Ι.

Κι ας μένουν μόνο τα μεσημέρια·

έχει κι η ζωή την κατηφοριά της

με τα σκυλιά των δρόμων

σκιά

με τα δέντρα

χάρακες των ύπτιων διαβάσεων της σκέψης

και με το τέλος

οδοδείκτη ακέραιο στο ναυτιλλόμενο χάος.