōs armēmus |
ut vōs armētis |
ut eī, ut eae, ut ea arment |
| Pretérito imperfecto |
ut ego armārem |
ut tū armārēs |
ut is, ut ea, ut id armāret |
ut nōs armārēmus |
ut vōs armārētis |
ut eī, ut eae, ut ea armārent |
| Pretérito perfecto |
ut ego armāverim |
ut tū armāverīs |
ut is, ut ea, ut id armāverit |
ut nōs armāverīmus |
ut vōs armāverītis |
ut eī, ut eae, ut ea armāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ut ego armāvissem |
ut tū armāvissēs |
ut is, ut ea, ut id armāvisset |
ut nōs armāvissēmus |
ut vōs armāvissētis |
ut eī, ut eae, ut ea armāvissent |
| Presente pasivo |
ut ego armer |
ut tū armēris, armēre |
ut is, ut ea, ut id armētur |
ut nōs armēmur |
ut vōs armēminī |
ut eī, ut eae, ut ea armentur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ut ego armārer |
ut tū armārēris, armārēre |
ut is, ut ea, ut id armārētur |
ut nōs armārēmur |
ut vōs armārēminī |
ut eī, ut eae, ut ea armārentur |
| Modo imperativo |
|
― |
(tū) |
(is, ea, id) |
― |
(vōs) |
(eī, eae, ea) |
| Presente |
― ― |
(tū) armā |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) armāte |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro |
― ― |
(tū) armātō |
(is, ea, id) armātō |
― ― |
(vōs) armātōte |
(eī, eae, ea) armantō |
| Presente pasivo |
― ― |
(tū) armāre |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) armāminī |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo |
― ― |
(tū) armātor |
(is, ea, id) armātor |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) armantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
|
