Δημοτικές Εκλογές

Δημοτικές Εκλογές σήμερα και ο λαός από νωρίς το πρωί καταφθάνει στα εκλογικά κέντρα. Αν και το όλο θέμα δεν με αγγίζει και πολύ, αποφάσισα να σας διηγηθώ το κλίμα στην περιοχή μου...

Κατ’ αρχήν πρέπει να πω ότι έχω την τύχη – ατυχία να κατοικώ απέναντι από Δημοτικό Σχολείο. Το οποίο σημαίνει ότι από χθες το απόγευμα υπάρχει μεγάλη κινητικότητα στην γειτονιά μου. Μπάτσοι γέμισαν το κτήριο από χθες το μεσημέρι για να «διασφαλίσουν την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών». Αυτό συνεπάγεται ότι όλο το βράδυ οι deliverάδες της περιοχής παρέδιδαν πίτσες και σουβλάκια στα έγκλειστα μπατσόνια...

Κατά τις 3 τη νύχτα λοιπόν και ενώ εγώ και η Αρκούδα βλέπουμε μετά μανίας τον δεύτερο κύκλο του Lost σε DVD (τρελό κόλλημα αυτή η Αμερικανιά το οποίο όμως θα αναπτύξουμε σε άλλο post), ακούμε εκκωφαντικούς ήχους από φορτηγά έξω απ΄ το σπίτι μας. Τι έγινε ρε παιδιά νυχτιάτικα αναρωτιέμαι και βγαίνω στο μπαλκόνι. Και τι να δω; Σκουπιδιάρικα μάζευαν τα σκουπίδια!!!

Ε, αυτό δεν έχει ξαναγίνει στην περιοχή μου ποτέ... Στον Δήμο μου είναι τόσο ρέκλες οι βυσματούχοι σκουπιδιάρηδες που ακόμα και τις καθημερινές βγαίνουν μετά τις 8 το πρωί. Για τα Σαββατοκύριακα δεν το συζητάμε καν. Τα σκουπίδια μαζεύονται ντάνες μέχρι την Δευτέρα το πρωί που βγαίνουν για να τα μαζέψουν. Δεν άντεξα λοιπόν και τους έκραξα νυχτιάτικα. Τους τα φώναξα όλα από το μπαλκόνι για τον Δήμαρχό τους και τα φτηνά του κόλπα.

Σκέφτηκα όμως, όταν μπήκα μέσα ανακουφισμένος, ότι έχει και την καλή του πλευρά το θέμα. Αύριο το πρωί σκέφτηκα, θα βγω από το σπίτι μου για να πάω να ψηφίσω και να πιω τον καφέ μου σε μια καθαρή πόλη! Πόσο λάθος έκανα

Βγαίνοντας λοιπόν σήμερα το πρωί από το σπίτι αντικρίζω την πυλωτή του σπιτιού μου γεμάτη από κάθε λογής χαρτομάνι διαφημιστικό των υποψηφίων. Εκεί λοιπόν απασφάλισα! Όχι μόνο όλος ο δρόμος είναι γεμάτος από το σκουπιδαριό τους, αλλά είχαν το θράσος να πετάξουν τα σκουπίδια τους και μέσα στο σπίτι μου! Και καλά, τον δρόμο θα τον καθαρίσουν (πιστεύω) αύριο οι σκουπιδιάριδες – βολεμένα τσιράκια του Δημάρχου. Εμείς γιατί πρέπει να κάνουμε πάλι φασίνα;

Ήταν τελικά ότι καλύτερο μπορούσε να μου συμβεί λίγο πριν πάω να ψηφίσω... Γιατί όταν τους μαύριζα σκεφτόμουν την φασίνα που έπρεπε να ρίξουμε όταν θα επιστρέφαμε και το καταευχαριστήθηκα!

...

Το απόγευμά μου θα το περάσω βλέποντας DVD. Οι πολύωρες εκπομπές για τις εκλογές με κουράζουν πια... Άλλωστε δεν μ’ ενδιαφέρουν και ιδιαίτερα τα αποτελέσματα. Το ότι είναι γύφτοι μου το απέδειξαν πετώντας τα σκουπίδια τους μέσα στο σπίτι μου την ίδια μέρα που ζητούσαν και την ψήφο μου...

