klink
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | klink |
| Verlede Tyd | ek | het geklink |
| Teenwoordige deelwoord | klinkende | |
| Verlede deelwoord | geklonke geklinkte | |
-
(lêer)
- om 'n sekere klank te produseer
- om metaal aan metaal met 'n spiker vas te maak
- «Jou doppie is geklink»
- Dit is verby. Jy het jou kans gemis.