diskouez

Brezhoneg

Gerdarzh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Verb

diskouez/ˈdiskwe(s)/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : diskouezet) (displegadur)

1. diskouez un dra da un den
   • Deus ganin, ma tiskouezin dit an traoù kaer a zo er c'hastell-mañ. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 12.)
   • Herve. — [...] ; met en han' Doue, arabad d'eoc'h diskouez netra d'ho tad, [...]. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 5.)
2. diskouez bezañ
   • ...holl o devoa klodadoù re vihan, hag e tiskouezent bezañ eürus — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 275.)
3. diskouez ober un dra

Stummoù all

• diskouezañ (ral)

Gerioù kevrennek

• en em ziskouez
• peurziskouez

Troidigezhioù

• galleg : montrer ^(fr)