Στόκας, Πυξ Λαξ και νοσταλγία

Ξύπνησα χθες το πρωί με την γνωστή νοσταλγία για τα περασμένα. Το προηγούμενο βράδυ είχα πάει στην πρώτη προσωπική συναυλία του Μπάμπη Στόκα στον Λυκαβηττό. Το θέατρο δεν γέμισε, ο κόσμος πολύς, αλλά δεν γέμισε. Η συναυλία όμορφη, με πολλούς καλεσμένους από τα παλιά. Τα παιδιά από τους Πυξ Λαξ ήταν εκεί και παίξανε μαζί με τον Μπάμπη δυο τραγούδια. Μόνο ο Μάνος έλειπε. Ήταν εκεί και ο Λαυρέντης και άλλοι πολλοί. Όλοι αυτοί που πριν από κάποια χρόνια έλαμπαν μεγαλοπρεπώς στον ελληνικό μουσικό ουρανό, ήταν εκεί και έδιναν την ψυχή τους για μας.

Η συναυλία ξεκίνησε στις 22:00 και τελείωσε γύρω στις 02:00. Η μεγαλύτερη χρονικά συναυλία που έχω δει! Γύρω στις 01:00 οι μουσικοί έφυγαν από τη σκηνή αλλά και οι περισσότεροι θεατές απ’ τις κερκίδες. Ποιος θα το πίστευε πριν κάποια χρόνια ότι ο κόσμος θα έφευγε πριν τελειώσει η συναυλία! Μείναμε λίγοι στην αρένα, καμιά 100αριά άτομα το πολύ και ο Μπάμπης έπαιζε μόνο για μας «ένα τελευταίο τραγούδι», και μετά άλλο ένα «τελευταίο» και άλλο ένα και άλλο ένα μέχρι που άδειασε όλη του την συσσωρευμένη καλλιτεχνική ενέργεια με 150 «Σ’ αγαπώ». Ναι! Κάπου τόσα ήταν τα επαναλαμβανόμενα «Σ’ αγαπώ» που τραγούδησε συνεπαρμένος από τον ρυθμό του ομώνυμου τραγουδιού που έπαιζε στην ακουστική του κιθάρα.

Γύρισα σπίτι με αυτή την γλυκιά πίκρα της νοσταλγίας. Με αυτή την περίεργη όμορφη κατάθλιψη που με πιάνει από μικρό παιδί όταν έχω περάσει κάπου πολύ καλά αλλά θα ήθελα κι άλλο, ενώ μέσα μου ξέρω ότι δεν πρόκειται να επαναληφθεί ποτέ το ίδιο. Δεν ξέρω τι συναίσθημα είναι αυτό και αν το νοιώθει και άλλος άνθρωπος ή είναι κάποιο προσωπικό τερτίπι του μαλακισμένου χαρακτήρα μου. Πάντως με το ίδιο συναίσθημα ξύπνησα και την επόμενη μέρα. Νοσταλγία για τους Πυξ Λαξ που διαλύθηκαν, νοσταλγία για τα όμορφα χρόνια που πέρασαν και δεν ξαναγυρίζουν, νοσταλγία για τους παιδικούς μου φίλους, το σχολείο, την πρώτη μου σχέση, το παλιό μου πατρικό σπίτι. Νοσταλγία!

Το οτι διαλύθηκαν οι Πυξ Λαξ με πείραξε πάρα πολύ από την πρώτη στιγμή που συνέβη. Δεν περίμενα ότι θα με επηρέαζε τόσο πολύ ένα τέτοιο, ασήμαντο κατά τα άλλα, γεγονός. Δεδομένου μάλιστα ότι δεν υπήρξα ποτέ οπαδός φανατικός του συγκροτήματος. Ήταν από τα αγαπημένα μου, αλλά ποτέ δεν ήμουν fan. Όπως δεν ήμουν ποτέ και fan του Στόκα. Ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης από το συγκρότημα ήταν πάντα ο Μάνος Ξυδούς, ο οποίος εξέφραζε τη rock χροιά του συγκροτήματος.

Ίσως λοιπόν δεν ήταν αυτή καθ’ αυτή η διάλυση των Πυξ Λαξ που με επηρέασε ψυχολογικά, αλλά τα όσα αντικατόπτριζε μέσα μου η ίδια η ύπαρξή τους. Την εφηβεία, τις παρέες μου, τις σχέσεις μου, την ανεμελιά και στην συνέχεια τις πρώτες ώριμες σκέψεις και τους προβληματισμούς μου που εν μέρει πήγαζαν και από τα τραγούδια τους. Η διάλυσή τους λοιπόν για μένα μάλλον σημαίνει μια όμορφη εποχή που πέρασε ανεπιστρεπτί. Τα τραγούδια τους τα αγάπησα και θα τα αγαπώ, τα παιδιά του συγκροτήματος συνεχίζω να τα παρακολουθώ και ως μονάδες πλέον, αλλά ποτέ δεν θα είναι το ίδιο γιατί δεν είναι οι Πυξ Λάξ! Κρυφή μου ελπίδα μόνο, ένα reunion σε μια μεγάλη συναυλία. Αν θα γίνει ποτέ κάτι τέτοιο δεν ξέρω, απλά το ελπίζω...

Σημ: Φωτογραφίες από τη συναυλία της Παρασκευής δυστυχώς δεν έχω. Αν κάποιος φίλος ήταν εκεί και τράβηξε φωτογραφίες, θα με έκανε πολύ χαρούμενο αν μου τις περνούσε με ένα email. Επέλεξα μια παλιά φωτογραφία των Πυξ Λαξ, έτσι όπως θέλω να τους θυμάμαι. Η φωτογραφία προέρχεται από το site http://come.to/pixlax.

Καλό Φθινόπωρο!

Και λέω «Καλό Φθινόπωρο» και όχι «Καλό Χειμώνα» γιατί μου την σπάει τρομερά αυτή η φράση. Τι «Καλό Χειμώνα» ρε μεγάλε; 35 βαθμούς έχει ακόμα έξω!

Κατά βάθος βέβαια, η φράση αυτή «με χαλάει» γιατί με προσγειώνει απότομα στο χάος της πόλης. Μου λέει: Μεγάλε τέρμα τα ψέματα. Τώρα θα πήξεις για άλλους 11 μήνες μέχρι να φτάσει πάλι το καλοκαιράκι και να ξαναζήσεις πάλι την ουτοπία της 15ήμερης ανεμελιάς.

Η πικρή αλήθεια είναι όμως ότι μπήκε ο Σεπτέμβρης και επιστρέψαμε στη βάση μας. Επιστρέψαμε στο χάος της Αθήνας, στην κίνηση, στην καθημερινότητα και στην ρουτίνα που μας σκοτώνει. Και η αλλαγή της φράσης και μόνο δεν αλλάζει τίποτα...

Τώρα το μόνο που έμεινε είναι φωτογραφίες και video από την μαγευτική Σάμο. Το νησί του παιδικού μου φίλου Νικήτα στο οποίο εδώ και 6 μήνες αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα. Ναι! Στα 28 του χρόνια αποφάσισε να αρνηθεί την τρέλα της βρωμόπολης και να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Θέλει μεγάλα @..δια για να κάνεις κάτι τέτοιο και του βγάζω το καπέλο!

Καλή επιτυχία αγαπημένε φίλε στα σχέδιά σου και σ’ ευχαριστώ ολόψυχα για την εξαίσια φιλοξενία.

Όσο για εμάς τους υπόλοιπους... Τα κεφάλια μέσα! Η Αθήνα είναι γύρω μας, πάντα πρόθυμη να μας πνίξει στην βρωμερή αγκαλιά της!

Την φωτό την τράβηξα στην Καλλιθέα της Σάμου και από την ημέρα που γύρισα κοσμεί μεγαλοπρεπώς τον υπολογιστή μου ως wallpaper.

Το πλοίο φεύγει...

Ραντεβού το Σεπτέμβρη!

Ο Δεκάλογος του Υποψήφιου Δημοτικού Συμβούλου

Με αφορμή τις δημοτικές εκλογές που έρχονται, αποφάσισα να δώσω μερικές συμβουλές στους ανά τη χώρα υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους. Βέβαια, οι παρακάτω συμβουλές θα πρέπει να αρχίσουν να εφαρμόζονται τουλάχιστον 2 χρόνια πριν τις εκλογές για να φέρουν τα σωστά αποτελέσματα, αλλά έστω και τώρα καλό θα είναι να τις διαβάσετε...

1. Γίνε τρομερά κοινωνικός. Δεν έχει σημασία αν μέχρι τώρα η μόνη σου παρέα ήταν οι κουμπάροι σου. Από εδώ και πέρα θα πρέπει να συμμετέχεις σε κάθε δραστηριότητα που υπάρχει στην περιοχή σου είτε σε αφορά είτε όχι. Δεν πειράζει για παράδειγμα αν γράφτηκες σε μαθήματα σκακιού ενώ δεν έχεις ξαναδεί σκακιέρα στη ζωή σου. Μην ξεχνάς... Κάθε νέα γνωριμία είναι ψήφος!
   
   
2. Ξεκίνα να συμμετέχεις σε διαδηλώσεις για τοπικά ζητήματα. Δεν έχει σημασία για ποιο θέμα γίνεται η διαδήλωση και αν σε αφορά ή όχι. Για παράδειγμα δεν πειράζει αν συμμετέχεις σε διαδήλωση για τις ξαπλώστρες της παραλίας ενώ εσύ δεν ξέρεις μπάνιο. Εσύ πρέπει να είσαι εκεί και μάλιστα μπροστά μπροστά. Αν υπάρχει και τηλεοπτική κάλυψη, ακόμα καλύτερα!
   
   
3. Δημιούργησε έναν μη κερδοσκοπικό σύλλογο για την περιοχή σου και γίνε πρόεδρος ή βρες έναν ήδη υπάρχοντα και μπες στο ΔΣ. Εκτός των γνωριμιών που θα κάνεις, υπάρχει περίπτωση να πάρεις και κανα φράγκο από την ΕΕ ως επιδότηση.
   
   
4. Κάνε γνωριμίες με τους τοπικούς παράγοντες. Γίνε τσιμπούρι στον αρχηγό του συνδυασμού που σε ενδιαφέρει. Αν αυτός συμβαίνει να είναι και ο νυν Δήμαρχος τότε ακόμα καλύτερα. Μη φοβηθείς ότι θα σε πει λιγούρη. Άλλωστε κι αυτός έχει ανάγκη από ανθρώπους σαν κι εσένα για να του φέρουν ψήφους. Όλοι γουστάρουν να έχουν αυλή!
   
   
5. Άρχισε να συμμετέχεις στα Δημοτικά Συμβούλια της πόλης ως «ενεργός πολίτης». Δεν έχει σημασία αν γνωρίζεις από οικονομική διαχείριση ή management γενικότερα. Μπορεί να έχεις βγάλει την έκτη δημοτικού και να κρίνεις και να επικρίνεις άνετα την οικονομική διαχείριση της πόλης! Το θέμα είναι να είσαι εκεί και να λες την γνώμη σου!
   
   
6. Μην αισθάνεσαι άσχημα αν δεν έχεις να επιδείξεις τίποτα ιδιαίτερο από την μέχρι τώρα πορεία σου στη ζωή. Δεν πειράζει αν μέχρι τώρα δεν έχεις καταφέρει να κουμαντάρεις σωστά ούτε το ίδιο σου το σπίτι. Ο Δήμος είναι άλλο πράγμα! Αρκεί να βγεις και μετά κάπως θα τα μπαλώσεις! Στην Ελλάδα ζούμε βρε αδερφέ...
   
   
7. Κράτησε άκρα μυστικότητα για τα σχέδιά σου. Για κανέναν λόγο δεν θα πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ότι όλη αυτή η ξαφνική κοινωνικότητα, οι παρέες με σχετικούς και άσχετους, η συμμετοχή σε διάφορες τοπικές ομάδες γίνονται διότι έχεις ως στόχο τις εκλογές.
   
   
8. Όταν θα φτάσει στο σημείο ο φίλος σου ο Δήμαρχος (που πλέον τον αποκαλείς μόνο με το μικρό του όνομα) να σου προτείνει να συμμετέχεις στον συνδυασμό του, εσύ δείξε ότι το παίρνεις χαλαρά και αν μπορείς κάνε και τον δύσκολο. Προσπάθησε να κρατήσεις λίγο τα προσχήματα και να μην δείξεις τόσο έντονα ότι επιτέλους πέτυχες αυτό που ήθελες τόσο καιρό.
   
   
9. Στους δε γνωστούς, φίλους και συγγενείς σου ανακοίνωσέ το με ταπεινοφροσύνη, μη ξεχνώντας όμως να τονίσεις την μεγάλη τιμή που σου έκανε ο Δήμαρχος (που τον αποκαλείς μόνο με το μικρό του όνομα όπως είπαμε) να σε συμπεριλάβει στον συνδυασμό του επειδή πραγματικά πιστεύει ότι μπορείς να προσφέρεις πολλά σ’ αυτό τον τόπο! Κανείς απ’ αυτούς άλλωστε δεν γνωρίζει ότι οι αρχηγοί των συνδυασμών κάνουν «κρα» να κατεβάσουν με το ψηφοδέλτιό τους κάτι λιγούρια σαν κι εσένα με απώτερο σκοπό φυσικά να πάρουν τους ψήφους των γνωστών τους για να βγουν Δήμαρχοι!
   
   
10. Ξόδεψε χρήματα για τον προεκλογικό σου αγώνα. Άλλωστε ο φίλος σου ο Δήμαρχος σου έχει υποσχεθεί εκείνη την έμμισθη θεσούλα του αντιδημάρχου. Δεν έχει σημασία που όταν θα έρθει εκείνη η ώρα, για την θεσούλα αυτή θα επιλεχθεί κάποιος πολύ πιο κολλητός του που όμως τυχαίνει να πληροί και τις βασικές προϋποθέσεις για διαχείριση δημόσιου χρήματος. Διότι, σκέφτεται ο Δήμαρχος: «Είπαμε να πάρουμε τις ψήφους από τα λιγούρια αλλά όχι να γίνουμε και εντελώς βούκινο κατά την διακυβέρνηση...»
    

Σας εύχομαι καλή επιτυχία στους αγώνες σας!

Greek Bloggers Update

Είχα καιρό να ασχοληθώ με τα blogs, αν και τους δύο αγαπημένους μου arkoudo και sofia τους διάβαζα, αλλά κι αυτούς αραιά και που...

Σήμερα λοιπόν που έχω σκίσει τις φλέβες μου στην καυτή Αθήνα μέσα στην πνιγερή ατμόσφαιρα των κλιματιστικών, άρχισα να διαβάζω τους παλιούς καλούς Greek Bloggers των links μου.

Διαπίστωσα λοιπόν ότι:

- Ο καλός μας Χρήστος Μιχαϊλίδης μάλλον την έκανε με ελαφρά...

- Ο Νίκος Δήμου σταμάτησε να γράφει στο blog του. Γράφει όμως στο blog του εξαφανισμένου γάτου του Don...

- Η Γιώτα και ο Γιάννης είναι ακόμα στην Ινδία και κάνουν ρεπορτάζ χωρίς να έχουν χάσει καθόλου την αίγλη τους, μονάχα λίγο την υπομονή τους ;-)

- Πολλά καινούρια ελληνικά blogs έχουν ανοίξει αλλά δεν έχω εμπεριστατωμένη άποψη για κανένα ακόμα, οπότε δεν είμαι σε θέση να προτείνω κάτι καλό. Μείνετε συντονισμένοι... θα γίνει κι αυτό!

- Αρκετά blogs έχουν ανοίξει στην παγκόσμια blogοκοινότητα σχετικά με τον πόλεμο στον Λίβανο. Αξίζει να διαβάσετε το The Lebanese Bloggers

Προετοιμασία Διακοπών

Αυτό το ΣΚ αποφάσισα να κάτσω στ' αυγά μου (Αθήνα) αφού την Παρασκευή που έρχεται αριβάρω για νησάκι και είπα να κάτσω σπίτι να προετοιμαστώ για τις διακοπές. Έτσι λοιπόν το Σάββατό μου το ξόδεψα σε ψώνια και προετοιμασία...

Χθες λοιπόν ετοίμαζα την gadgetαρία που θα πάρω μαζί στις διακοπές κι έτσι όπως είχα μαζέψει δίπλα μου βιντεοκάμερα, ψηφιακή μηχανή, mp3 player, laptop, smartphone κλπ καθόμουν και σκεφτόμουν τι πραγματικά θα μου χρειαστεί και τι θα μου χαλάσει την διάθεση...

Αποφάσισα λοιπόν ότι το laptop φέτος θα πάρει τον πούλο και θα παραμείνει στη ντουλάπα. Το ίδιο και το smartphone! Δεν τα χρειάζομαι! Δεν γουστάρω πρόσβαση στο internet στις διακοπές μου! Δεν θέλω άλλο email! Όχι άλλη ενημέρωση! Τέρμα το overdose πληροφοριών!

Χρειάζομαι μόνο τα ακόλουθα:
Βατραχοπέδιλα, Μάσκα, Αναπνευστήρα, Καρέκλα για την παραλία, mp3 player, βιντεοκάμερα, φωτ. μηχανή και ένα απλό κινητό για την βασική μου επικοινωνία. Η υπόλοιπη gadgetαρία μπορεί να αναπαυθεί στο καμίνι της Αθήνας!

Αντί αυτών πήγα χθες στον Παπασωτηρίου και προμηθεύτηκα βιβλία! 4 βιβλία είναι μια καλή ποσότητα για 15 μέρες διακοπών. Κι αυτή τη φορά είπα όχι στα Best Sellers της π****ας που πραγματεύονται το ίδιο θέμα εδώ και 4-5 χρόνια: Το δισκοπότηρο, τους Ναΐτες και τις μυστικές συνομωσίες γενικότερα! Καλά, δεν βαρεθήκανε να γράφουν τα ίδια και τα ίδια τόσα χρόνια; Και εντάξει, αυτοί δεν βαρεθήκανε να τα γράφουν, ο κόσμος όμως δεν βαρέθηκε να διαβάζει τα ίδια και τα ίδια; Και πως γίνονται Best Sellers;

Αποφάσισα τελικά να πάρω μαζί μου 2 κλασικά βιβλία που ποτέ δεν αξιώθηκα να διαβάσω μέχρι σήμερα και 2 ανάλαφρα καλοκαιρινά "παραλιάτα"!

Έτσι λοιπόν κατέληξα στα εξής (και με τον τρόπο αυτό τα προτείνω και σε σας)...

Τα κλασσικά:
Ο Γέρος και η Θάλασσα του Έρνεστ Χεμινγουέϊ
Εν Ψυχρώ του Τρούμαν Καπότε

Τα παραλιάτα:
Το ερωτικό των τεσσάρων των Λ.Διβάνη, Α.Κορτώ, Α.Μιχαλοπούλου, Χ.Χωμενίδη
Πούστευε και μη Ερεύνα του μοναδικού Τζιμάκου

Σήμερα Κυριακή, το πρόγραμμα έχει εφοδιασμό του mp3 player με τραγούδια. Έχω κάτσει απο χθες μπροστά στο PC με σκοπό να κάνω αυτή την ευχάριστη κατά τα άλλα δουλειά αλλά όλο το αναβάλω γιατί δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω. Είναι τόσο δύσκολο τελικά να διαλέξεις μέσα από 120GB μουσικής τι θα ήθελες να ακούσεις στις διακοπές σου... Πραγματικά, δεν ξέρω τι να πάρω μαζί... Και η αλήθεια είναι ότι έχω αρχίσει να βαριέμαι τη διαδικασία...

Ένα χαρτάκι πάνω στο γραφείο μου γράφει απο χθες:

Relax
Rock
Ελλ. Rock
Reggae

Ωραία τα κατηγοριοποίησα, αλλά τι διαλογή να κάνω; Μήπως να μην πάρω τίποτα τελικά; Μήπως αυτοψυχαναγκάζομαι ακόμα και για τις διακοπές μου;

Deep Purple

Θέατρο Βράχων 24/7/2006

Οι άνθρωποι είναι τόσο μεγάλοι αλλά και τόσο μπροστά... μα τόσο μπροστά!!! Εκπληκτική συναυλία. Όποιος την έχασε, έχασε...

Σημείωση: Οι φωτό τραβήχτηκαν με κινητό τηλέφωνο γι αυτό είναι ψιλοχάλια. Αν κάποιος έχει φωτογραφικό υλικό ή βίντεο από την προχθεσινή συναυλία ας μου στείλει ένα email. Θα του είμαι ευγνώμων.